Dag 4 - 15 mei 2013: Weddingcrashers

--> Tsja, het houdt een keer op. Dat liggen en slapen. Vanmorgen gingen mijn luiken open om 4:43. Om open te blijven. Ik heb geprobeerd te tellen hoe vaak de dienstlift hiernaast op en neer ging, maar dat mocht niet baten. Het blog had ik gisteravond al geschreven, de leuke en meelevende reacties gelezen. Maar ok, ik was klaarwakker. En nu?

Maar gelukkig is daar dan Twitter. En daar heb ik me mooi mee vermaakt.
Ik had mezelf beloofd om helemaal los te komen van wat me heeft beziggehouden het afgelopen half jaar. Even geen politiek, bijvoorbeeld. Politiek is meestal leuk. Maar niet altijd, dat weet ik inmiddels ook maar al te goed. Maar ik moet wel even terugdenken aan Hengelo vanmorgen. Gisteren (de 14^de dus) is onze fractievoorzitter/lijsttrekker  geïnstalleerd als wethouder en is een andere collega doorgeschoven, de raad in. Zelf stond ik op plek 8, kregen we 6 zetels en kwam ik 7 stemmen tekort voor een voorkeurszetel. Ik ben nu dus de eerste in de wachtrij voor een plek in de raad. Het is net Disney (helaas zonder Fastpass+). Het coalitieakkoord is de avond ervoor besproken in de politieke markt en ik zag dat één en ander tot vuurwerk heeft geleid. Maar ik zag ook dat Marcel zijn werk als wethouder nu kan gaan beginnen en Ben met een mooie gebreide groene stropdas is geïnstalleerd is in de raad. Gefeliciteerd mannen!!

Ondertussen lijk ik me een stuk beter te voelen. Om 7:00 spring ik onder de douche en besloot ik dat ik klaar was met deze hotelkamer. We maakten plannen voor vandaag. Het zou de hele dag gaan regenen, dus we besloten eerst maar een ontbijtje te halen en daarna maar even te kijken wat we zouden gaan doen. Binnen een kwartier zaten we buiten aan de yoghurt met fruit en granola. heerlijk! En beter nog: de zon scheen! We besloten het zeer rustig aan te doen en niet direct te hard van stapel te lopen. We pakten om 08:45 de boot naar Hollywood Studio’s en probeerden een Fastpass te regelen voor Toy Story Midway Mania. Die waren al op. Dat vind ik echt het nadeel aan dit systeem. Je moet al dagen van tevoren weten wat je wilt, anders vis je achter het net. En al helemaal als je niet van tevoren een Fastpass kunt regelen (bijvoorbeeld dagbezoekers die een kaartje aan de ingang kopen). En zo vier ik liever geen vakantie, alle spontaniteit wordt eruit geregeld op zo’n manier. Want hetzelfde geldt voor de populairste restaurants: die met je ook 180 voor vertrek vastleggen, anders kun je het vergeten. Maar ok, de stand-by rij voor Toy Story was al 60 minuten. En daar hadden we geen zin in.

Anyway, we starten met een rondje door het park te wandelen. Tegen de stroom in, zodat de Streets of America nog leeg zijn en je goed foto’s kunt maken. Daarna lopen we door richting StarTours, een simulator in 3D. Het was een uitdaging voor m’n evenwichtsorgaan. Toen we de attractie uitliepen had ikzelf nog een beetje het gevoel in outer space rond te lopen. Dus we namen even een drankje op Hollywood Boulevard. De Braziliaanse schoolreisjes nemen de parken weer massaal over hebben we gemerkt. Overigens ook veel Amerikaanse groepen hebben we gezien.

The Great Movie Ride was het volgende: een reis door de wereld van de film. Dit blijft een leuke attractie om te doen. De wachttijd viel nog mee en we lieten ons meeslepen door o.a. Mary Moppins, John Wayne, Indiana Jones. Ondertussen begon Ryan steeds pipser te kijken. Ik had hem al horen niezen en inmiddels voelde hij zich ook steeds slechter en slechter. Het kon ook niet anders dan dat hij het ook zou krijgen. Dat was reden om maar weer even wat te gaan drinken. Ik voel me intussen 100% beter. We zitten een uurtje en besluiten dat het mooi geweest is. Het is inmiddels 12 uur en we besluiten de bus te pakken naar The Grand Floridian om daar wat te gaan eten.

