Dag 4 - Vertrek Simi Valley - tussenstop LA - Aankomst in Anaheim

Vandaag laten we Simi Valley achter ons en gaan we op weg naar Anaheim. We vinden het best jammer dat we nu al van deze mooie plek moeten vertrekken. Het stadje zelf stelt niet bijzonder veel voor, het is een hele doodnormale, gemiddelde Amerikaanse stad. Er zijn nauwelijks toeristen en juist dat vinden we leuk.  Op die manier krijg je namelijk het 'echte' Amerika te zien. Gevolg daarvan is ook dat je soms vreemde blikken krijgt als je in de Walmart of Target Nederlands spreekt, gewoon omdat ze het niet gewend zijn. We hebben ook heel vaak de vraag gekregen waar we vandaan komen. Het deed me ook een beetje denken aan de Canadese stad waar mijn familie woont. Eigenlijk zoeken we voor onze vakanties altijd naar plekken waar nauwelijks toeristen komen. Simi Valley is echt een perfecte uitvalsbasis voor tripjes naar plekken noordelijk van LA en de mooie en ruige natuur heeft ons verrast en betoverd. We laten een klein stukje van ons hart hier achter.

Het hotel was zo-zo. Schoon, netjes onderhouden (je kunt zien dat ze het schilderwerk etc goed bijhouden ), wat dat betreft hebben we daar niets op aan te merken. Maar het was qua interieur wel wat verouderd. Maar we zouden zeker terugkomen in Simi Valley. Maar nu is het tijd voor onze volgende halte: het Ayres hotel in Anaheim.

Klaar voor vertrek

De route naar Anaheim loopt dwars door LA. LA is qua verkeer één van de drukste plekken in de VS. Als je op de kaart naar het wegennet kijkt, zie je véél snelwegen door de stad lopen. En op al die snelwegen staat 80% van de tijd file. Dus we hadden ons al ingesteld op een lange reistijd, hoewel de afstand meeviel. Kilometers voor LA kwamen we al in de file. Der snelwegen zijn hier op z'n minst 2x6 rijstroken en het is een bizar gezicht om die helemaal dichtgeslibt te zien! Ik denk dat hier ook de meeste grote, dure auto's per vierkante kilometer zijn, we zien meer dure wagens dan gemiddeld!

 Voor ons loopt de route onder andere over de 405. Dan kom je ook langs Century City, een district ten westen van LA, grenzend aan Beverly Hills. Hier staan veel wolkenkrabbers, veel bedrijven en commercie, onder andere Westfield Century City. Dat is een winkelcentrum bovenop een gebouw, tussen de kantoortotrns. Hier zit een Containerstore.  En laat dat nu een winkel zijn waar ik héél graag eens zou willen shoppen. Dus dat werd een tussenstop.

We nemen de afslag Santa Monica Boulevard en we wagen ons in het stadse verkeer. Aiai, wat een drukte ook hier. Maar Miep Miep leidt ons perfect naar de juiste plek en we parkeren de auto in de gigantische parkeergarage. Boven elke parkeerplaats hangen hier sensoren met lampjes. Is de plek vrij, dan brandt hij groen. Is hij bezet dan brandt hij....rood. We vinden zo al snel een plekje en lopen richting uitgang. Het is hier vreselijk benauwd en het stinkt er vreselijk naar diesel en uitlaatgassen. Snel naar buiten. Naast de Containerstore zit hier zit een keur aan winkels, van Louis Vuitton tot Rolex, maar ook een Zara en een H&M. Als we de Containerstore binnenkom, is het kleiner dan ik dacht, maar het is écht een walhalla voor mensen die zaken graag op orde hebben in huis. Ze verkopen er hele kastinterieurs met toevoegingen die je verstand te boven gaan. Ze hebben ook alles om je keukenkasten goed in te delen, alles voor je badkamer en opbergbakken te over. Ik werd er wel een beetje hyperdepieper van. Gelukkig kan ik het meerendeel van die dingen niet meenemen in de koffer! Ook verkopen ze veel van de Travel-lijn van Eagle Creek. Ik heb eerder een aantal pack-it cubes gekocht bij Bever Sport en daar heb ik het grootste deel van de kleding in gepakt. Zo kan ik alles snel terugvinden en ik heb de koffer heel snel in-en uitgepakt, ik vind het ideaal. Het blijft ook goed kreukvrij omdat het niet kan verschuiven in de koffer. Nu we veel verhuizen ben ik er helemaal blij mee! Dus heb nu o.a. een aanvulling voor de collectie gekocht. Blij!

