Dag 12 - 23 mei 2014: Rock Your Disney Side! 24h Opening

Rock Your Disney Side! Dat is het evenement dat vandaag op het programma staat. Het Magic Kingdom is vandaag open van 6 uur ’s ochtends tot 6 uur ’s ochtends. Er waren zelfs meerdere radiostations die verslag deden. Dan kun je er ook van uit gaan dat het héél erg druk gaat worden. Daarbij genomen het feit dat het Memorial Day Weekend is. Een lang weekend voor de Amerikanen. Dus dan weet je het wel.

Disney spoorde hun gasten aan om – mochten ze daar behoefte aan hebben – verkleed te gaan als hun favoriete karakter. Nu hadden wij daar geen behoefte aan, maar de ervaring leert dat velen dat wel hebben. En we zouden een dief van onze eigen lol zijn, om dat aan ons voorbij te laten gaan.

We parkeerden om 8:15. Onderweg naar het park zagen we al mooie types voorbij komen. In de meeste gevallen ging het om luchtige versies van prinsessenjurken, maar in een enkel geval brak het zweet me al uit door ernaar te kijken. Sommige verkleedpogingen waren goed gelukt, anderen waren wat minder goed geslaagd en moest ik goed kijken welk karakter het voor moest stellen. Als een ware Edwin Smulders knipte ik erop los om jullie thuis mee te kunnen laten genieten van het schouwspel. Dat leverde soms bewogen beelden op, maar het gaat om het idee.

Wie doet een gok?

Die pyamabroek zag ik een paar dagen geleden nog bij Walmart liggen. Wel comfortabel in ieder geval.

101 Dalmatiërs verenigd in 3

Fotocredits voor de Disney Parks Blog: serieus verklede volwassenen in Disney World. 'Volg je hart' in optima vorma. Deze twee hebben er een boel werk van gemaakt in ieder geval.

Sneeuwwitje 3.0, met sneakers, pet en rugzak

Wie?

Maxi.....euh, Minnie.

Respect! Gevoelstemperatuur van 36 graden en dan deze dikke fleece badjas aan (tot op de grond!)

 Ondertussen liep de temperatuur behoorlijk op. We hebben in de ochtend heel wat attracties kunnen doen: Peter Pan, Pirates, Splash Mountain, Haunted Mansion, Jungle Cruise. We besluiten vanwege de warmte niet aan te sluiten in de rij van een uur voor de nieuwe rollercoaster van de 7 Dwergen. De rij staat om de attractie heen geslingerd, in de brandende zon. Leek ons niet gezond. Na de lunch en een app-gesprek met de ouders die met z’n vieren een dagje uit zijn we teruggegaan naar de auto voor verkoeling.

We rijden naar de Mall at Millenia. Wat een mooie mall, we waren hier nog niet eerder geweest. Maar het was er rustig, koel en superschoon. Het is de mall met winkels uit het duurdere segment (Louis Vuitton, Rolex, Prada, Chanel etc) en is dus zo ongeveer de PC Hooftstraat van Orlando. Maar er zitten ook winkels waar je gewoon betaalbare dingen kunt kopen. Er zit een H&M, Bath and Bodyworks, Loft, GAP en natuurlijk: Starbucks. Er zijn vanwege die Memorial Day goede aanbiedingen, dus dat is fijn!

Daarna zijn we naar huis gegaan om wat te drinken en siësta te houden. Dit soort temperaturen vraagt om siësta’s, vinden we.  Rond 19:30 zijn we naar Olive Garden gereden op de 192. Het was lekker en we hadden aan het voorgerecht, salade en breadsticks eigenlijk al genoeg, Ik heb een halve pizza meegenomen naar huis.

En toen was het tijd voor Magic Kingdom in de rebound. Want we wilden natuurlijk nog wel wat meer meemaken van het evenement. De temperatuur was inmiddels iets beter, maar nog steeds benauwd. Bij de ingang van het Walt Disney World resort werden we geattendeerd dat de parkeerplaats van het Magic Kingdom niet bereikbaar was. Want vol. Of we even bij Epcot wilden parkeren. 