Bij de bushalte bleek de bus naar de Wilderness Lodge er eerder te zijn. Daar waren we ook nog niet eerder geweest, dus veranderden we de plannen en hopten we die bus in. Hoefden we ook niet langer buiten te wachten.

Wat een prachtig hotel!! We zijn erg onder de indruk van de geweldige en hoge lobby. Het hele hotel ademt inderdaad een authentieke western stijl uit. Grote indianentooien, een gigantische open haard met schommelstoelen. We gaan eerst even naar het restaurant om wat te eten, daarna vullen we onze mokken nog even en nemen we plaats op ene lekkere stoel in de lobby om mensen te kijken. Inmiddels was het begonnen met regenen. Toen het droog werd wandelden we vervolgens naar buiten. Ook dit is weer prachtig aangelegd. Een waterval (die in de lobby ontspringt, maar die vandaag helaas droog staat), rotsformaties en een heuse geiser! We lopen via een boardwalk door het bos naar de aanlegsteiger voor boottransport naar het Magic Kingdom.

Daar pakken we de monorail naar het Grand Floridian Resort. We wandelen wat rond en winkelen in de mooie winkels. Ryan haalt wat te drinken en ik ga alvast zitten in de lobby. Gelukkig blijft het goed gaan met Ryan en doet het hem goed om het rustig aan te doen. In het hoekje van de lobby staan een aantal mannen/jongens in pak. Een bruiloft? Het lijkt erop! We blijven dus maar even zitten. Een kwartiertje later komen er inderdaad dames bij in dezelfde jurk. Het is inderdaad een wedding party. Ondertussen worden er van de bruidegom wat foto’s gemaakt. Ergens komt die jongen me bekend voor. Maar het zei me nog even niets. De familie komt aan en scharrelen wat rond in het hoekje bij de grote trap. Ja, ik laat geen bruiloft aan me voorbij gaan, dus we blijven nog maar even zitten J

En dan ineens zie ik het. De Brady Bunch van gisteren! Ja hoor, duidelijk. Ik herkende vader nauwelijks in pak, gisteren had hij nog een korte broek en een kogelstootshirt aan. Dat was gisteren natuurlijk hun rehearsal dinner. Hier ‘oefenen’ ze de avond van tevoren de bruiloft en daarna gaan ze dan samen eten. Ja, nu blijf ik natuurlijk helemaal zitten totdat de bruid zich aandient.

Ook deze outfits waren weer heerlijk cliché. Natuurlijk iedereen in het lang, wat de één meer flatteerde dan de ander. En ze zijn hier ook niet bang voor decolleté. Serieus, we hebben zelf als eens eerder een bruiloft meegemaakt. Zo hard kuisheid door de weer troef is, gaan alle remmen los als het over trouwoutfits gaat. Toen de bruid haar entree maakte zijn we vertrokken. Maar ik kon het even niet laten om een bovenaanzicht te fotograferen om jullie te laten zien wat ik bedoel.

We pakten de monorail richting Epcot. De bedoeling was om richting World Showcase te lopen en in Mexico wat te eten, toen het ophield met zachtjes regenen. De lucht zat potdicht. We besloten maar even een poncho aan te trekken. Ryan had nog een blauwe en ik had een – natuurlijk – en roze gekocht bij de HEMA. Tsja, wat zal ik ervan zeggen. Ik ben een beelddenker. Ik kreeg direct associaties die ik hier verder niet zal toelichten. Ryan was ook lekker aan de gang. Laten we zeggen: ET is terug!

We schuilden voor een enorme hoosbui in een winkel en haalden uiteindelijk wat te eten in de Amerika paviljoen. Daarna vonden we het mooi geweest en wandelden rond 19:30 weer richting hotel. De hele dag op de been en ik voel me eigenlijk weer helemaal goed. Hopen dat Ryan en nu genadig af komt!