Dag 7 - 18 mei 2014: Disney's Dierenrijk

We ontbeten op het balkon en bevestigden het plan dat we gisteren maakten: Disney’s Animal Kingdom gaat het worden. Er waait een lekker briesje en het leek een mooie dag te worden. Niet al te warm. We vinden Animal Kingdom altijd een erg warm park. Weinig indoor zitgelegenheden, veel bomen (dus weinig wind) en relatief smalle wandelpaden in verhouding tot het aantal kinderwagens, strollers en bezoekers maken dat het op het hoogtepunt van de dag soms gewoon niet te harden, zo warm is. We doen dit park liever in 2x, alleen in de ochtend. In de middag is het voor onze smaak meestal te warm en te druk. De voorspellingen zeggen dat het hoogtepunt van de warmte tussen 14:00 uur en 15:00 uur ligt. We hadden om 10:35 een FastPass geregeld voor de safari, dus daar koersten we op.

Rond 9:15 stappen we in de auto en slingeren de GPS aan, ook wel Miep genoemd. Miep heeft de neiging om alles, maar dan ook écht alles in het Nederlands te vertalen. Dus toen ik onder het menu ‘Recreatie, attractieparken’ zocht moest ik drie keer kijken of ik hier nu het goede te pakken had: Disney’s Dierenrijk, maar ook Disney’s Dieren Koninkrijk-West. En als we willen; Miep kent ook de weg naar het Magisch Koninkrijk én het zwempark Sneeuwstorm Strand.

We zijn binnen het kwartier bij de ingang van het park en parkeerden op Giraffe 39. We konden zo instappen in de tram die ons naar de ingang brengt. De tramchauffeur zei dat het een drukke dag ging worden. Ach, we hebben FastPassen voor de belangrijkste dingen, dus we kunnen het gewoon lekker rustig aan doen.

We beginnen bij Kilimanjaro Safari. Toen we aan kwamen lopen zag ik een hééééle lange rij staan, maar geen FastPass ingang. Ik vraag aan de castmember waar de FastPass ingang is. En ze wijst....naar die héééééle lange rij. De moed zakte ons in de schoenen. De rij stond halverwege Harambe Village, het plein voor de ingang van de attractie. We namen maar plaats. We hebben zeker 8 minuten in de rij gestaan voordat we daadwerkelijk de FastPass ingang bereikten. Na de FastPass ingang slingeren we nog wat rond in de rij. 

En hier staan we nog voor de FastPass ingang

In de rij

En we lopen nog even

En nog steeds in de rij

Yep....nog steeds in de rij

Eéééén nog steeds in de rij.

En het einde van de rij is  hier nabij.

Uiteindelijk hebben we een kwartier gewacht voordat we in konden stappen. De rij bewoog op zich aardig snel. Maar zo’n lange rij is behoorlijk ontmoedigend. Maar we kregen een hele zitting in de truck voor onszelf. En dat was dan wel echt heerlijk! We hadden alle ruimte om de dieren te filmen en te fotograferen en dat maakte het tot een hele gave rit. We hadden het idee dat er iets veranderd was aan de Safari. Hij lijkt langer. En we hebben best veel dieren gezien deze keer. Helemaal goed!

Na de Safari vonden we het tijd voor wat drinken. Op het ritme van de bongo’s van Harambe village drinken we onze cola zero en vertelden we elkaar nog maar eens hoe heerlijk we het hier vinden. Ondertussen zien we dat collega Florida reiziger Teleton ook op het punt staat te vertrekken richting Orlando.

We vervolgen onze weg naar het theater. Er staat een voorstelling op het programma: Finding Nemo, the Musical. Ook hiervoor hadden we FastPassen gereserveerd. We waren erg benieuwd hoe dat zou werken, want de voorstelling begint voor iedereen immers op hetzelfde tijdstip. En ook hier: een rij van Dinoland tot Tokyo voor de FastPass ingang. Op een gegeven moment mochten we doorlopen maar stonden we gewoon, in de brandende zon, tegen een metalen hekje te leunen totdat we naar binnen mochten. In totaal een minuut of 20. Ok, de FastPassrij mag als eerste plaatsnemen. De goede plekken zijn voor de FastPassers dus. Maar niet veel sneller dan voor een ander. Het was weer erg leuk. Het verveelt nog niets, deze voorstelling. ‘Keep on swimming’ is inmiddels een gevleugelde (of eigenlijk: gevinde) uitspraak in ons huishouden geworden. En bij: “Go with the flooooohoooohohooohohohooohohohooooow” kan niemand toch stil blijven zitten??

Bij de uitgang van het theater. Het karretje waar we een jaar op hebben gewacht. Het karretje met 4 smaken Frozen Lemonade! Het begon al goed warm te worden. Dus om te voorkomen dat we té warm zouden worden, moesten we gewoon een beker kopen. Onder sommige dingen kom je gewoon niet uit he?