De top van de mall

Skyline LA vanaf Westfield

Bakjes, bakjes, bakjes....

...nog meer bakjes (deze zijn voor make-up)...

éééééén nog meer bakjes. En mandjes, dat ook.

Plus andere handigheden om je huis opgeruimd te houden...

Ja, zelfs een 'hondenvoerblikjesdispenser'.

En andere opruimsystemen.

Na de Containerstore zijn we naar Yogurtland gewandeld, weer de ontdekking van het jaar dit. Je komt binnen, pakt een bak (keuze uit groot, groter, grootst) en die kun je zelf vullen met ''frozen yogurt' naar keuze. je hebt keuze tussen ongeveer 8 smaken. Daarna kun je je ijsje voorzien van zoveel toppings als je wilt (fruit, chocolade, koekjes, saus). Je bak wordt gewogen en je betaalt per ounce. Zo zag onze creatie eruit, we hebben uiteraard gedeeld. Heerlijk, heerlijk, heerlijk.

Chocola met cheesecake, vanille en bosvruchtenspaak met chocoladecaletten en aardbeien. Yoghurt-oorlog!

Hierma maken we nog een rondje, ik zie een Louis Vuitton zaak (nog altijd een stille wens, maar dat gaan we nu nog niet aan beginnen). We lopen terug naar de auto en dan blijkt de eerste drie uur gratis. Dat vinden we toch wel bijzonder, zo midden in de stad. Maar ons hoor je niet klagen! Na een half uur draaien we pas de snelweg op, echt op weg naar Anaheim.

Zwaaien naar dr. Phil. We gaan toch maar niet live kijken.

Even tanken bij dit charmante tankstation

We staan onderweg bijna voortdurend in de file, op een gegeven moment waren we het wel zat. Komt ook nog eens bij dat het barst van de knooppunten, afslagen etc etc. En elke keer moesten we van links naar rechts of andersom, door een 6 lagen dikke muur van auto's. Dat was dus wel opletten geblazen! Maar we hebben het overleefd.

Downtown LA

Deze koeien willen natuurlijk graag dat we meer kip gaan eten, laat Marianne Thieme het maar niet zien!

Rond Halloween komen de Halloweenwinkels als pompenen de grond uit!

Rond 15:00 uur komen we aan in het hotel, waar we vriendelijk worden ontvangen. Het ligt wel aan de snelweg, tussen het stadion van de Angels en het Honda Centre in. Erg drukke omgeving. De eerste indruk binnen is inderdaad Victoriaans Engels. We mogen de verdieping zelf uitkiezen. We gaan voor een kamer op de tweede. Ik probeer nog even een king-kamer, maar die bleken allemaal bezet helaas. We moeten het dus doen met twee queens. Maar dat is ok. Het ontbijt is gratis en tussen 16:00 en 18:00 uur kun je gratis snacks, bier, wijn, limonade en cookies krijgen in de lobby. Geweldige service!

De kamer is mooi. Het is inderdaad heel Engels, maar heel erg verzorgd. We hebben een kleine kitchenette en een mooi bureau op de kamer. Die kunnen we mooi gebruiken als commandocentrum ;-) Er is genoeg plek om je spullen op te bergen en ook deze kamer is brandschoon. Het hotel ziet er echt verzorgd uit, op een steenworp afstand van Disney, The Outlets at Orange en de Chrystal Cathedral ;-). Je kunt voor $4,- een dagkaart voor de trolley kopen die je langs alle bezienswaarigheden in Anaheim brengt. Helemaal handig!

De twee bedden zijn gescheiden d.m.v. een scheidingswandje

Nadat we ons in de kamer hebben geïnstalleerd, lopen we naar de lobby voor de 'reception'. Er staat een grote schaal met tacochips, salsa en guacamole. Er is witte en rode wijn en rosé, evenals een kan water en lemonade en 2 soorten Budweiser. Er zijn mueslikoeken en chocolate chipcookies, uit eigen oven en het smaakt voortreffelijk! Hierna hebben we helemaal geen zin meer in een grote maaltijd!

