Op dag 3 was het alweer tijd om in te pakken en uit te checken. We hadden de wekker op tijd gezet omdat we graag het meeste uit deze laatste dag wilden halen. Dus geen snooze-stand, nee Rise and SHINE! Nouja, shine.....het was wel de laatste dag van de vakantie....
Anyway, poetsen, aankleden en inpakken. We hadden ons eigen dekbed meegenomen, omdat ik me nog van de vorige Kyriad-ervaring kon herinneren dat het dekbed en de kussens gevuld waren met dons en daar ben ik allergisch voor. Dus om een reactie te voorkomen hadden we ons eigen dek meegenomen. En aangezien de matrassen toch redelijk versleten leken, was het extra zacht. We hebben uiteindelijk heerlijk geslapen in het hotel, prima! Maarja, dat betekent ook veel gesleep. Maar gelukkig hadden we een trap naar buiten naast onze kamer, dus hadden we alles in een mum van tijd in de auto.
Ryan richtte de auto in, ik ging uitchecken. Ryan zat al klaar in de de auto toen ik terugkwam, dus konden we meteen op pad. Op het moment dat we onder de Disneyland poort doorreden was het 07:50!! Wat een record! We waren de vierde auto op de parkeerplaats!! Echt, dit is werkelijk een unicum voor ons. Alleen dit al maakte mijn dag!
Eenmaal binnen hebben we eerst een aantal attracties gedaan. We konden zo doorlopen bij Peter Pan. Toen we bij de piratenscene aangekomen waren, maakten we de eerste storing van vandaag mee. Het schip stopte ermee in een hele ongelukkige positie, dat was voor ons erg oncomfortabel. We hingen een beetje naar voren, niet fijn. En het duurde ook nog wel een tijdje. En hoewel je verstand zegt dat je helemaal niet hoog hangt, lijkt dat wel zo. Ik had even het visioen dat ik een heel eind naar beneden zou tuimelen als het nog even zou duren. Maar uiteindelijk had Peter P. me wel gered denk ik!
Om 8:50 hadden we alle Fantasyland attracties al gedaan die we wilden doen. We hebben even geprobeerd om bij de Marionette te ontbijten, maar dat was echt voor hotelgasten en we konden er dus niet apart voor betalen. Tijd voor een muffin en koffie bij de Bakery dus! En zo zaten we al heel vroeg aan de koffie op het terras van Casey, te kijken hoe al het volk binnenkwam. Er werden ons een paar ongelovige blikken toegeworpen: "hoe kun je nu rustig koffie gaan drinken tijdens de EMH??? Kan de rest van de dag toch ook nog??" En eigenlijk waren wij ook wel verbaasd!
Tegen 10:00 zijn we netjes bij het touw tussen Mainstreet en Frontierland (het gangetje naast Casey) gaan wachten totdat we naar binnen mochten. Er stond alleen geen castmember bij. Een Brits gezin liet zich niet veel gelegen liggen aan het touw en stapte er gewoon overheen. Daar begrijp ik dus echt niks van. Ik kan me dan niet bedwingen en vroeg wat ze aan het doen waren. En ineens spraken ze geen Engels meer.
We hebben nu wel gegeten bij Walts. We hadden beiden een rumpsteak met een rode wijnsaus. Smaakte prima! En we zaten helemaal achterin, ik kon nog nét naar buiten kijken. Het hele restaurant staat in de doeken voor een schilderbeurt.
De rest van de dag hebben we gewoon gedaan waar we zin in hadden, niets hoefde meer, alles mocht, lekker op ons dooie akkertje. Tegen 15:30 hebben we Disneyland voorlopig vaarwel gezegd en zijn we naar de auto gewandeld, terugkijkend op een geslaagde paar dagen Disney!!
Evaluerend in de auto kwamen we tot de conclusie dat als je eenmaal WDW hebt meegemaakt, je wel kritisch wordt op Parijs. De ellende is dat de bezoekers in Parijs gewoon een heel ander slag volk lijkt te zijn. Hoewel, in WDW zijn het de latino's en de Britten, in Parijs zijn het de Spanjaarden en de Britten. De castmembers in Parijs kijken een stuk minder vriendelijk en zíjn ook een stuk minder vriendelijk, een enkeling daargelaten. Staat van onderhoud is in WDW beter, hoewel ik het 'ontwerp' van Parijs STUKKEN beter vind. Als het nieuwe Fantasyand in WDW klaar is, zal daar wel verandering in komen. Maar toch, ook Frontierland en Adventureland in Parijs steken er met kop en schouders bovenuit.
De terugreis was helemaal prima, we hadden wel in de gaten waar het op de heenreis was misgegaan. Miep miep stond op 'file vermijden'. En als er overal file staat, kiest ze voor de file die volgens haar info het kortste is. Op de heenweg was dat de file midden in Brussel schijnbaar....Maar we zijn nu gewoon richting Antwerpen op de E19 aangesloten in de rij en dat viel best mee. Toen was ze even weer in de war: Via Eindhoven of via Breda? Breda. Nee, Eindhoven. Toch Breda...denk ik...nee! Eindhoven. Toen we de keuze móesten maken, koos Miep voor Breda. Wij kozen voor Eindhoven. Uiteindelijk reden we om 22:00 precies onze oprit op. We hadden er dus keurig 6 uur over gedaan, inclusief half uur file bij Antwerpen.
Deze zomer zullen we denk ik nog wel een keer teruggaan. Ik denk dat we de caravan bij Parijs neerzetten om ook weer eens wat cultuur te gaan snuiven!
Maar eerst over tot de orde van de dag. We hebben allebei al een tweedaagse training achter de rug en volgende week staat alweer een belangrijke zitting voor de deur. Ondertussen proberen we om éindelijk iemand te strikken die onze oprit wil gaan leggen. Begin deze week komt de laatste stratenmaker een offerte uitbrengen en dan maken we een keuze. Het maakt me allemaal ook niet zoveel meer uit, ik wil alleen een oprit. En als het kan ook een terras in de achtertuin. En verder heb ik niet zoveel noten op mijn zang!
Leuk ! Lekker relaxed zo (alhoewel vroeg). Walt's willen wij eigenlijk ook nog een keertje doen, maar dan moeten we wel echt samen zijn om er echt van te genieten. Dat zal niet zo snel voorkomen, vermoed ik.
BeantwoordenVerwijderenSucces met de stratenmakers !