Dag 11 - 22 mei 2014: St Petersburg en Dalí

-->

Wakey wakey, rise and shine! Vanmorgen hadden we de wekker gezet, want we wilden op pad. Nouja, zo snel ging dat niet. We hadden slaap nog in de ogen en op gang komen lukte niet echt. En dat boeit niet, want het is vakantie! En ik moest het blog nog tikken en dat kost ook tijd.

Over blog gesproken: wat een leuke reacties op alle media! En de pageviews gaan ook omhoog. Leuk om te merken dat de verhalen gewaardeerd worden en dat iedereen ook terugkomt om door te lezen. Dat is deel van het schrijfplezier, dus dank daarvoor! En, ik schrijf op hoe ik het beleef. Je krijgt dus een kijkje in de keuken van onze beleving van het geheel en niet per sé sec een beschrijving van alles wat we zien of doen.

Rond 11 uur stapten we in onze Niessááán en gaven hem een slokje te drinken. In de lucht zien we een vliegtuig letters schrijven: ‘Jesus loves you’.  Dat zien we vaker hier, toch bijzonder. We aanvaardden de reis naar St Petersburg en omstreken dus maar met vertrouwen. Als ik nu in een vliegtuig had moeten stappen had ik er een complot in gezien.

Het plan was om naar het strand te gaan én om het Dalí museum op te zoeken. Dat wil ik al jaren, maar we komen er steeds niet aan toe. Dus nu moet het gebeuren. Toen we even op pad waren realiseerden we ons dat we de auto wel een slokje te drinken hadden gegeven, maar onszelf nog niet. Hadden wij even geluk dat langs de I4 richting Tampa bij Lakeland aangegeven stond dat er een Starbucks aan het einde van de afrit zat! We twijfelden geen moment en manoeuvreerden ons, hoppa, zo de I4 af en de parkeerplaats van Starbucks op.

We halen binnen onze koffie en nemen de bekers mee de auto in. We horen er al helemaal bij hier. We poppen zo de I4 weer op, de radio op een country rock zender en ‘driving in the fast lane’! Heerlijk. Onderweg genoeg te zien. Met stip op 1 staan de reclameborden van Chick-a-fil-A. De koeien die ons aansporen meer kip te eten. Geweldig vind ik ze.

Rond Tampa is het even druk, maar het duurt niet lang voordat we in St. Petersburg aankomen. Het valt ons wel op dat er echt overal wegwerkzaamheden zijn. We kwamen ook nog een bordje: ‘Inmates at work’ tegen. Of die nog steeds aan het werk waren valt zwaar te betwijfelen, want we hebben veel gezien op dat gedeelte, behalve gedetineerden.

Anyhow, we begonnen met een rondje in st Petersburg zelf. De mooiste huizen op de prachtigste plekken met uitzicht over de baai van Tampa. Terwijl we in het oude gedeelte van de stad rijden, langs het water, zien we daar ineens een dolfijn omhoog komen! Dat maakte onze dag natuurlijk goed, zo gaaf is dat! Na dat ritje parkeerden we de auto vlakbij Downtown Waterfront. Er zitten wat winkeltjes en restaurants. We lunchen even snel en besluiten weer naar de auto te gaan. Het is bovendien erg warm en ik verlang naar de airco. Dus met Omroep Max snelheid schuifelen we naar de auto. Het publiek hier is duidelijk chique de friemel. 

We gaan in de auto en stellen Miep in op Treasure Island. Alleen al om die naam wil je erheen. Ik verwachtte een tropisch paradijs, met wuivende palmbomen, passievruchten en nectar. Met straatnamen als Paradise Boulevard kan dat ook bijna niet anders. Yep, een paradijsje voor, tsja, hoe zeg je dat netjes....laat ik zeggen dat het achter de geblindeerde ramen vast erg paradijselijk is. 

We reden door naar Madeira Beach. Daar parkeerden we de auto bij een Boardwalk met typische strand-middenstand. Curiosa, nog meer curiosa en strandbarretjes.

En toen. Het moment van de dag dat me altijd bij zal blijven.In de Bamboo bar was er live muziek. De zanger had zijn eigen mengtafeltje en een jongen die voor hem de plaatjes opzette. Hij zag eruit alsof hij de boze en schaars geklede tweelingbroer was van Sully, de man van dr. Quinn. Ken je hem nog?

En hij had z’n eigen groupies! Echt waar! Kijk en huiver. Ik heb stiekem beelden gemaakt. Ik kan niet anders dan dit te laten zien, want er zijn gewoon geen woorden voor. En meteen het bewijs dat we dit soort dingen dus echt meemaken.

We hadden ongeveer drie kwartier om daar rond te lopen en daar hadden we eigenlijk te kort aan. Het was echt een gezellige ‘village’ om even rond te neuzen en rond te struinen. Als je in de buurt bent en je zoekt een uurtje vertier, dan gaat je dat hier wel lukken. Ohja. Er is een winkel gespecialiseerd in plastic bekers. En als je een echte (en ze zijn echt echt!) alligatorkop wilt kopen. This is the place to be.

Op het strand lopen/liggen hebben we overgeslagen. Daar was het echt te warm en te windstil voor. Dus we zijn in de auto gestapt, op weg terug naar st. Petersburg. Rond 17:00 uur kwamen we bij het museum aan. Op donderdag is na 17:00 de toegang tot het museum $10 in plaats van $21 en is het museum open tot 20:00 uur. En ja, we blijven Nederlanders he.

Het was een prachtige tentoonstelling (waar we natuurlijk geen foto’s van mochten maken) in een heel apart gebouw. We zijn ook al eens in het museum in Spanje geweest en dat is natuurlijk ook een heel erg bijzonder gebouw. Hier in Florida is het gebouw voornamelijk futuristisch. Op de derde verdieping heb je een prachtig uitzicht over de Tampa Bay en de jachthaven. Het werk van Dalí (vooral zijn drijfveren en inspiratie) blijft ons intrigeren en het was super om bepaalde werken eens in het echt gezien te hebben. Er was ook nog een Warhol expositie, maar daar hebben allebei niets mee. 

Nadat we in het winkeltje twee kleine prints hebben gekocht, gaan we naar de tuin. Er staat een gigantisch exemplaar van de bijzondere snor van Dalí. We houden het gauw voor gezien en gaan op zoek naar het avondeten. We plannen een stop bij Panera Bread die ongeveer op onze route ligt. Heerlijk weer het Pick-2 menu genomen. Een soepje met een halve portie pasta. Het smaakte weer heerlijk. We namen onze refill mee in de auto, popten even bij Target en Michaels naar binnen om vervolgens huiswaarts te keren. 

In de auto dommelde ik wat weg, terwijl Ryan de Niessááán keurig naar huis stuurde. Waar Ryan net een baby-kakkerlak kapot heeft getrapt volgens mij. En nu heb ik overal jeuk. O.ver.al. Dus voor het slapengaan maak ik nog even een rondje door het huis om te kijken of er toevallig niet meer te spotten zijn. Ik zou de vakantie hier toch niet willen afsluiten met een kakkerlakkenplaag in huis!