Dat hebben we maar gedaan, om vervolgens met de monorail naar het Transportation en Ticket center te gaan. En daar werden we naar de veerboor gedirigeerd die ons – langzaam maar gestaag – naar de ingang van Magic Kingdom bracht. Er gingen inderdaad hordes mensen naar binnen. Er stond 2 uur wachttijd voor de Seven Dwarfs Mine Train en er stond zelfs ene rij van een kwartier voor de Peoplemover. Was best vochtig en drukkend. En daardoor presteerde ik het weer om er als een Sweet Tomato bij te lopen nog vóórdat we voor het kasteel stonden. Om oververhitting te voorkomen is het devies: airco, drinken en suiker. Dus we haalden 2 sprite bij het Starlight Café in Tomorrowland.

Het was inmiddels 22:00 uur. En daar stonden castmembers bij de ingang van het zitgedeelte het publiek te managen. Je kreeg geen zitplaats als je je bestelling nog niet in handen had. Een plekje uitzoeken terwijl manlief iets bestelt was er dus niet bij. Dus we wachtten netjes totdat onze 2 grote sprite waren afgeleverd en liepen richting zitgedeelte.
“Waar is uw gezelschap? Zijn ze al binnen misschien? ”  (“Where is your party, is your party inside?”)
“Wij zijn het gezelschap. En gezellig dat we zijn!” (“We ARE the party. And we’re having a ball!”)
“Ja, ok. Maar de rest van uw familie is al binnen aan het eten?” (“Ok, but your family or friends are already inside with the food?”)
“Nee, onze familie is in Nederland. Ik denk dat ze slapen”. (“No, I think my family is asleep. In Holland)

Stilte

“Dus geen eten?”
“Nee, geen eten”
“Dat is eigenlijk niet de bedoeling”
“....”  De Blik
“Ok, come on in...”
“Lucky us!”
Ik denk dat het mijn knalrode kop was.

Dus we zitten lekker even een tijdje af te koelen onder het extreem foute gezang van Cosmic Ray. Of Sonny Nogwat. Een one-man-band, maar dan een pop. Mooi gemaakt, dat wel! En ook hier kwamen we weet de meest bijzondere types tegen.

Buiten was een DJ aan het draaien en werd er gedanst, onder aanvoering van karakters uit de Incredibles. Nu is manlief niet zo van het dansen. Ik moest me bedwingen om alles te laten vallen en me middenin het gedruis  te storten. Leek me niet zo handig. Maar gezellig was het, over party gesproken!

Voor de airco deden we It’s a small world, omdat dat de enige attractie was zonder wachttijd. We wandelen het park door, totdat het om 23:30 tijd is voor onze Fastpass voor Big Thunder Mountain. We konden zo doorlopen. En wat een geweldige ervaring in het donker! We hebben hem ooit eens in Parijs in het donker gedaan én in Californië in 2012. En daar zie je nog wel waar je naartoe gaat. Maar hier is het zo goed als donker op de baan en dat is echt bizar. Heel erg intens! We zaten helemaal achterin en het leek alsof we ongeveer drie keer zo snel gingen. Geweldig! Aanrader om eens te doen!

Na Big Thunder wandelen we via de gebaande paden (die vol met mensen waren) richting uitgang, waar we rond 00:45 waren. Wat we wel een beetje schokkend vonden waren de vele kleine kinderen en baby’s die we zo laat nog in het park zagen. We zagen in hoekjes, bij winkels en op grasvelden gewoon kinderen opgerold liggen slapen. En dan hebben we het nog niet over slapende kinderen in buggy’s,  huilende kinderen en kinderen die enorme driftbuien kregen. Bij de monorail stond een vader met een baby’tje op de arm die hooguit een paar weken oud was. Omdat papa en mama zo graag naar Disney willen.

We gingen op weg naar Epcot, naar de auto. Het was een leuke en bijzondere dag geweest. Leuk om eens zo’n evenement mee te maken.

