Plannen voor 2013: Florida en Canada

Koud een maand terug uit Californië meld ik me alweer met een nieuwe reis. Maar deze zat al heel lang in de pen, in tegenstelling tot ons impulsieve LA-avontuur. DE vakantie. De BIJZONDERE vakantie. De Florida en Canada reis. En mensen, wat hebben we er een zin in!

We zijn twee keer eerder in Florida geweest. En ontelbare keren in Canada. Beide bestemmingen hebben we voor het laatst begin 2010 bezocht, ook in een combinatiereis. We zijn dus geen newbies. Waarom is dit dan zo bijzonder? Behalve dan dat we naar Noord-Amerika reizen eigenlijk altijd een bijzondere ervaring vinden?

Het begon voor Ryan en mij eigenlijk in het vroege voorjaar van 2011. Veroorzaakt door het - voor Amerika-gangers inmiddels bekende - USA-virus. Dat virus gaat bij ons gepaard met een zeer hardnekkig, niet te verkopen, maar wel serieus DisneyWorld-virus. Het gevoel dat het alweer veel te lang geleden is dat je 'doelloos, maar niet rücksichtslos' door een veel te grote supermarkt hebt geslenterd, met veel te grote genetisch gemanipuleerde appels, gekookte eieren in het zuur en 10-liter bakken roomijs. In de smaak snickerdoodle. Het gevoel dat het te lang geleden is dat je je hebt verbaasd over de billboards langs de snelweg waarop staat dat je - mocht je je te pletter rijden op diezelfde snelweg - je toch eerst 1-800-LAW moet bellen en dán pas 911. Omdat counsellor X je dan zal helpen met je claim tegen de verzekeraar van diegene die je net hebt aangereden. Het gevoel dat het veel te lang geleden is dat je bij US-immigrations stond te vertellen dat je - met je zeer serieus te nemen professie - op weg bent naar Mickey. Dat gevoel.

En als je je dat gevoel voorstelt en je bedenkt daarbij dat het voorjaar van 2011 knap waardeloos was qua weer én daarbij genomen de wetenschap dat je nog 10-daagse parkhoppertickets voor DisneyWorld in huis hebt....dan ontkom je er gewoon niet aan. Hoe en wanneer gaan we weer? De vraag óf we wel gaan is dan een gepasseerd station.

Wát gaan we dan doen? Er is meer in Orlando dan Mickey (sorry Pal!). En we willen toch ook wel graag familie zien. Dat dat in één reis heel goed kan hebben we gezien in 2010. Wil je lezen hoe dat ging? Klik HIER!

Ok, weet je wat het is met Florida en Orlando? We zijn nu 2 keer geweest. Ik durf nog niet te zeggen 'been there, done that'. Want daarvoor is er gewoon teveel te doen daar. Maar wel 'we know our way around'. Dat dan weer wel. Ongeveer. En het leuke aan een vakantie daar is - naast het klimaat - ook dat je er gewoon razend enthousiast van wordt. Pik je het al op? Nou is het zo dat als we daar op vakantie zijn, we die ervaring zo graag over willen brengen op het thuisfront. Bloggen helpt, zo hebben we gemerkt. Maar het is natuurlijk niet de echte ervaring. We zouden het zo leuk vinden als onze ouders dit ook zouden kunnen meemaken. En dat gaan ze gewoon niet in hun eentje doen.

Nu wil het geval dat beide stellen ouders het leuk met elkaar kunnen vinden. Ze gaan zelfs bij elkaar op bezoek als wij er niet bij zijn. Eigenlijk hoeven Ryan en ik niet te praten als ze allemaal bij ons in huis zijn. Je komt er toch niet bovenuit. En zo ontstond het idee bij Ryan en mij:"....waarom niet met z'n zessen...?". We keken elkaar even vertwijfeld aan. Gaan we dat écht voorstellen? Ja, waarom niet?

Ryan's ouders zijn niet eerder in Amerika geweest en één keer in Calgary e.o. Mijn ouders hebben mij talloze keren naar Canada meegenomen, naar de zussen/zwagers/neefjes en nichtjes die mijn vader én mijn moeder daar beiden hebben.Naast de uitstapjes daar in de buurt, hebben ze niet al teveel van Canada gezien.
 
Daarom bedachten we dat het leuk zou zijn als we ze nieuwe ervaringen kunnen laten opdoen. Disney is voor iedereen een belevenis op zich. Met geen pen te beschrijven (al zijn er blogs over volgeschreven). De lifestyle in de VS en Canada. Mijn vader is een enorme vogel- en natuurliefhebber. Denk aan de State Parks! En bovendien kunnen we weer langs de familie in Canada. Daar zijn we sinds het overlijden van mijn tante in 2007 niet meer samen geweest (Ryan en ik dus wel in 2010). Iedereen wordt een dagje ouder, het gaat allemaal niet meer zo makkelijk, je ziet elkaar niet meer zoveel als vroeger en er is veel gebeurd in die tijd. Zo kunnen we met elkaar weer samen zijn. Dat is een enorm voordeel. En het is maar een klein uurtje rijden vanaf Detroit. En als we er toch zijn, kunnen we de Falls bezoeken. Daar zijn mijn schoonouders nog nooit geweest, we kunnen weer eens naar Toronto en...Algonquin Park. Een stille, maar vurige wens van mijn vader. Het ligt ongeveer 5 uur rijden van de familie. Maar als we dan toch aan het rijden zijn....dan kunnen we dat er makkelijk in plannen.

 En na enige aarzeling, het voorrekenen van de plannen (je kunt heel wat kosten delen als je met meer bent, maar het is toch een behoorlijke en niet vanzelfsprekende uitgave) was het van iedereen een enthousiast: Ja, laten we het gewoon doen!! Wij plannen en we hebben een richtbudget waarvoor we het willen doen.