We besluiten nog wel even naar de Outlets at Orange te rijden. Een grote outlet ook, en heel druk. Geen echte foodcourt, maar juist restaurants verdeeld over het terrein, maar de meer fastfood-zaken zitten wel bij elkaar. Een erg gezellig gebiedje zo. Vele malen leuker dan Camarillo. We eten een eenvoudige maaltijd en lopen nog wat winkels binnen. Ik pas hier en daar nog wat, maar neem eens een keer niets mee, haha. Ik vind de deals in de outlets hier in California lang niet zo geweldig als in Orlando (m.u.v. de Uggs, maar die zijn in Orlando volgens mij ook heel goed)

Om 21:00 uur  zijn we terug op de kamer en rommel ik nog wat met de koffers. Ik pak ze gedeeltelijk uit om bepaalde kleidingstukken in het fatsoen te houden. Ik merk dat ik moe begin te worden en besluit snel aan de weblog te beginnen. De foto's en films heb ik vanmiddag al ingeladen, dus dat scheelt.

Voor de komende dagen moeten we een planning maken nog, het ligt er even aan wanneer we kunnen afspreken met mijn nicht. Maar morgenochtend (middag in NL) hebben we een Facetime-afspraak met beide ouders, die gezellig bij elkaar gaan zitten om te Facetimen.

Bij mij gaat nu echt het licht uit, dus snel de foto's erop en tot morgen!!

Dag 3 - Santa Barbara en Camarillo outlets

Om goed door te kunnen slapen zijn we gisteravond laat naar bed gegaan. We hoopten zo goed door te kunnen slapen. En dat lukte. Heerlijk, tot....
Eén of andere **-peep-** had de wekkerradio gezet en die ging dus af. Om 4:10 exact. En bedankt, precies het tijdstip waarop ik gisteren wakker werd. "Shiny happy people....". Nou, zo shiny en happy was ik niet op dat moment. R.E.M. haalde me mooi uit m'n R.E.M. slaap.
Gelukkig konden we de slaap aardig vatten na die tijd en werden we om 07:00 uur wakker. Niet slecht.

Op het programma stond vandaag Santa Barbara en de Camarillo Premium Outlets. Maar eerst even een ontbijtje bij SB scoren, dat was goed bevallen gisteren. Daarna zijn we direct in de auto gestapt en naar Santa Barbara gereden.

De route naar Santa Barbara loop gedeeltelijk over El Camino Real - oftewel, de koninklijke weg. Dit is een historische weg die verschillende missies met elkaar verbindt. De route verbindt verschillende religieuze plekken (missies), aangelegd door Spaanse missionarissen rond 1700-1800 na Christus. De weg ligt er dus nog steeds en is natuurlijk aangepast aan het gebruik nu. Hoewel, volgens mij is er in al die jaren weinig aan de verharding gedaan, want de weg ligt er niet echt florissant bij. Maar de uitzichten zij wederom prachtig. Ik heb een poging gedaan om wat te filmen op de heen- en terugweg, maar ook de film doet de werkelijkheid onrecht aan. Deze weg heeft de Amerikaan Alfred Reed geïnspireerd tot het schrijven van een stuk voor symfonisch blaasorkest, dat hij heel verrassend: "El Camino Real" geeft genoemd.

In Santa Barbara aangekomen hebben we de auto geparkeerd aan State Street en zijn toen naar Passeo Nuevo gelopen, een winkelgebied. We hebben de verschillende favorieten aangedaan en Ryan is meteen geslaagd voor een T-shirt bij Abercrombie&Fitch en een jeans bij American Eagle, zijn all-time-favorite als het gaat om jeans. Echt goede kwaliteit. Ryan verslijt veel sprijkerbroeken, maar hij loopt nu nog in een broek uit 2007 (ik heb hem ondertussen wel een paar keer gewassen hoor).
Voor lunch zijn we beland in California's Pizza Kitchen, waar we een pizza hebben verdeeld en echt overheerlijke lemonade hebben gehad. Zeer geslaagde plek wat ons betreft!