Even geduld AUB

Oef, we komen net terug van het Rock Your Disney Side evenement in Magic Kingdom. Voetjes en hoofd zijn moe. Blog mag even wachten.

Ryan heeft net weer een tor doodgemaakt (die 2x zo groot was als die van gisteren, maar wel hetzelfde patroon). Brrrrr, ik verdenk die tor ervan kakkerlak te zijn vanwege de enorme voelsprieten. Maar ik heb hem nog niet als zodanig kunnen determineren.

Ik zei net al: als we er nog één vinden dan bellen we de verhuurder. Moeten ze maar iemand sturen en dan verhuis ik naar een hotel. Brrrr, maarja....Memorial Day Weekend he.

Anyhow, morgenochtend staat een korte ochtend Epcot op het programma, om daarna het heetst van de dag in de airco van ons huis of mall door te brengen.

See ya real soon, stay tuned!

Dag 11 - 22 mei 2014: St Petersburg en Dalí

-->

Wakey wakey, rise and shine! Vanmorgen hadden we de wekker gezet, want we wilden op pad. Nouja, zo snel ging dat niet. We hadden slaap nog in de ogen en op gang komen lukte niet echt. En dat boeit niet, want het is vakantie! En ik moest het blog nog tikken en dat kost ook tijd.

Over blog gesproken: wat een leuke reacties op alle media! En de pageviews gaan ook omhoog. Leuk om te merken dat de verhalen gewaardeerd worden en dat iedereen ook terugkomt om door te lezen. Dat is deel van het schrijfplezier, dus dank daarvoor! En, ik schrijf op hoe ik het beleef. Je krijgt dus een kijkje in de keuken van onze beleving van het geheel en niet per sé sec een beschrijving van alles wat we zien of doen.

Rond 11 uur stapten we in onze Niessááán en gaven hem een slokje te drinken. In de lucht zien we een vliegtuig letters schrijven: ‘Jesus loves you’.  Dat zien we vaker hier, toch bijzonder. We aanvaardden de reis naar St Petersburg en omstreken dus maar met vertrouwen. Als ik nu in een vliegtuig had moeten stappen had ik er een complot in gezien.

Het plan was om naar het strand te gaan én om het Dalí museum op te zoeken. Dat wil ik al jaren, maar we komen er steeds niet aan toe. Dus nu moet het gebeuren. Toen we even op pad waren realiseerden we ons dat we de auto wel een slokje te drinken hadden gegeven, maar onszelf nog niet. Hadden wij even geluk dat langs de I4 richting Tampa bij Lakeland aangegeven stond dat er een Starbucks aan het einde van de afrit zat! We twijfelden geen moment en manoeuvreerden ons, hoppa, zo de I4 af en de parkeerplaats van Starbucks op.

We halen binnen onze koffie en nemen de bekers mee de auto in. We horen er al helemaal bij hier. We poppen zo de I4 weer op, de radio op een country rock zender en ‘driving in the fast lane’! Heerlijk. Onderweg genoeg te zien. Met stip op 1 staan de reclameborden van Chick-a-fil-A. De koeien die ons aansporen meer kip te eten. Geweldig vind ik ze.

Rond Tampa is het even druk, maar het duurt niet lang voordat we in St. Petersburg aankomen. Het valt ons wel op dat er echt overal wegwerkzaamheden zijn. We kwamen ook nog een bordje: ‘Inmates at work’ tegen. Of die nog steeds aan het werk waren valt zwaar te betwijfelen, want we hebben veel gezien op dat gedeelte, behalve gedetineerden.

Anyhow, we begonnen met een rondje in st Petersburg zelf. De mooiste huizen op de prachtigste plekken met uitzicht over de baai van Tampa. Terwijl we in het oude gedeelte van de stad rijden, langs het water, zien we daar ineens een dolfijn omhoog komen! Dat maakte onze dag natuurlijk goed, zo gaaf is dat! Na dat ritje parkeerden we de auto vlakbij Downtown Waterfront. Er zitten wat winkeltjes en restaurants. We lunchen even snel en besluiten weer naar de auto te gaan. Het is bovendien erg warm en ik verlang naar de airco. Dus met Omroep Max snelheid schuifelen we naar de auto. Het publiek hier is duidelijk chique de friemel. 