Het wordt een goed gevulde, maar ik denk ook wel relaxte reis, met voor ieder wat wils. De planning is op hoofdlijnen klaar en luidt ongeveer als volgt:

- We vliegen met Delta Airlines, met op de heenweg een overstap in Detroit en op de terugweg een stop-over van 11 dagen, ook in Detroit;
- 5 dagen Disney World (WDW); 2 bedroom villa at Disney's Old Key West resort, KLIK HIER!;
- voor iedereen een Ultimate Disneyticket (onbeperkt toegang tot alle 4 de parken, incl waterparken etc)
- 13 dagen in deze villa in Davenport (community Sandy Ridge); KLIK HIER!
- We gaan in ieder geval naar Seaworld en we gaan natuurparken bezoeken. Voor dat laatste ben ik me aan het verdiepen in parken die goed te bereiken zijn vanuit Davenport en ook de moeite waard zijn voor senioren die niet van kanoën of tuben houden. Dus als er onder de bloglezers ervaringsdeskundigen zijn, ik houd me aanbevolen. Ook staat Clearwater Beach (dolfijnen spotten) op het programma.
- We zijn 11 dagen in Canada, bij familie (en R en ik in een hotel denk ik) en gaan een ronde door Ontario maken (Falls, Toronto, Algonquin Park).  Helemaal geweldig ook!
- En dan hebben we dus een hele bijzondere familievakantie achter de rug.

Wij plannen, houden informatieavonden, maken ze lekker met tussentijdse cadeautjes voor de reis...En ik kan je melden: hoe meer er geboekt wordt, hoe enthousiaster iedereen wordt. Geweldig!

Meestal nemen de ouders de kinderen mee naar DisneyWorld, wij nemen onze ouders mee naar Disney World. Hier lopen de ouders straks met een 'first visit' button op. Wat hebben we er een zin in!! En nu maar hopen dat Disney voor 15 april volgend jaar naast 'childswap' ook 'seniorswap' introduceert bij de thrillrides.

Hier zijn alle voorbereidingen te volgen, als ook het blog natuurlijk!

dag 8 - Terugreis

Terugreis
We gaan weer naar huis vandaag. We hebben een mooie vakantie gehad en we hadden nog genoeg kunnen zien en doen (Chrystal Cathedral is er ook bij ingeschoten), maar het is ook wel weer fijn om naar huis te gaan.

Jaaaaa, éindelijk, de dag dat we naar huis gaan wordt ik voor het eerst om 8:15 wakker. Ik begin al wat spullen te pakken en aan te kleden. Ryan komt er ook uit, zodat we eerst even wat kunnen gaan eten beneden. Geen pancakes, maar wel french toast vandaag. We ontbijten lekker en gaan dan naar boven om de koffers te kunnen sluiten. Ondanks dat we pas om 18:00 uur vliegen, willen graag om 11:00 uur in de auto zitten. Je weet nooit in het verkeer hier. Het vliegveld is zo groot, er is vast genoeg te doen. We rijden fileloos over de snelweg spaghetti (of moet ik zeggen tagliatelle?) en om 11:45 parkeren we de auto al bij Alamo. Het bonnetje gaf weer "0" aan (dat is gunstig) en we kunnen zo in de shuttle naar de terminal stappen.

We zijn echt veel te vroeg, zo'n 6 uur voor vertrek. En de balie van ArkeFly is in geen velden of wegen te bekennen. We vragen het maar even na aan een medewerker hier. "Arkie-what?" "ArkeFly."
"Never heard of. What is your destination?"
"Amsterdam"
"Oh, then you'll be flying KLM, no Air New Zealand!"  (He??)
"No, sorry. We're flying ArkeFly, that is a Dutch airliner"
" HEY JOHN, YOU KNOW ARKIEIEFLY??"
"ooaah, I think they'll be opening up at the China Air place".
Dus.
......
Niets te eten of drinken te krijgen, en we moeten nog twee uur wachten voordat de balie open gaat. Maar we hebben nog wat blikjes drinken over van ons rantsoen, dus dat komt mooi uit!

Nouja, uiteindelijk konden we dan toch echt inchecken. Mensen vooraan in de rij stonden naar mensen achteraan in de rij te zwaaien en die zwaaiden weer naar mensen halverwege de rij.
"Heeey, daar heb je Trudy! Mooi gehead Trudy?"
"Haaa Ria, ja, jij ook?? Ik heb Wim en Joke ook al gezien!"....
"Waar zit jij?"
Trudy roept iets onverstaanbaars. De dames besluiten hun gesprek na het inchecken voort te zetten, maar er hing duidelijk een schoolreisjessfeer.

Ryan en ik kijken elkaar aan, nee he?? Natuurlijk, dit is Arke. Arke verzorgt natuurlijk voornamelijk pakketreizen/ geboekte rondreizen en ze vliegen maar 2x per week op LA. Dus de kans dat je vaker dezelfde mensen in je hotel tegenkomt is natuurlijk groot. En dan leer je elkaar kennen. Ryan en ik vreesden een lange lange lange vliegreis van het kaliber Rijnreisje met de Zonnebloem.....


Eénmaal ingecheckt konden we dan eindelijk naar de gate en wat gaan eten. Maar uiteraard eerst het TSA-dansje: Schoenen uit, horloge af, laptop en iPad in het bakje ("GET THAT IPAD OFF THE LAPTOP!"), de doe-de-bodyscan-handjes-omhoog-boogie, "NO BELTS, PEOPLE!", oeps-riem-af, nog een keer doe-de-bodyscan-handjes-omhoog-boogie, grrr weer fouilleren, laptop in de tas, iPad erin, tas van de band, riem om, schoenen aan, spreid, sluit. En toen konden we eindelijk wat gaan eten.

Eerst even wat winkeltjes, daarna eten. Keuze tussen Brea Bread, Strarbucks en Burger King. Het werd Burger King, want het was al 16:30 en we zouden om 17:00 uur boarden. We verwachten ontbijt en geen warme maaltijd in het vliegtuig. Beiden nemen we een burger en we delen een frietje. Er was echt veel te weinig zitruimte voor alle passagiers op Terminal 2. Beperkte Tax-free shopping. Slechte toiletten en ook weinig zitruimte bij de gate. Nee, LAX  is zeker niet ons favoriete vliegveld. Maar we gaan ook al snel boarden, dus dat scheelt.