Na het winkelavontuur begon het strandavontuur. Dacht je dat we het strand konden vinden??? Niet dus! Bleek dat we 180 graden de verkeerde kant op reden. Het duurde zeker 7 km voordat we daarachter kwamen ("ik dacht het zo dicht bij de winkels was?"). Maar gelukkig kwam dat goed en konden we omdraaien en toen écht richting het strand. We hebben het strand ten oosten van de haven opgezocht. Dat was een goede keus, want het was echt rustig! Het was prachtig weer, het waaide alleen aardig. Maar we hebben toch de spullen uit de auto gehaald en ons geïnstalleerd op het zand. Het windje maakte het juist aangenaam. Om onze Hollandse bleke armen en benen niet teveel op de proef te stellen, zijn we na 1,5 uur naar de schaduw verhuisd en hebben we - voornamelijk joggende - mensen gekeken. We hebben gekeken of Cruz en Eden nog in de buurt waren, maar helaas.

We vonden het mooi geweest. We hadden geen zin in een stadswandeling of iets dergelijks, dus zetten we koers naar Camarillo. Een hele vreemde weg ernaar toe. Je rijdt van de snelweg in een soort niemandsland. Wanneer je denkt "Dit klopt niet" zie je iets in de verte dat lijkt op een outlet. De outlet zelf is in 3 'courts' verdeeld en zijn om hele grote parkeerplaatsen heen gebouwd. Dat maak het geheel heel onoverzichtelijk en ongezellig vind ik. Ook mist een fatsoenlijke foodcourt met voldoende keuze. Maar ok, we're on a mission. Ik wilde naar Gap (waar ik uitermate goed kon slagen, wederom), maar het hoofddoel waren laarzen. Ik wilde hier graag naar Uggs kijken. Ik had mijn zinnen gezet op de Ultimate Tall, in het chocoladebruin of een andere donkere kleur. Handig voor de winterdag en vooral als ik weer eens gestrand ben op station Zutphen bij - 15 gr. ;-)  Eigenlijk had ik geen hoge verwachtingen, de kans dat ze hebben wat je wilt - in de juiste maat - is niet erg groot.

Maar wat schetste mijn verbazing: ze stonden er! In het bruin en zwart . Ze hadden de zwarten in mijn maat en de bruinen in een maat groter. Met dikke sokken moet dat ook wel lekker zitten (mijn moeder zal deze karaktertrek direct herkennen, zit er al sinds jongs af aan in: maakt niet uit of schoenen passen, het gaat erom dat ze mooi zijn....). Maar gelukkig vind ik ze echt spuuglelijk aan mijn voeten, yuk! De laars was echt te groot, hobbelde erg en de bruine kleur versterkte dat effect. Ik visualiseerde me mezelf met een dikke winterjas en leek wel een Eskimo die de weg behoorlijk kwijt was. Dus toen toch maar de zwarte aangepast in mijn maat. En die waren perfect! Stonden 100 keer beter. Inpakken die hap. Ik (ok, Ryan) moest $160,- afrekenen. Omgerekend is dat 122 euro op dit moment. Bij van Assem in NL staan ze nu voor 279,- euro. Tel uit onze winst! Helemaal blij en gelukkig dus!
(Trouwens, Leonie, jouw wens hadden ze niet. Heb ze hier al wel in een mall gezien. Als je wilt dat ik ze meeneem, wil je me dan even mailen, incl de juiste maat en hoogte? Tnnx! Succes morgen!)

Daarna hadden wij beiden de knollen op (evenals het budget) en besloten via een lichte maaltijd bij Panera Bread naar het hotel teug te rijden. Het was inmiddels donker geworden, wat weer een hele nieuwe kijk op de weg gaf, al die lichtjes in de valleien en toestromende auto's vanaf de bergen. Mooi! het is hier al vroeg donker, om 19:30 schemert het behoorlijk en om 20:00 uur is het donker.

Morgen pakken we de boel weer in en vertrekken we naar Anaheim!

Geniet ondertussen van de dag in beeld en geluid, klik op het filmpje hieronder!

Dag 2 - 17 september 2012 - LAX/Simi Valley en Malibu

Gisteravond was het toch redelijk vroeg toen we gingen slapen. Ik denk dat het 21:00 uur was. We waren gewoon moe. Dat brak vooral mij op, want ik was om 12:45 wakker. En behoorlijk wakker ook. Dat is overigens ook 9:25 in NL, dus dat is ook niet gek. Maar toch, het is vele te vroeg. Ik draai me dus nog maar even om. Vervolgens is het 4:05 als ik opnieuw wakker wordt en nu lukt slapen gewoon echt niet meer. Ryan heeft nergens last van en ligt nog lekker te slapen. Ik loop even wat rond, kijk of het het netwerk van gisteravond nog kan oppikken, kijk wat naar buiten en kruip er met de iPad weer in. Ik Wordfeud nog wat met mijn schoonvader (ze hebben de iPad ontdekt en zijn helemaal fan. Nu mijn ouders nog!). Leuk, maar slapen lukt gewoon niet meer. Om 6:00 uur ga ik douchen, we willen toch op tijd weg. Ik doe het lekker rustig aan. Nadat Ryan zichzelf ook gezandstraald heeft (man, wat een straal uit die douche) wandelen rond 7:20 naar de lobby, waar een Starbucks zit.