We gaan in de auto en stellen Miep in op Treasure Island. Alleen al om die naam wil je erheen. Ik verwachtte een tropisch paradijs, met wuivende palmbomen, passievruchten en nectar. Met straatnamen als Paradise Boulevard kan dat ook bijna niet anders. Yep, een paradijsje voor, tsja, hoe zeg je dat netjes....laat ik zeggen dat het achter de geblindeerde ramen vast erg paradijselijk is. 

We reden door naar Madeira Beach. Daar parkeerden we de auto bij een Boardwalk met typische strand-middenstand. Curiosa, nog meer curiosa en strandbarretjes.

En toen. Het moment van de dag dat me altijd bij zal blijven.In de Bamboo bar was er live muziek. De zanger had zijn eigen mengtafeltje en een jongen die voor hem de plaatjes opzette. Hij zag eruit alsof hij de boze en schaars geklede tweelingbroer was van Sully, de man van dr. Quinn. Ken je hem nog?

En hij had z’n eigen groupies! Echt waar! Kijk en huiver. Ik heb stiekem beelden gemaakt. Ik kan niet anders dan dit te laten zien, want er zijn gewoon geen woorden voor. En meteen het bewijs dat we dit soort dingen dus echt meemaken.

We hadden ongeveer drie kwartier om daar rond te lopen en daar hadden we eigenlijk te kort aan. Het was echt een gezellige ‘village’ om even rond te neuzen en rond te struinen. Als je in de buurt bent en je zoekt een uurtje vertier, dan gaat je dat hier wel lukken. Ohja. Er is een winkel gespecialiseerd in plastic bekers. En als je een echte (en ze zijn echt echt!) alligatorkop wilt kopen. This is the place to be.

Op het strand lopen/liggen hebben we overgeslagen. Daar was het echt te warm en te windstil voor. Dus we zijn in de auto gestapt, op weg terug naar st. Petersburg. Rond 17:00 uur kwamen we bij het museum aan. Op donderdag is na 17:00 de toegang tot het museum $10 in plaats van $21 en is het museum open tot 20:00 uur. En ja, we blijven Nederlanders he.

Het was een prachtige tentoonstelling (waar we natuurlijk geen foto’s van mochten maken) in een heel apart gebouw. We zijn ook al eens in het museum in Spanje geweest en dat is natuurlijk ook een heel erg bijzonder gebouw. Hier in Florida is het gebouw voornamelijk futuristisch. Op de derde verdieping heb je een prachtig uitzicht over de Tampa Bay en de jachthaven. Het werk van Dalí (vooral zijn drijfveren en inspiratie) blijft ons intrigeren en het was super om bepaalde werken eens in het echt gezien te hebben. Er was ook nog een Warhol expositie, maar daar hebben allebei niets mee. 

Nadat we in het winkeltje twee kleine prints hebben gekocht, gaan we naar de tuin. Er staat een gigantisch exemplaar van de bijzondere snor van Dalí. We houden het gauw voor gezien en gaan op zoek naar het avondeten. We plannen een stop bij Panera Bread die ongeveer op onze route ligt. Heerlijk weer het Pick-2 menu genomen. Een soepje met een halve portie pasta. Het smaakte weer heerlijk. We namen onze refill mee in de auto, popten even bij Target en Michaels naar binnen om vervolgens huiswaarts te keren. 

In de auto dommelde ik wat weg, terwijl Ryan de Niessááán keurig naar huis stuurde. Waar Ryan net een baby-kakkerlak kapot heeft getrapt volgens mij. En nu heb ik overal jeuk. O.ver.al. Dus voor het slapengaan maak ik nog even een rondje door het huis om te kijken of er toevallig niet meer te spotten zijn. Ik zou de vakantie hier toch niet willen afsluiten met een kakkerlakkenplaag in huis!