Bij binnenkomst in het toestel liggen er nu wel dekens en in Comfort Class krijg je een etui met oordopjes, een oogmasker en een paar sokken. We krijgen het veiligheidspraatje en de purser rolt het verloop van de vlucht uit. Eerst drinken, dan...warme maaltijd. We bestellen 1 entertainmentsysteem. En ja hoor, na 1,5 uur ruik ik hachee. De keuze tussen rundvlees en pasta. We namen beiden rundvlees en het blijkt ook echt stoofpot te zijn met aardappelpurree en boontjes. Is dat een hint voor het Nederlandse weer? Ik kom niet verder dan een paar happen vlees. Niet slecht, echt niet. We hebben véél beroerder gegeten in het vliegtuig. Maarja, ik had net een burger achter de kiezen. De crackers bewaar ik voor later en de rest neemt Ryan.

Van de rest van de vlucht kan ik weinig navertellen, want ik heb het merendeel geslapen met de muziek van het entertainment systeem (Adele, Coldplay, Ilse de Lange). Echt wonderbaarlijk. Het boek van de stichting Valk heeft dus vruchten afgeworpen, ik kan me zo goed ontspannen dat ik ervan in slaap val. Ik krijg het even moeilijk als we wat turbulentie ondervinden, maar als ik "turbulente is een kwestie van comfort, niet van veiligheid" in mezelf herhaal gaat het snel goed. 

We landen een uur te vroeg op de polderbaan. Dat betekent dat we nog een kwartier rond Schiphol worden geleid. Maar we bereiken uiteindelijk gate D5, lopen vervolgens naar de douane. Als we het land weer in mogen gaan we richting band 17, helemaal aan het einde van Terminal 3. We hebben verder weinig last gehad van het Rijnreisje, we hoorden ze al wel zeggen: "Tot over drie weken!!" (..de reunie..). Het duurt vervolgens nog zeker een kwartier voordat we de koffers hebben, maar uiteindelijk kunnen we de schuifdeuren door naar de familie.
En toevallig was nét "Hello, Goodbye" geweest! Maarja, ouders die hun kinderen ophalen na een weekje vakantie in de USA is natuurlijk niet spannend genoeg. Dus geen familie op TV binnenkort!

Snel nog een kop koffie bij Starbucks (om het af te leren) en dan naar de auto en naar Saartje! Beetje file onderweg, maar dan snel naar Saar en naar bed. Want morgen mogen we weer aan het werk!
Saar is nog niet echt onder indruk van onze terugkomst, hahaha!

Achteraf
Het was een hele spontane vakantie, we besloten ongeveer 2 weken van tevoren dat we naar het zuiden van Californië wilden. We hebben echt een supervakantie gehad. We hebben 27-32 graden gehad, zon zon zon. We hebben op onverwachte momenten prachtige natuur gezien, Paradise Cove in Malibu was ook daadwerkelijk een paradijsje. Santa Barbara en Camarillo waren ook geslaagd, leuk om daar eens geweest te zijn. We vonden het natuurlijk super om het Disney moederpark te doen. Maar het whale watching (wat dolphin watching werd) was écht fantastisch! We hebben een hele week aan prachtige herinneringen mee naar NL genomen. We hebben ook het gevoel dat we 3 weken weg zijn geweest. 

Het zelf boeken van de hele vakantie is weer heel erg goed bevallen. Alle hotels waren precies zoals verwacht en waren allemaal goed. Het Sheraton vonden we erg comfortabel. De kamer was ruim, starbucks in de lobby is ideaal en het was ook heel erg dicht bij het vliegveld. Wat helemaal goed was en een boel stress scheelde. Zo konden we rustig even bijkomen en de volgende dag rustig de auto ophalen.
Het hotel in Simi valley was vooral een goede uitvalsbasis. Het was basic, maar brandschoon en het internet en parkeren was gratis. Prima bedden. Weinig toeristen hier, maar dat is voor ons juist een beetje de bedoeling.
Het Ayres hotel in Anaheim was mooi. Mooi ingericht, zeer vriendelijke staff, comfortabele bedden, gratis snacks, bier, sap en wijn aan het einde van de middag, gratis parkeren en internet. Anaheim zelf vonden we niet veel aan, behoudens Disney natuurlijk.

De auto. We hebben nu ook meegemaakt hoe handig het is om je Alamo Insider kaart te laten zien. We mochten een klasse hoger uitkiezen toen Ryan zei dat hij niet in een Jeep wilde rijden. We hadden weer een Dodge Journey, net als twee jaar geleden. De andere keuze was Hyundai of Kia. Dus dan vinden we het ook leuk om in een echte Amerikaan te rijden. Er zijn veel mensen die niet graag in een Dodge rijden, maar het is ons weer heel goed bevallen. Satelliet radio, ruimte, fijne stoelen, super!

ArkeFly. Geen kwaad woord over ArkeFly, maar ik ben ook niet razend enthousiast. Alle waar naar zijn geld, eigenlijk. Irritant dat je je drankjes moet kopen, maar op water gaat het ook goed (eigenlijk beter dan cola of koolzuur). Zo kom je veel fitter uit het vliegtuig. Oud toestel, maar dat hebben we bij KLM ook wel eens gehad. We hebben denk ik ongeveer 100 euro p.p. bespaard op de vliegreis in vergelijking met een lijnmaatschappij. We hadden uiteindelijk maar 2 weken om een vlucht te zoeken. Als we langer van tevoren waren gaan kijken, dan hadden we voor dat geld waarschijnlijk ook een lijnvlucht (met bijbehorend comfort) kunnen vliegen. Maar ArkeFly had gewoon een aanbieding en was de goedkoopste nu. Maar gezien alles wat we bij hebben geboekt (stoelen vastleggen, entertainment) vraag ik me af of ArkeFly nu altijd zo voordelig is als het lijkt.

En dan: bloggen. Dat is wel intensief en kost veel tijd, maar ook wel erg leuk om te doen. Enthousiaste reacties helpen en fijn dat de ouders zo konden meemaken waar de kids uithingen ;-) Aan de pageviews kunnen we zien dat er wel veel mensen hebben meegelezen en dat is wel erg motiverend. Nogmaals dank voor de reacties hier en op de andere sociale media, mail, whatsapp etc etc.

