Reisverslag kampeervakantie Parijs

De vakantie zit er nu toch écht op. De eerste dagen op het werk hebben we al achter de rug en de mailbox is geleegd. Ik had nog niet echt zin gehad om een blogje te schrijven, maar nu heb ik zin en tijd gevonden om even wat te tikken. Het zal geen dag-tot-dag verslag worden, maar meer een soort nabeschouwing.

Het is weer eens een kampeervakantie geworden. Ons caravannetje had alweer 2 jaar in de stalling doorgebracht zonder eruit te zijn geweest. We hebben het 'doppie' gekocht in 2004, na een verregende vakantie in een tent in Zuid-Frankrijk. We waren de (ook redelijk nieuwe) tent zat, en voornamelijk de lekke luchtbedden elke keer. Het moest een kleine en lichte caravan worden omdat we toen nog een Seat Ibiza hadden. Alle kleine occasions die we zagen stonken of waren gewoon lelijk, dus hebben we uiteindelijk een nieuwe gekocht. Het kleinst mogelijke modelletje, zo klein worden ze niet meer gemaakt volgens mij. We hebben er al wel wat vakanties mee doorgebracht, maar eigenlijk niet heel erg veel, omdat we vliegvakanties ook erg leuk vinden. Maar dit jaar hebben we weer eens een echte kampeervakantie gehad.

De reis

We hadden besloten om zonder GPS (alias ‘Miep’) te rijden, maar alleen – lekker ouderwets – op de kaarten van de ANWB. Ik ben niet altijd fan van de GPS eigenlijk, hoewel onze nieuwe Miep ons prima door Florida en Michigan heeft geleid vorig jaar. We merken alleen dat als je op de GSP rijdt, je wel heel erg volgzaam rijdt (jaja, dat is ook de bedoeling) en eigenlijk niet zelf nadenkt en oplet waar je bent. Je hebt dan te laat in de gaten dat het mis gaat of dat ze iets vreemds in haar schild voert. En dat áls het mis gaat, je ook geen idee hebt waar je bent en hoe je uit die situatie komt.

Daarom begonnen we afgelopen keer ook te twijfelen op de ring Brussel toen we op weg waren naar Disneyland. Voor ons gevoel stuurde ze ons de verkeerde kant op, maar we wisten dat niet zeker.  Twijfelen: ‘wel doen, niet doen, wel doen??  Gevolg: dwars door Brussel, wat ons in totaal anderhalfuur vertraging opleverde. Al met al in totaal twee ‘verkeerde’afslagen en een hoop irritaties.

We hadden destijds al één van de eerste navigatiesystemen. Ryan houdt van gadgets en dit was nieuw. Handig! Ik ben zelf eigenlijk wel een postduif, ik heb een prima richtingsgevoel. Ik kan heel slecht tegen omrijden, verkeerd rijden etc. Vroeger reden we ook altijd in een rechte lijn naar onze vakantiebestemming. Maar de eerste vakantie na de aanschaf zou Miep ons naar de Jura brengen. En wel via Nancy. Beetje jammer dat R het viapunt aan de verkeerde kant van de weg had neergeplant. En zo kwam het dat we elke centimeter van het klaverblad bij Nancy hebben gezien, inclusief de daarvoor én daarachter liggende op- en afritten.

We zagen onszelf al met ons Doppie door Brussel manoeuvreren, daar hadden we écht geen zin in. Dus deze keer wilden we – net als vroegâh – lekker op de kaart rijden. We hadden ook ons dikke Michelin wegenboek van Frankrijk bij ons, just in case. Vrijdag hadden we de route grondig bestudeerd en aangestreept op de kaart. Ideaal die gratis kaarten van de ANWB, volgend jaar haal je gewoon weer een nieuwe. Het Michelinboek ik vooral handig als je de snelweg afgaat en over de N- en D-wegen moet rijden. We hadden bedacht dat we deze keer eens de route over Gent gingen proberen. Dat lijkt wel wat om te zijn ten opzichte van Brussel, maar het scheelt wel een drukke rondweg om Brussel. We dachten dat het wel lekker door zou rijden. En aangezien we de vorige keer meer dan genoeg van Brussel hadden gezien, kozen we voor Gent.