We wandelen lekker wat rond, kijken wat winkeltjes en kijken even bij Expedition Everest. Dit is inmiddels onze vierde vakantie in Florida sinds 2008. En we hebben nog nooit het lef gehad om in deze coaster te stappen. Ik vind hem zo indrukwekkend hoog, de drop zo lang en steil de lift erna zo scheef. En het idee dat je in het donker achteruit gaat, brrrr. Hij lijkt me zó intens! We durven allebei nog steeds niet. Helden dat we zijn. Maar ergens knaagt het ook wel. Inmiddels heb ik de ride al een paar keer op YouTube gekeken, zo eng kan het toch niet zijn? En  kan het gewoon niet uitstaan dat ik het niet durf. Maar iets weerhoudt me nog. En Ryan ook. Wie weet gebeurt het nog.

We eten wat bij Yak en Yeti, de afhaalAziaat. Eens wat anders dan burgers en pizza’s. We nemen allebei de Honey Chicken: een soort kipnuggets, broccoli, worteltje en witte rijst met een zoet-zure saus. Het smaakt heerlijk! Het was hier zo druk dat er geen zitplaats was. Hier geen ritmische bongo’s, maar tingeltangelende Indiase live muziek. De beste man tingelde alsof het hem een lieve lust was. Met gevaar voor eigen leven én die van de bezoekers tingelde hij onverstoorbaar door op zijn authentieke maar knoerthard verstrekte snaarinstrument.

Na Yak en Yeti liepen we wat rond op Discovery Island en in Azië, totdat het tijd was voor onze laatste FastPass voor de dag. Het is 13:35 en het is heel fiks opgewarmd. 

Maar we stonden op het punt om verkoeling te krijgen, want we konden in de rij voor Kali River Rapids. Het nadeel van vaker naar Disney Parken gaan is dat het allemaal niet meer nieuw is en de verrassing er soms een beetje af is. Het voordeel van vaker naar Disney Parken is dat het allemaal niet meer nieuw is en de verrassing er soms een beetje af is. We hebben Kali River Rapids (en vergelijkbaar: Grizzly River Run in Disneyland Californië) nu een paar keer gedaan. En dat is vaak genoeg om te weten dat je hier echt tot op je draad nat kan worden. Doorweekt, soms al bij de eerste helling. En daarom, beste mensen, daarom hebben we onze voorbehoedsmiddelen meegenomen. Tsja, ik had een dun wit topje aan en had geen zin om eruit te zien alsof ik aan een wet T-shirt contest heb meegedaan. Dus toen het einde van de rij naderde en we bijna mochten instappen,: huub huub, Barbatruc! Zo trokken wij onze poncho’s over ons hoofd. We werden wat ongeloofwaardig aangekeken door het Spaanstalige gezin dat bij ons in de band plaatsnam. “Nou zeg, die zijn zeker van suiker”, moeten ze gezegd hebben. Maar inderdaad: bij de eerste helling kregen we een tsunami aan water in de boot. De familie was in één klap helemaal doorweekt. En wij? Wij kregen genoeg water over ons hoofd om lekker verfrist te zijn, maar de rest werd vakkundig tegengehouden door de poncho’s.

Na dit avontuur vonden we het mooi geweest. Het was op dat moment rond 14:30. We komen hier vast nog een keer terug. Airco aan en wegwezen! Op naar de Target op de 192. In de eerste plaats voor een Frappuchino van Starbucks (in bijna elke Target zit ook een Starbucks) en in de tweede plaats omdat Target gewoon geweldig is. Ik vind dat we Target ook in Nederland moeten hebben. Ik zou zo de halve woonafdeling, de hele papierafdeling en het beddengoed in willen pakken en verschepen naar Nederland. Maar dat doen we niet! We neuzen hier wel lekker een tijdje rond. Wat ook fijn is, is dat de meeste drogisterij-merk make-up hier gewoon heerlijk goedkoop is. Bijvoorbeeld: een flesje mascara van Maybelline of Rimmel (bijv. Volum’Experess, The Falsies, The Rocket en ScandalEyes). In Nederland ongeveer 15 euro. Hier: $6. Dat is ongeveer 5 euro. Vorig jaar heb ik al heel wat meegenomen, dus nu sla ik ook maar weer even in! 

Na Target hadden we wel weer trek in iets kleins. De rijst tussen de middag zat nog goed en we hadden eigenlijk weinig nodig. Gelukkig zit er een Panera Bread naast de Target. We zijn fan van hun ‘Pich two’ combo’s. Je mag dan 2 gerechten van het menu kiezen en daar krijg je dan de helft van. Dus bijvoorbeeld: een kop soep en een halve sandwich. En dan is écht genoeg hoor! En die tomatensoep daar is heel erg lekker. Dus mijn keuze was snel gemaakt. We nemen er een kop koffie (gratis refill) bij en we lopen blij en tevreden de deur uit. Heerlijk gegeten, heerlijke dag! 

We rijden met een omweg richting Bella Piazza, onze thuisbasis. Ik denk dat zeker 4 gezinnen die dit blog meelezen deze locatie herkennen en er met heimwee aan terug denken. Wij in ieder geval wel. Het is de villa waar we vorig jaar zaten in Sandy Ridge. Wat een leuke tijd was dat. De liefhebbers kijken even naar de beelden! 

We sluiten de dag af voor de TV. De tijd gaat zo snel, we zitten alweer op de helft!