Inmiddels hebben we ons weer in het werkende leven gestort en gaan we qua vakantie toeleven naar de familievakantie in het voorjaar van 2013. Dan gaan we 4 weken naar Florida en Canada met alle ouders. Heel bijzonder dat dat zo kan en we hebben er allemaal veel zin in! Daar zijn ook al een aantal zaken voor geregeld. We zullen wel gaan bloggen, ik weet niet of dat elke dag zal zijn. want vier weken elke dag lijkt me wat heftig. respect voor de mensen die dit drie weken lang dagelijks doen! We gaan het proberen, maar we weten niet of dat gaat lukken! Maar zover is het nog niet. De voorbereidingen zijn in volle gang en zullen hier ook weer te volgen zijn. Ondertussen verschijnt er zo nu en dan eens een ander blog hier!

dag 7 - Whale watching - familiediner

Vandaag was de laatste volle dag. But we're going out with a bang! Althans, dat hopen we. We gaan vandaag walvissen spotten in Newport Beach (Balboa) en daarna gaan we naar Laguna Niguel, waar mijn nicht en haar man wonen.

De dag begon met mijn biologische wekker die om 4:10 en vervolgens om 7:00 uur af ging. Het begint eentonig te worden. .Ryan sliep nog lekker door terwijl ik wat spullen bij elkaar zoek en me opfris. Na die smak die ik gisteren in Disney maakte heb ik toch wel spierpijn en een dikke bult op mijn schouder die me goed dwarszit. Maar ik heb er verder niks aan overgehouden gelukkig. Het had heel anders kunnen aflopen, want het ging echt vreselijk hard. Het gebeurde trouwens voor de ogen van een castmember. Die keek even op, vroeg nog net ongeïnteresseerd of het weer ging en keek weer chagrijnig de andere kant op. Dat kan Disney beter! Het valt ons trouwens überhaupt op dat de vriendelijkheid van de castmembers in Disneyland het niet haalt bij die van Disney World. Maar dat was dat, we hebben het leuk gehad in Disney en vinden het leuk om ook deze twee parken eens gezien te hebben. We hebben lang niet alles gezien, maar de rest komt ooit nog wel eens!

Het ontbijt is minder druk dan gisteren, gelukkig. Het smaakt weer prima en we kunnen er weer even tegenaan! We pakken snel de spullen en stappen in de auto naar Newport, een ritje van 30 minuten volgens MiepMiep. Gezien ze ook zei dat de rit van Simi Valley naar Anaheim maar een uur zou duren en we effectief 3 uur in de auto hebben gezeten, gingen we nu maar vroeg weg. We moesten ons een uur voor afvaart melden, om 12:00 uur dus. Uiteindelijk waren we er om 10:30, prima tijd. We moesten nog even zoeken naar de juiste parkeerplaats (bij Newport Landing hadden ze alleen valet van het type valet waarbij je je auto open moet laten, daar houden we niet zo van). Maar we vonden een mooi plaatsje aan het strand bij een grote pier, waarvandaan gevist kon worden. Voor max. $15 per dag. Het rook ook een beetje naar de visafslag in IJmuiden, omdat de vissers daar hun vangst in Emmers water en ijs bewaarden. Maar leuk om even langs te lopen.

Ook dit was weer mooi een stukje aarde en vanaf de pier hadden we ook mooi zicht op de mooie huizen van de 'rich and famous' die hier allemaal een buitenhuisje schijnen te hebben. Ook zagen we onze boot al varen. Hopelijk gaan we walvissen zien vandaag!

We besloten langzaam maar eens Newport Landings - waar we de tickets geboekt hadden - op te zoeken en kwamen onderweg langs de welbekende souvenirshops. De boulevard staat bol van de souvenirsshops, niet echt hygiënische tentjes waar je pizzapunten kunt kopen (maar waar niemand zit) etc. etc. We begonnen toch ook wel trek te krijgen en gingen op zoek naar een tent waar Rob Geus in ieder geval de moeite zou willen nemen om zijn witte jas aan te trekken én waar we even konden zitten. Het werd een Liquor store annex broodjeszaak waar een aantal mensen buiten zaten.

We bestelden een hotdog (het moest iets kleins zijn en dit was ook daadwerkelijk klein), want we wilden niet met een zware maaltijd achter de kiezen de Stille Oceaan op. We zagen onszelf al over de reling hangen als de Stille Oceaan niet zo stil bleek te zijn. We besloten hier op de terugweg even een fles wijn te halen voor mijn nicht. Buiten stond een DVD-huurmachine, waar je voor $1,50 een DVD kon huren en weer terugbrengen. Gemak dient te mens, je zult toch maar naar een videotheek moeten! We zien hier ook overal automaten van de Best Buy (zeg maar de Media Markt in NL), waar je een camera, telefoon, föhn, etc etc uit een apparaat kunt trekken. Of een drive-through pinautomaat. Of een drive-through apotheek. Je zult maar uit moeten stappen. Prachtig vinden we het.

Enfin, terug naar het verhaal. Newport Landing. We melden ons bij de kiosk van deze club. We zien allemaal mannen met hengels in de rij staan.....ik dacht dat we alleen walvissen gingen spotten, in plaats van vangen??? ;-)
Maar nee, we werden verwezen naar een andere club. Zij regelen het walvisspotten voor hen. En nu maar hopen dat ze mijn coupon accepteren. En ja hoor, 2de kaartje gratis! We werden verzocht om ons 40 minuten later te melden voor boarding. We wachten keurig, lopen nog even een winkeltje in en fotograferen wat in de omgeving en we smeren ons stevig in met zonnebrandcreme.

Keurig op tijd gaan we aan boord van de Ocean Explorer. We zeggen tegen elkaar dat we nergens op moeten hopen, maar toch zijn de verwachtingen wel hooggespannen. We gaan als één van de eersten aan boord, zodat we op het bovenste dek een overdekte zitplaats kunnen bemachtigen. Fijn! Want 2,5 uur staan in de zon lijkt ons niet zo comfortabel. We zien meteen een zeehond in de haven, die een beetje rond aan het hangen is en een beetje speelt met de golven die de kleinere bootjes maken. We zitten naast een oudere dame die haar kleindochter en haar vriendinnetje meegenomen heeft. Ze blijkt uit Duitsland geëmigreerd te zijn en ze woont nu al 43 jaar in de VS. Grappig, haar accent in het Engels klinkt net zoals het accent van prins Bernard in het Nederlands. Ze complimenteert ons met ons accentloze Engels en gelooft eerst niet dat ik echt in NL woon, haha. We praten wat over het verschil tussen Europa en de VS, zowel op het beleidsmatige vlak als op mentaliteit. Obama heeft heel wat los gemaakt met zijn ideeën en praktijk ten aanzien van de zorg en als je het goed bekijkt is die discussie vergelijkbaar met die in NL: de zorg wordt onbetaalbaar als het zo door gaat.