En wat is het goed bevallen! We hebben er een kleine 9 uur over gedaan. Niet slecht met sleurhut. We hebben één keer een koffiepauze genomen omdat we moesten tanken. Ik wist gedurende de hele reis waar we waren, waar we heen moesten en waar de volgende benzinepomp is. Heerlijk. We zijn voor de verandering weer eens in een rechte streep naar de bestemming gereden. En eerlijk is eerlijk, het heeft ook wel wat. Die kaarten op het dashboard. Geen Miep die door je CDtje heen zit te tetteren met haar ‘over drie-honderd meter línks aanhouden’. ‘Línks aanhouden’. ‘Van route...hérberekenen’.

Terug hebben we er wat langer over gedaan omdat er in de Kennedytunnel er een enorm ongeluk was gebeurd. Na een uur in de file hebben we ons uit de file gewurmd en wilden we richting Rotterdam. Helaas was in die andere tunnel ook een ongeluk gebeurd en mochten we daar ook nog 1,5 uur aanschuiven. Nouja, we zijn er gekomen!

 De camping
We hebben 1,5 week in Pommeuse (omgeving Parijs) gestaan. Op een camping van Vacansoleil: Le Chene Gris. We hebben de camping uitgezocht vanwege het treinstation dat ertegenover zit. Er gaat een trein in 45 minuten rechtstreeks naar Gare de l'Est in Parijs. En aangezien we nog nooit in Parijs zijn geweest, vonden we dat weleens tijd worden.

Tsja.......

De camping was van Vacansoleil en is ook al eens op TV geweest (Campinglife). Dus je zou denken: prima in orde....mwah!! Het was meer een soort stacaravan-park. Zo dicht op elkaar gepakt dat er zo hier en daar nog geen meter tussen de verschillende caravans en tenten zat. Er stonden in totaal 250 stacaravans en 80 tenten van Vacansoleil. Het leek wel een stacaravan-kerkhof hier en daar. We waren blij dat we daar niet onze vakantie in hoefden door te brengen. En volgens mij heeft Sander van Campinglife ook lekker in een hotelletje geslapen.


Er waren nog een stuk of wat plekken over waar geen stacaravan op paste....en daar hebben ze maar kampeerplaatsen van gemaakt. En om het makkelijker te maken hebben ze 3/4 van die plaatsen gewoon geasfalteerd. Handig, hoef je ook geen gras te maaien. De plek die wij toegewezen kregen was net een maanlandschap. Geasfalteerd, inderdaad. Met héle gróte gaten en losse stenen erin. Echt! En daar waar onze voortent zou moeten komen te staan was drek, geen gras te zien! En de haringen moesten we dan weer in het asfalt slaan. Bovendien waren de plekjes zo klein dat zélfs onze caravan bijna te groot was. Onze auto kon er niet eens meer bij.

Dus hebben we om een andere plek gevraagd. We mochten kiezen tussen twee en hebben uiteindelijk voor de grootste plek gekozen, met wat meer gras. Maar wel tegenover het zwembad en de bar...hmmmmm het was kiezen tussen twee kwaden.We hebben er uiteindelijk een uur over gedaan om de caravan waterpas te krijgen, drama! En hij stond uiteindelijk nog niet goed, maar beter werd het niet. De voortent stond overigens verrassend strak voor de ondergrond, dat kan Ryan echt als de beste!

Even een idee van de eerste plek...

