Dag 14 – 25 mei 2014: We voelen ons gepakt

--> Oh, mister Sheffieieieield

Vroegâh keken we thuis altijd ‘The Nanny” met Fran Dresher. Als het dan weer zover was vluchtte mijn vader de tuinkamer uit, deed de tussendeuren dicht en ging in de voorkamer zitten TV kijken. We hebben ik-weet-niet-hoeveel herhalingen gezien, smullen! Vooral de sales bij Macy’s, Bloomingdales en Neiman Marcus waren alleen daarom al maar al te zeer bekend bij de Steen-ladies. En ook Forida trouwens. Er was eens een aflevering waarin Fran en Val in Florida op vakantie waren en er een hurricane op kwam zetten, wat weer tot hilarische taferelen leidde. Of een aflvering waarin haar moeder naar Boca wilde verhuizen. Het ‘weet-je-nog-die-aflevering-waarin-gevoel’. Dat gevoel had ik vandaag op de valreep.

We hadden geen plannen voor vandaag. We hadden alleen zin om lekker rustig aan te doen. En het is onze laatste volle dag * snik *

We rommelen wat in huis. Ik begin met de koffers, om te kijken hoe precair het wordt. Nu hebben we op de heenreis echt heel licht gereisd, dus ik wist dat we behoorlijk wat mee konden nemen. Zo was onze trolley vrijwel leeg. Meestal pak ik daar op de terugweg 2 Pack-it cubes in (en daar zweer ik echt bij). Dat zijn rechthoekige/kubusvormige tassen die je in je koffer kunt doen. In die pack cubes pak ik T-shirts, truien, lichte en korte broeken, ondergoed, sokken en één met accessoires (pet, riemen, etc). Verder heb ik één 18 inch folder (soort enveloppe) waar eventuele overhemden, jurkjes etc ingaan. Die Pack-it cubes rits ik op de plaats van  bestemming open, maar laat ik wel ingepakt. Dat kan ook prima, want het spul is netjes opgevouwen. Bij vertrek kun je ze zo weer dicht ritsen. Of ik schift als het nodig is schoon en vuil en gooi ze zo de koffer in. Ik heb bijna niets los in de koffer liggen en vind het ideaal. Het is ook heel fijn als je rondtrekt. Maar ook als je op één plek blijft vind ik het fijn. Ik gebruik ze nu een aantal jaren en ik zweer er echt bij.

Het is natuurlijk heel fijn om Saartje, familie en vrienden weer te zien, maar we hebben het hier ook altijd erg naar onze zin. We balen natuurlijk als een stekker dat de vakantie alweer afgelopen is. Het was een shop, relax en Disneyvakantie en het was heerlijk! De tijd gaat altijd twee keer zo snel als je op vakantie bent. Dat zou verboden moeten worden.

We zijn dus al zo goed als gepakt en er kon nog wat meer bij! We halen gewoon nog alles uit deze laatste dag. We lunchten thuis en gingen tegen een uur of half twee op weg. We rijden een rondje Greater Orlando. Onderweg zien we dit mooie voertuig. Hiervan zien we er veel hier. Een camper zo groot als een touringcar. En als u denkt dat die witte auto wel erg aan het bumperkleven is....NEEN. Deze happy campers hebben gewoon hun eigen minivan meegenomen. Als dat geen glamperen is weet ik het niet meer.

Ons eerste doel was Shingle Creek Park, aan de 192. 

Oh nee. Dat was het niet. Ons eerste doel was koffie. De Starbucks in de Target aan de 192. Memorial dat Cupcake anyone?

Ons tweede doel was Shingle Creek Park. Aan de 192. Door ons meteen ‘gordelroos beekpark’ genoemd. Eens even kijken hoe dat is. Het leek erop dat je er kunt wandelen, er zaten een paar gezinnen te BBQ’en, maar daar hadden we niet heel veel zin in. We maakten rechtsomkeert en reden een stukje richting Hunters Creek. Mooie omgeving, lijkt me ook een prettige omgeving om een huis te huren. Wat verder van de buzz, maar dat hoeft ook niet per sé.

We zetten koers richting Mall at Millenia om een aantal last-minute bestellingen te shoppen. En mensen, die Memorial Day Sale is onweerstaanbaar goed. Ik kwam helemaal in het Nanny-gevoel! Gotta go to Macy’s!! En dan is Skype echt een uitkomst! Ik twijfelde even of wat we hadden gevonden wel het goede was. Het was nog een redelijke tijd in Nederland, dus we gingen even online bij de Microsoft-winkel (wel vloeken in de kerk) en checkten het even. En....missie geslaagd! En och och, met kortingen tot 65% op de mooiste kleding is het toch moeilijk om je te bedwingen!

Niet dat ik nu ik überkorte strakke rokjes en 15 cm heels de trap af kom paraderen. Want dat zou voor iedereen een traumatische ervaring worden. Maar laten we zeggen dat we met een Macy’s en een Bloomingdales tas naar buiten liepen en laten we het daar dan maar op houden.

Eten deden we bij The Cheesecake Factory. En nee, je kunt er niet alleen kwarktaart eten. Het menu is onwaarschijnlijk uitgebreid. Herman den Blijker zou zggen dat als een restaurant zo’n kaart heeft, hij waarschijnlijk in een identiteitscrisis verkeert. Maar hier werkt het gewoon. Ze hebben pasta’s en pizza’s, Aziatisch, steaks, hamburgers, salades en sandwiches. Owja, en een bakkerij. En allemaal even goed. We hebben echt heel erg lekker gegeten. Ryan had Chicken Teriyaki en ik had Orange Chicken. Echt vreselijk lekker en veel. We zaten zo enorm vol erna, dat we geen ruimte meer hadden voor een toetje. Maar als je bij de Cheesecake Foctory bent, moet je gewoon cheesecake eten. Dus bestelden we er ééntje om mee te nemen. Om thuis nog even van te genieten. Helaas, hij was op voordat ik een foto kon maken. Ok, de liefhebbers maken zich op voor één van de laatste voedselfoto's. En de niet-liefhebbers ook!

De laatste aankopen zitten in de koffer.  Het lege-tasjes-kerkhof een feit. Morgenvroeg gaan de laatste toiletspullen erin. Ryan heeft ons al ingecheckt, boardingpassen printen doen we op het vliegveld. Om 18:15 vliegen we naar Detroit, om rond 11:35 Nederlandse tijd hopelijk aan te komen in Amsterdam. We hebben dus nog een halve dag te besteden hier. En hoe we die gaan invullen, weten we nog niet. 

Als je dat wél wilt weten, tune in op Facebook of Instragram (Hannekesteenklok). De volgende update komt vanuit Nederland!