Intussen zitten we al even op volle zee. Het praatje is gezellig, maar er is nog geen walvis in het vizier. De stuurman tuurt met zijn verrekijker de eindeloze zee af, stuurt soms wat bij, maar het schiet nog niet echt op. Ik zie opeens - heel in de verte - iets wat lijkt op een witte staart boven het oppervlak. Ik zie toch echt 2 punten van een staartvin boven het water uitkomen. Ik ben er helemaal hyper van, maar schijnbaar ben ik de enige die het zag. Want niemand slaat er op aan en ook de stuurman zegt niets. Ik denk dat ik walvis-spoken zie, hihi.

Na een klein uurtje komen we aan bij een boei waar zeeleeuwen op liggen te zonnen om op te warmen, zodat ze genoeg warmte hebben om vannacht weer op jacht te kunnen gaan. We kregen even een Seaworld gevoel, deze beestjes zijn volgens mij enorm gewend aan die passerende schepen dat ze niet op of om kijken. Maar het is een mooi gezicht. Er waren alleen meer zeeleeuwen dan plekken op de boei. Dus er dobberen een paar op hun rug, zo kan het ook!

We varen verder en verder en verder de zee op. Maar geen glimp van walvissen of dolfijnen. We hadden een verrekijker gehuurd en opeens zag ik iets boven komen wat leek op een bruine rug. Ook dacht ik even een 'spray' boven het oppervlak te zien. Maar ik weet niet zeker of het nu een walvis was of niet. Het is nu namelijk het jaargetijde voor de blauwe walvis en niet de bruine...

Na ongeveer 2 uur varen en enkele gezellige gesprekjes verder, nog steeds geen walvis gespot. Niet erg, want we varen heerlijk, het uitzicht op de kust en de baai is echt fantastisch. We komen steeds dichter bij de kust, de tour nadert zijn einde en weer denk ik wat te zien. Ik roep maar niet zo hard, want straks is het weer niet zo. Maar deze keer was het wel zo. Een hele grote groep dolfijnen (common dolphin)! We varen erop af en het zijn er misschien wel 200! Ze zwemmen onder het schip door, springen en spelen met elkaar en met de golven. Het water is kraakhelder, dus we zien ze door het water heen zoeven. Wauw, wat een ervaring!! Hopelijk is het allemaal een beetje goed vastgelegd op camera en foto. Op een gegeven moment heb ik de camera weggelegd, want ik wilde ze ook graag echt zien in plaats van door het vierkante schermpje van de videocamera.

Ondanks dat niet duidelijk walvissen hebben gezien, was de ervaring met de dolfijnen ook super en de tocht over zee ook. Dit hadden we niet willen missen! Als we van het schip aan wal komen, moeten we ook weer even 'aarden'. We wandelen rustig naar de Liquor store voor een fles wijn en gaan terug naar de auto. Voor $8.- rijden we de parkeerplaats af en gaan we op weg naar Laguna Niguel.

We zijn er heel erg lekker op tijd en rijden nog even langs de Walmart. Iets na 18:30 parkeren we de auto voor het huis van mijn nicht. Ze wonen er echt prachtig, met uitzicht op de heuvels en de oceaan. Als de zon onder gaat, zie je de lichtjes in de vallei. We eten heerlijke lasagne en kletsen wat bij over familie en over hun gezin. Ook hier komt het gesprek weer over de zorg en natuurlijk het Nederlandse gedoogbeleid, vrijheid van meningsuiting etc.

Iets na 21:00 uur rijden we terug naar het hotel, rozig van het lekkere eten, de zon en de zee. Een prachtige afsluiting van de dag en de vakantie! En ohja, het weer was ook echt super. Nauwelijks wolken gezien, alles 27 graden + tot zelfs 34 graden vandaag. Maar de warmte is hier heel anders, dus heel goed te doen.

Morgen (zondag) vliegen we om 18:00 uur onze tijd (03:00 op maandag NL-tijd) rechtstreeks weer richting Amsterdam (OR316) met een geplande landing om 14:50 op maandagmiddag. Op de site van Schiphol staat nu 14:10. Dus tip voor onze lieve taxi-chaffeurs: even in de gaten houden! Dat wordt weer even bijna 12 uur afzien. We laden de hyperjuicer weer op (die de iPhone en de iPad voorziet van extra draaiuren) en komen de tijd hopelijk goed door zo. We hebben in ieder geval genoeg te doen, aan terug te denken en uit te zoeken!

Het volgende blog komt dus weer uit Nederland, ondertussen zullen er wel facebook updates zijn denk ik.....we moeten beiden weer werken op dinsdag. Hopelijk gaat dat ook nog een beetje lukken!

Het was echt een super vakantie, maar de echte afsluiter komt dus nog. Wel willen we iedereen alvast bedanken die met ons hebben meegelezen en leuke reacties hebben achtergelaten via de de diverse media! Dat motiveert toch wel om elke avond achter de laptop te gaan zitten bloggen!

En dan nu: Filmpje! Excuses voor het heen en weer zwiepen van de camera, maar we zaten op volle zee!

Dag 6 - Disney dag 2 - nat, natter...

Vandaag de tweede dag van ons bezoekje aan Disney!
We zijn nog steeds erg blij dat we toch voor de twee-daagse hopper-pas gekozen hebben! Het bleek gisteren al dat we een heleboel niet gezien hebben!

Maar voor we weer een dagje in Disney door kunnen brengen, moet natuurlijk eerst de inwendige mens tevreden gesteld worden :-) Dus eerst maar eens ontbijten! Ook vandaag weer redelijk op tijd aan het ontbijt, alleen dachten dat meer mensen met ons... Kortom, het was best druk bij het het ontbijt! Dus maar even aanschuiven aan een grote tafel! Hanneke gaat eerst maar even met een bordje yoghurt beginnen, terwijl Ryan nog even moet wachten op z'n eieren met spek en aardappels...
Aan tafel tijdens het ontbijt nog een leuk gesprek gehad met iemand uit Philadelphia. Zo te zien was hij nogal fan van baseball. Hij had een shirt en een cap op van de Texas Rangers, z'n iphone hoesje had natuurlijk ook datzelfde logo en ook de screensaver van z'n telefoon had dat natuurlijk ook...