Anyhow, het heeft ons wel belet om veel tijd bij de caravan door te brengen. Veel kabaal en voorbijgangers die op ons bord konden kijken. Het sanitair was ook niet echt fijn. De damestoiletten ontbeerden een toiletbril, maar waren voorzien van prullebakjes voor de maandelijkse gebeurtenissen....maar daar zat geen deksel op. Laten we zeggen dat niet alle dames hun verbandjes inpakken....Dat was de laatste keer dat ik me in dat toiletgebouw heb laten zien.
Het water voor de afwas wilde daar ook niet warm worden, dus we waren aangewezen op het koken van water bij de caravan om in af te wassen. Als we niet hadden gereserveerd (en 38 euro per nacht hadden vooruitbetaald) waren we direct vertrokken daar.

Even chillen voordat we de tent gaan opzetten

En de tent staat alweer! Met z'n tweeën is het ook zo klaar. Bij de dissel van de caravan kun je goed zien hoe scheef het was.

Er was wel een Nederlands sprekende receptie (vooral stagiaires volgens mij) en een restaurantje dat best prima eten serveerde voor een camping-restaurant. Het kleine winkeltje had elke ochtend vers brood, maar was wel heel erg beperkt geopend. Het station was recht tegenover het station, en de trein reed overigens diret achter de bomen op onze plek langs. Tweemaal per uur....vanaf half zeven 's ochtends...en in Frankrijk roepen ze het altijd om als de trein komt....

Maar we hebben ons echter niet door laten kisten en een leuke vakantie gehad.

Disney
We hebben natuurlijk Disney bezocht. We zaten een kwartiertje rijden van de ingang, wel via de péage. Binnendoor wes je wel een halfuurtje onderweg. We hadden in mei jaarpassen gekocht en die hebben we er nu wel uit! Het was erg druk, het was nog hoogseizoen. We hebben gewoon lekker rondgelopen, zo hier en daar een attractie gedaan waar geen lange rij stond. Maar we hebben ook weer leuke nieuwe dingen gedaan en gezien. De Tarzan-show bijvoorbeeld, super! Een show vol mooie muziek en bijzondere acrobatiek. Prachtig!

We hebben genoten van Disney 'by night', het vuurwerk en Fantillusion. We hebben heerlijk gegeten bij Hunters Grill in Sequoia Lodge, een regelrechte aanrader. Ik heb geloof ik niet eerder zo'n goed buffet gehad bij Disney, ook niet in Amerika. Supermalse Boeuf Bourguignon, heerlijke zalm, goede ribs, lekkere salades en groenten, voor elk wat wils en allemaal even goed. Maar we hebben natuurlijk ook foute fast-foodmaaltijden gehad en dat is ook best lekker!

Shoppen
We hebben heerlijk geshopt in Disney Village, Val d'Europe en La Vallée Village. Eigenlijk verschilde het niet veel met een Orlndo-vakantie! Een Frappuchino bij Starbucks, een Tuna Melt/ Ham 'n Swiss bij Earl of Sandwich, outlets, the Gap, heerlijk! We (nouja, eerder IK) ben goed geslaagd voor wat leuke aanvullingen voor de herfst-garderobe en ook nog hele mooie linnen gordijnen voor de slaapkamer. We mochten geen foto's en video's maken van de shoppingcentres, en op elke hoek van de straat of de mall én ik elke winkel staat wel een beveiligingsmannetje.