We ontbijten met yoghurt met berries en granola (standaard favoriet, ook als we in Disney zitten) en hebben er een latte bij. Ondanks dat ik in NL regelmatig even bij Starbucks binnenwip, genieten we hier weer extra van. In de lobby is er wel gratis internet en we Facetimen nog even met mijn schoonouders aan de andere kant van de wereld. Daarna snel terug naar de kamer, pakken de laatste spullen en laten ons met de Shuttle terug naar het vliegveld scheuren. Op het vliegveld stappen we op de shuttle naar Alamo. Ik dacht dat Alamo echt op het vliegveld zat, maar het was nog een eind rijden (langs ons hotel ook). bij Alamo stond een behoorlijke rij en het schoot ook niet echt op. Maar toen we aan de beurt waren ging het snel, want we sloegen beleefd alle aanbiedingen voor upgrades en verzekeringen af. We hadden een Mid-size (Intermediate) SUV gehuurd. Maar toen we de garage in liepen bleken konden we kiezen tussen 3 auto's: kleine Jeep wit, kleine Jeep zwart en kleine Jeep groen (yuk). We hebben geen goede ervaring met Jeeps. Balen, want we zagen een paar aardige wagens bij de Standard SUV staan. We kregen de tip om gewoon een grotere auto mee te nemen als de sleutels erin zitten. Maar dat voelde toch niet helemaal goed. Dus Ryan zegt: "Ik ben zo terug". Hij loopt naar de jongen die bij de garage staat en zegt: "I've rented a Midsize SUV, but I only see Jeeps. I dont't like Jeep". "You can take a standard". Dat was snel! Kijk, zo hebben we wat we willen en geen ruzie met ons geweten. En zo reden we fluitend met een Dodge Journey de garage uit, op naar Simi Valley.

De rit naar Simi Valley leidde ons over de drukke I 405 en vervolgens de 118, de Ronald Reagan Freeway. Hoe dichter we bij Simi kwamen, hoe bergachtiger het werd. Op een gegeven moment hadden we Rocky Peak Park direct rechts van ons en de Santa Susana Mountains links, prachtig!

Rond 11:15 draaiden we na een klein uurtje rijden de parkeerplaats van het Grand Vista hotel op. '70 galore! Dat vermoeden hadden we al en dat werd bevestigd. Ook de kamer doet vermoeden dat ze het meubilair sinds die tijd nauwelijks geupdate hebben. Het is schoon, niks op aan te merken (hoewel ik straks wel even check op bedbugs na een verontrustende review op Tripadvisor), maar de inrichting is wel erg gedateerd, ik moest gewoon lachen om het behang en het betegelde aanrecht in de badkamer, hahaha. We hebben een king bed en een bank, dus dat is wel lekker. Maar na het Sheraton van gisteren is dit wel even schakelen. Maar voor het bedrag dat we hiervoor betaald hebben mogen we ook niet klagen ;-)

We kijken even naar het weer en besluiten naar Malibu te rijden. Volgens de GPS doen we er een uurtje over en het weer is prima. Ze voorspelden wolken en 23 graden. Niet echt strandweer, maar so be it. Dus geen zwemkleding en handdoeken mee. We stoppen eerst even bij de Walmart om wat te drinken en eten te halen.