Gelijk na het ontbijt maar weer de buskaartjes voor $4 pp gekocht om met de bus naar Disneyland te gaan. Toch erg makkelijk hoor! De bus vertrekt elk uur om kwart over heel. Hij gaat vanaf Disneyland elk heel uur weer terug naar het hotel! Dit werkt erg goed, alleen moet je de tijd een beetje in de gaten houden.
We blijven ons verbazen over de ligging met al die hotels en bedrijven in de directe omgeving. Geen mooie weg naar de magie. Maar het is niet anders!

Er staan alweer lange rijen voor de ingang. Maar toch loopt het allemaal wel goed door! Je kunt voelen dat het weer een warme dag gaat worden. Je voelt de warmte al goed! Maar toch niet zo warm als gisteren. Ook een bordje bij de ingang dat vandaag de Space-Shuttle Endeavour over zou komen vliegen op z'n laatste vlucht. Altijd leuk om mee te maken!

Omdat we gisteren toch nog veel alles gezien hadden in DCA, zijn we hier eerst begonnen! Eerst maar eens in het nieuwe Carsland kijken. Gisteren stond er een lange wachtrij van 60 min bij de Radiator Spring Racers. Nu, aan het begin van de dag ook al zoveel. Dat wordt hem dus niet. Helaas pindakaas! De fastpass-return staat op dat moment ook al op eind van de middag. Ook maar niet dus.

Laten we dan maar eens de Disneyland-versie nemen van de Kali River Rapid, de Grizzly River Run! Het is toch warm, dus waarom niet... Erg leuk tochtje in een soort van band, alleen is de kans groot dat je nat wordt, zoniet doorweerkt. En natuurlijk hadden wij die mazzel :-)
Klieder en kliedernat... Dus maar even warme koffie en opdrogen...

Ondertussen kwam er nog even een orkestje langs met allemaal vrouwlijke mexicaanse  muzikanten. Na een tijdje wel weer droog.

Nog een paar andere atracties gedaan zoals natuurlijk Soarin'. Die blijft mooi! Helaas zaten we op de derde rij en dan heb je allemaal benen boven je in het zicht. Maar het voordeel van een andere plek is, dat je wel weer nieuwe dingen opvallen! Ook de Pirates doen we nog maar eens! De wachttijd is hier maar 10 minuutjes. 
Ondertussen wordt er ook omgeroepen dat over enkele minuten de overkomst van de Endeavour zal plaatsvinden. Hier wachten we dus maar even op! We maken er een paar mooie foto's en filmpjes van. Toch leuk om mee te maken!

Omdat het toch wel redelijk warm aan het worden is en het erg druk is, besluiten we om maar even lekker naar het hotel te gaan! Even rustig bijkomen en dan weer terug! We mogen immers met onze bustickets onbeperkt heen en weer.

Om een uurtje of 6 besluiten we weer terug te gaan! We dachten in de tussentijd nog een koekje of een drankje mee te kunnen pakken, maar helaas: het is alleen op maandag tot en met donderdag. Jammer dan!

We gaan maar eens Big Thunder Mountain proberen! Op aanraden ook deze versie geprobeerd! 20 minuten in de rij, maar goed je moet er wat voor over hebben tenslotte! En ja, hij is echt goed! De attractie is mooi afgewerkt, en is super om te doen!

Dan op naar Splash Mountain. Gisteren erg druk en storing, vandaag 40 minuten. Ook erg druk dus, maar goed we gaan het maar doen! In Florida zit je naast elkaar in een boomstam, hier zit je achter elkaar. In florida kan je een beetje nat worden, maar we zijn daar nooit echt super nat geworden. We laten ons verrassen! Het gaat een beetje schokkerig, maar bij de eerst afdaling komt er al een golf over. De rechterkant van ons is inmiddels al doorweekt... Achja, kan gebeuren en daar zal het wel bij blijven denken we. In de ride zit ook nog een stukje "achtbaan-achtig" gedeelte. Dan komt er volgende afdaling die helemaal niet zo lang is, maar wel in het donker. En ja hoor, dan wordt de linkerkant van ons ook kliedernat. Inmiddels gaat de lol er al wel een beetje van af... Zo kennen we Splash helemaal niet... In een paar bochten komt er nog een plens water over de rand heen en worden ons schoenen ook nog doorweekt... Dan uiteindelijk de lange steile afdaling, waarbij we verwachten dat het laatste stukje stof van ons ook nog nat zal worden, maar dat is dus helemaal niet het geval. hier gaan de golfen langs ons heen... Hanneke is echt helemaal van top tot teen doorweekt en Ryan is iets minder er aan toe... Omdat we niet meer droog zullen worden, besluiten we dan toch maar om maar weer even naar het hotel te gaan... We moeten even wachten op de bus, maar een kwartiertje later zijn we weer in het hotel. Andere kleren aan en toch maar weer terug. Inmiddels is het 2215 geworden. De bus heeft ontzettend veel vertraging omdat de wedstrijd van de Anaheim Angels net is afgelopen. We komen dus pas om 23u aan... We lopen rustig naar de ingang, alleen ligt Hanneke ineens op de straat! Er bleek allerlei viezigheid op de grond te liggen. Het leek op gesmolten ijs of koekjes... Dat was dus geen fijne aankomt! Ben je al laat en verspeel je aardig wat tijd, val je ook nog. De lol is nu wel aardig op! We besloten om dan maar lekker een warme chocolademelk te gaan drinken met lekkere Funnelcake erbij! Hier waren we echt aan toe!
Rond middernacht gaan we weer naar de uitgang. We zijn er om precies 00:00, maar helaas.... Daar gaat onze bus. Gelukkig gaat de laatste bus over een half uur... Dus helaas moeten we een half uur wachten. De bus is er al mooi op tijd en we mogen naar binnen! De chauffeuse kent ons nog! Het blijkt dat we de enigen zijn die nog naar het hotel moeten. We krijgen dus een prive-ritje! Dat maakt het dan wel weer goed! We sloten deze Disney-dag een beetje vervelend af, maar toch weer fijn om in Disney geweest te zijn!