En oh la la! het Franse temperament! Wat we op de parking van Val d' Europe hebben mogen aanschouwen komt recht uit een film. We stonden in een kleine file voor de parkeerplaats. De rij auto's splitste zich op een gegeven moment twee kanten op: één kant voor de McDrive, één kant voor de parkeerplaats. Wij wilden de parkeerplaats op en de witte Audi voor ons wilde naar de McDrive. Op een gegeven moment loopt er een Frans gezin tussen ons en de onze voorganger door. Vader, moeder, jongetje van een jaar of 3 op een loopfiets en moeder liep met een kinderwagen.  Zij kwamen net van de outlet, te zien aan de grote tas die moeder bij zich droeg. Ze liepen daar ook wel een beetje ongelukkig. Dat kind op die loopfiets had een behoorlijke snelheid en was klein. Een beetje gevaarlijk ook tussen al die auto's. Waarschijnlijk zei de dame in de Audi iets in die richting tegen dat gezin, want het raampje ging open en de dame achter het stuur zei iets tegen het gezin. Dat schoot bij moeder in het verkeerde keelgat en begon behoorlijk te schelden tegen de dame in de Audi, wat vergezeld ging van de nodige handgebaren. De dame in de Audi vond dat wat minder geschikt en schold waarschijnlijk terug, waardoor moeder nog harder begon te schelden. Op een gegeven moment leek de situatie bekoeld en moeder maakte aanstalten om verder te lopen en liep weer richting de kinderwagen, die ze voor de scheldkanonnade even had laten staan. Vader hield zich nog steeds afzijdig.

Moeder bedacht zich echter, liep terug naar de Audi - waar het raampje nog van open stond -  schold de dame nog even uit en spuugde haar récht in haar gezicht. De dame uit de Audi stapte natuurlijk uit en vloog moeder aan en er ontstond een heuze catfight. Het kind begon te gillen en vader probeerde de dames uit elkaar te halen, maar zonder succes. Moeder trok aan het haar van de dame uit de Audi en de dame probeerde vader weg te duwen om moeder eens goed een lesje te leren. Het lukte niet helemaal, dus reageerde de dame het af op de tas uit de outlet, welke ze een rotschop verkocht. Moeder wist zich inmiddels los te maken uit de greep van haar man en vloog de dame op haar rug. 'Als je aan mijn laarzen komt, kom je aan mij' moet ze gedacht hebben. Toen de beveiliging zich liet zien bekoelde de situatie en lieten de dames elkaar los. Het hilarische hieraan was dat de man van de beveiliging éérst even bleef toekijken voordat hij de dames sommeerde te stoppen met de voorstelling, aangezien ze het verkeer ophielden. Maar als het aan hem had gelegen mochten ze nog wel even doorgaan. Prachtig! Daar kan geen Disney tegenop! Op een gegeven moment waren wij bang dat wij ook et slachtoffer van dit gebeuren zouden worden. Wij zaten eerste rang in onze auto toe te kijken en lagen natuurlijk in een scheur!! Het arme kind was natuurlijk helemaal overstuur. Aiaiai, wat een trauma moet dat zijn. Maar goed, we hebben er ook echt smakelijk om gelachen!

Parijs
Parijs was erg mooi! Ideaal zo met de trein en met de metro ben je snel waar je moet zijn. Met ons treinkaartje konden we door heel Parijs crossen met de metro, dus dat was echt ideaal. We zijn eerst - als ware toeristen - met Les Cars Rouge door de stad gegaan om het te ontdekken. We hebben op ons gemak dingen bekeken en genoten van het feit dat we in Parijs waren. We waren ook erg onder de indruk van het Louvre. We konden niet alles bekijken, maar we waren onder de indruk van de collecties Leidse en Haagse school en de collectie van Rubens. Bij de Mona Lisa was het vreselijk druk en een goede foto maken was erg lastig. Maar zeker leuk om haar gezien te hebben!
Eigenlijk willen we graag nog een keer terug en dan in een hotel in de stad zelf. Zodat we lekker naar het theater kunnen en - in een relatief rustig jaargetijde - langs de Seine kunnen wandelen. Laat de foto's voor zich spreken. Het was een hele gezellige en leuke vakantie, we gaan zeker nog eens terug, maar Londen staat ook hoog op het lijstje, net als Oslo. En we zijn begonnen aan het plannen van weer een hele leuke, bijzondere vakantie. Als het allemaal zo mag zijn, dan gaan we met de wederzijdse ouders naar Florida en Canada in (waarschijnlijk) mei 2013. Maar we hebben vooralsnog de foto's van de afgelopen vakantie om op te teren!

.