Maar die route ernaartoe is fenomenaal! Echt heel erg mooi, we besluiten op de terugweg te stoppen op de view-points om foto's te maken. Maar eerst naar Malibu en wel Paradise Cove. Als we daar aankomen blijkt de parkeerplaats bij Paradise Cove vol. We keren om om te kijken of we de auto ergens anders kunnen parkeren (we willen namelijk juist graag Paradise Cove zien), maar dat plan mislukt. Nauwelijks parkeerplekken hier. We rijden een eindje langs de kust op de Pacific Coast Highway (Highway 1) en komen ineens langs Pepperdine University. Daar wilden we graag naar de 9/11 vlaggen kijken en we zien ze ook direct op hun terrein staan. Voor elk slachtoffer van de aanspagen van 9/11 staat er een vlag, ook voor de buitenlandse doden. en daarom staat er ook één Nederlandse. Er staan veel auto's langs de weg om foto's te maken. Wow, indrukwekkend. Er schijnt meer te zien te zijn daar en we besluiten de campus op te rijden naar Heroes Garden. Dat is een in 2003 ingericht monument voor de 9/11 slachtoffers en vooral ook de brandweermannen en helden die mensen wilden redden. Er hangt een hele serene sfeer, heel erg mooi. En vanaf hier hebben we ook een prachtig uitzicht op de stille oceaan. We babbelen nog even wat met de man die bezig is de infinity vijver te ontdoen van bladeren en rijden dan weer naar bedenen om de vlaggen van dichtbij te bekijken. Daar schieten we wat plaatjes.

Ryan oppert om Paradise Cove nog een keer te proberen. Zo gezegd zo gedaan. Parkeerplaats nog steeds vol, zo geeft het bord aan. Maar we zien automobilisten het bord negeren en dan besluiten ook wij eens gek te doen. We zien dat parkeren hier $30 kost, tenzij je voor $25 in de standtent koopt, dan kost het $3.  Manman, dat moeten wel hele bijzondere parkeerplaasten zijn. Dat viel wel mee, maar we zien wel meteen een gaatje, dichtbij het strand en het restaurant. We begrijpen even niet waarom de andere auto's hier voorbij reden (dat zal later blijken)! We schuiven de Journey het parkeerplaastje in en lopen het strand op. Het is hier echt zien en gezien worden. Siliconen, botox, blondeer, alles kwam voorbij. We zagen dames in complete cocktailjurken met bikini eronder langs schreiden. Maar ook excentriekelingen zijn graag geziene badgasten in Malibu.

Deze plek heet met recht 'Paradise Cove'. Het is echt een stukje paradijs op aarde, hier worden we echt stil van. Je denkt dat het mooi gephotoshopt wordt op die ansichtkaarten, maar dit is gewoon echt zo! De foto's en video's die we gemaakt hebben doen geen recht aan het origineel. We wandelen een eind op het strand en langs de rotswanden. Het weer is prachtig, zeker 27 graden en strakblauw. Gewoon helemaal perfect. Nu zijn we echt heel erg blij dat we de spontane keuze gemaakt hebben om naar de westkust te gaan. Hadden we nu maar ons handdoekje meegenomen. Achja, morgen herkansing als we naar Santa Barbara gaan.

Ik opper om die strandtent maar eens uit te proberen. Anders kost het ons ook $30, en hebben we nog niet gegeten. Het is op dat moment 15:30, maar voordat we er zijn en eten hebben is het 16:30. Niet gek lijkt me. Er was nog plek en we kregen een tafel met zeezicht, helemaal goed! We bestellen beiden een sandwich met BBQ-chickenbreast en friet. En het smaakte heel prima en het was veel! De rekening bedroeg een kleine $40, niet slecht. Zodoende hoefden nu nog maar $3 te betalen voor het parkeren. Wat wil een Nederlander nog meer ;-)

Tevreden liepen we naar onze auto. En ineens zien we waarom alleen wij dat plaatsje zagen. We hadden op een zebrapad geparkeerd.....oeps...die strepen waren ook zo slecht te zien (donkergroen op een grijs betonnen weg). Gelukkig geen parkeerbon of wielklem! De voorbijgangers zaten ons aan te kijken ("stelletje onbenullige toeristen") en een klein beetje gegeneerd schieten we de auto in en maken ons uit de voeten!

We rijden dezelfde weg terug, stoppen voor foto's en gaan nog even langs Simi Valley Town Centre. Een beetje uitgestorven buitenmall, die ooit de grote namen wel had maar nu 30% leeg staat. Wel een Macy's en een Bath en Bodyworks, waar ik uiteindelijk alleen slaag voor wat desinfecterende handgel die niet naar alcohol stinkt. We winkelen nog wat bij bij Walmart en halen daar een fruitsmoothie en houden het voor gezien! Op naar het hotel om de foto's in te laden en het blog te maken.

Morgen dus naar Santa Barbara en Camarillo Outlets!
Welterusten!