Het is al weer veel te laat! Morgen gaan we naar Newport voor de walvis-tocht! Erg spannend! Daarna door naar familie om lasagne te eten! We gaan het allemaal zien!

Tot morgen!

Dag 5 - Wat gaan we doen? Toch maar Disney dan!

Om te beginnen: dank voor de leuke reacties op het blog, via Facebook, sms, whatsapp, mail etc. De pageviews lijken zich per dag te verdubbelen, leuk! dank daarvoor, helpt om door te gaan met bloggen!

Vanmorgen werd ik eens niet om 4:00 wakker. Vandaag was het 3:45. Wat is die jetlag hardnekkig! Maar ik val gelukkig wel weer snel in slaap tot 7:00 uur, dus dat is gunstig. Ryan heeft echt totaal geen last van een jetlag. Hij gaat gewoon liggen slapen wanneer hij dat wenst en ik moet hem vervolgens wakker maken, óf omdat hij snurkt en mij daardoor wakker houdt, óf omdat het tijd is om op te staan.

We frissen ons snel op om op tijd te kunnen ontbijten. We hebben om 8:30 namelijk een Facetime-afspraak met de ouders. Het ontbijt is echt heel erg goed. Er is toast, bagels, zoet beleg, muffins/cinnamonrolls/cookies en yoghurt met 4 soorten ontbijtgranen. De roereieren, worstjes, hashbrowns (een soort rösti) en pancakes worden vers op je bord gelegd. De koffie is prima en er zijn 2 soorten sap en los fruit. Het zit allemaal bij de kamerprijs in. Helemaal goed dus.

Na het ontbijt, probeerden we even een plan te maken voor vandaag. We hadden eigenlijk geen idee hoe we onze dagen in moesten delen, want we hebben nog geen contact gehad met mijn nicht. We weten dus niet of en wanneer we richting Laguna Niguel en Newport (voor het walvissen-spotten) kunnen gaan. We zijn er nog niet helemaal uit als we inbellen met Nederland om 8:30. En ja hoor, daar hadden we het stel! Zowel Ryans ouders als mijn ouders voor de webcam. Ze hadden afgesproken om gezamenlijk te facetimen. Was gezellig even! Ik heb zo het idee dat ze het ook met elkaar gezellig hebben gehad (ervoor en/of erna).

Daarna heb ik mijn nicht geprobeerd te bellen en we kregen contact. Ze had niet veel tijd, want ze moet werken. Maar we hebben afgesproken om zaterdag om 18:30 bij haar lasagne te eten en koffie te drinken. Voor ons is dat de laatste avond, dus dat komt mooi uit. Ik kon dus nu ook mooi het whale watchen bespreken. Ik dien meteen een verzoek in voor zaterdagochtend 10:00 uur.

Dat betekent ook dat we nu nog 2 volle dagen hebben om in en rond Anaheim te spenderen. We wilden daar in ieder geval één van naar Disneyland. We hadden het plan om een 1-daagse hopper te kopen waarmee we beide parken in konden. De andere zouden we dan spenderen in Hollywood/LA. Maar gisteren zijn onze ogen wel geopend. Het verkeer is echt een drama, zowel op de snelweg als in de stad. Niet echt relaxed. En deze trip was bedoeld om dingen te doen waar we relaxed van werden. Zelf rijden naar Hollywood vonden we dus eigenlijk geen optie, zonde van de tijd om de dag in de file te besteden. Vanuit Anaheim rijden er gelukkig ook bussen. Toen we echter op een rijtje gingen zetten wat voor ons nou precies het doel van een trip naar Hollywood was, kwamen we niet verder dan de Hollywood letters in de bergen te zien en misschien de Walk of Fame. Hebben we daar 2x $72 voor over? Mwah. Net zo duur als een extra dag Disney.

Twee dagen Disney werd het. En zo geschiedde het dat we 20 minuten later, met een twee daagse hopperpas op zak in de bus naar Disneyland zaten. Als ware Disney Park-fans is dit voor ons ook echt ontspannen, hoewel zo'n dag ook wel druk is. Wij rennen niet van de ene naar de andere attractie, maar lopen eerder als een opa en oma rustig door het park en pakken eens een ride mee als de wachtrij meevalt. Er zijn maar een paar attracties waarvoor we bereid zijn langer dan 20 minuten te wachten. Nou zijn wij natuurlijk Disneyland Parijs-gangers en zijn we ook al twee keer twee weken (+) in Disney World in Florida geweest. Dus we kennen de ins en outs van die parken wel een beetje.

Disneyland Resort California is nieuw voor ons, dus we laten ons verrassen! Het verschil tekent zich meteen af bij de ingang. Geen bord waar je onderdoor rijdt, maar gewoon een afslag op een drukke straat met een bordje erbij. Je krijgt de keuze: rechtsaf voor Disneyland Park of linksaf voor Disney's California Adventure (DCA). De twee parken liggen strak tegenover elkaar. We begrijpen nu waarom Walt Disney zelf baalde van de locatie in Anaheim, vanwege de commercie die zich om het park heen ontwikkelde. Het doet af aan het magische gevoel. We kunnen ons dus voorstellen waarom hij die honderden vierkante kilometers moeras in Florida heeft aangekocht om het nog een keer te kunnen doen.

Snel de bus uit en het park in! We kiezen vanmorgen eerst voor het Disneyland Park/Magic Kingdom. Als we doorlopen zien we direct dat ook in Disney Halloween in aantocht is. De ingang van het park ik prachtig versierd met een pumpkin Mickey en co. Gezellig!! Het lijk ook gezellig druk te worden vandaag! We lopen onder het station door, maar wat is Main Street Station klein! Sterker nog, alle gebouwen op Main Street lijken lager. En waar is het kasteel?? In de verte zien we een lief klein schattig kasteeltje opdoemen. Het kleine stiefzusje van het kasteel in Parijs. We krijgen er een Madurodam gevoel van.  Het is zo klein, dat we vergeten zijn foto's van het kasteel te maken, haha.

Omdat de 'feel' van dit park toch wel heel anders lijkt, besluiten we gewoon eerst even te starten met het wandelen van een rondje. We hebben het Disneygevoel nog niet helemaal te pakken...We wandelen het kasteeltje door, constateren weer dat het idee dat dit park grotendeels gelijk is aan die in Parijs en Orlando niet juist is. We lopen door en zien dat It's a Small World maar 5 minuten wachttijd heeft en besluiten ons bloot te stellen aan het melodietje dat de rest van de dag bij je blijft. Voor het broodnodige Disneygevoel. En inderdaad, hierna is het gevoel helemaal terug. We zijn in het eerste Disneyland Park ooit!

We lopen door naar Toontown. Heel anders opgezet dan de voormalige Toontown Fair in Orlando. Heel mooi gedaan, knus en op de een of andere manier ook een echt gezellig gebiedje. We lopen dan door naar de Matterhorn Bobsleds (kunnen de ingang niet vinden) en maken een rondje langs en door deze replica van de Matterhorn. Leuk en die kennen we nog niet! Alice in Wonderland had teveel gasten op de thee op dat moment, dus we lopen door naar New Orleans Square. Dit gebied is ook uniek voor de parken, maar de attracties niet. We lopen naar de Pirates. We komen binnen en...geen grot!? Maar een...tsja, wat is het eigenlijk. Over andere 'feel' gesproken. Maar niet minder leuk hoor, gewoon onverwacht anders! We kunnen zo doorlopen en storten al bijna direct naar beneden voor de eerste drop. Haha, die zagen we even niet aankomen. Wat is dit een gave ride! Vele malen mooier dan Orlando en Parijs als je het ons vraagt. De animatronics zijn mooier en meer ontwikkeld lijkt het. Vooral de scene met het schip, de filmmuziek en de mist maakt deze attractie uniek.

Daarna door naar The Haunted Mansion, Halloween Style. Voor de gelegenheid is het landhuis in de ban van de "Nightmare before Christmas". Wat ons betreft een hele geslaagde metamorfose. Prachtig aangekleed, je zou er bijna zin in de herfst én kerst van krijgen! We gaan naar Frontierland, het gaat al richting lunchtijd. We proberen altijd voor luchtijd te eten, om mensenmassa's te ontwijken. Hoewel er veel mensen in het park lijken te zij, vinden we ze niet echt terug in de attractietijden en ook niet in de bezetting van de restaurants. We delen een enchilada-platter (porties zijn groot genoeg), HOTHOTHOT! Afblussen geblazen!

Nu is het tijd voor Splash Mountain. Parijs heeft deze attractie ook echt nodig. Er gaan al tijden geruchten dat deze naar Parijs komt, maar tot op heden is nog niets bevestigd. We kijken altijd uit naar deze ride. In 2010 (toen we in Orlando waren) was hij gesloten. Nu was onze kans om na 4 jaar weer eens Splash Mountain te doen. We sluiten aan in de rij (we kunnen de ingang weer niet vinden) en de wachttijd is ongeveer 25 minuten. Wanneer we er bijna zijn, gebeurt het. Storing! Ze weten niet wanneer het over is en ze gaan de gasten in de attractie evacueren. Hebben wij weer. We verlaten direct de rij maar. Het heeft geen zin om te wachten. De temperatuur is inmiddels flink opgelopen en we halen even een verfrissende versnapering.

Splash Mountain gesloten

Ice Cream Sandwich

Het is nu bijna 14:00 uur en we gaan verhuizen naar DCA. Onderweg naar buiten pikken we mr. Lincoln nog even mee. Waar we vandaag niet aan toe zijn gekomen kunnen we morgen doen. Conclusie: een park met een uniek gevoel, authentiek en toch zeker de moeite waard. Jammer van het kasteel, maar verder: Leuk! We zijn erg beniewd naar de rides die we nog niet hebben gedaan. Maar die komen morgen aan de beurt. We zijn veel te benieuwd naar DCA!

Its a small world theepot (ik spaar theepotten, dus dit is wel super natuurlijk, maar ook kostbaar!)

En wat is dat een leuk park zeg! Disney heeft recentelijk geïnvesteerd in een upgrade van dit park. De entree, 'hoofdstraat' zijn nieuw, het bestaande Paradise Pier is opgeknapt en helemaal aangepakt met een nieuwe ride en er is een heel nieuw land gebouwd: Carsland. Ook van dit park hebben we niet alles kunnen zien en doen. Maar we hebben een goed deel van de 'oostelijke' zijde van het park gezien. We zijn begonnen met onze favoriet in Florida: Soarin'! Wat is dit toch een superervaring. Ik ga het niet beschrijven, dat kan niet. Maar het idee is dat het moet lijken alsof je aan het hanggliden bent boven de verschillende Californische landschappen, inclusief geur. Heerlijk.

We hebben Paradise Pier helemaal bekeken, ook mooi opgezet. Je kunt zien dat ze de Fishermans Wharf in San Fransisco als inspiratie hebben gebruikt. Er zit een Ghirardelli alwaar we de grootste zonde die er bestaat hebben genuttigd: een Thick Shake met slagroom en een kers er bovenop. Dat is een kruising tussen een milkshake en softijs. Je eet het met een lepel en als het smelt is het een fantastische shake. Ik had de chocolade versie en hij was zo verzadigend dat we niet meer hebben gegeten daarna, hahaha! We deden de Bakery Tour, maakten een rondje Midway Mania en de Golden Zephyr (soort zweefmolen) en reden in de Red Car Trolley.

Midway Mania

De zon gaan al bijna onder

Om 20:15 stond de nieuwe licht/watershow World of Color op het programma. Onze voetjes en ruggen waren rond 19:30 al toe aan rust, des we besloten vlak bij even te gaan zitten en een salade te delen. Rond 19:50 namen we plaats aan de rand het water voor de show. We hadden geen zin om al lang van  tevoren klaar te zitten. Maar we stonden prima! Toen de show ongeveer 5 minuten aan de gang was, zagen we weinig color, we zagen niks! Storing!

Dit grepen we aan om te vertrekken. Morgen weer een dag!
We zijn heel erg enthousiast over DCA. Het Disneyland Park was eerst even schakelen, maar later waren het erover eens: ook dit is een leuk park en we zijn blij dat we voor 2 dagen zijn gegaan!

Ik verwacht dat we morgen wat meer foto's maken en zal ik ook wat minder schrijven. Een plaatje zegt meer dan 1000 woorden ;-). 

See ya real soon!