Eén of andere **-peep-** had de wekkerradio gezet en die ging dus af. Om 4:10 exact. En bedankt, precies het tijdstip waarop ik gisteren wakker werd. "Shiny happy people....". Nou, zo shiny en happy was ik niet op dat moment. R.E.M. haalde me mooi uit m'n R.E.M. slaap.
Gelukkig konden we de slaap aardig vatten na die tijd en werden we om 07:00 uur wakker. Niet slecht.
Op het programma stond vandaag Santa Barbara en de Camarillo Premium Outlets. Maar eerst even een ontbijtje bij SB scoren, dat was goed bevallen gisteren. Daarna zijn we direct in de auto gestapt en naar Santa Barbara gereden.
De route naar Santa Barbara loop gedeeltelijk over El Camino Real - oftewel, de koninklijke weg. Dit is een historische weg die verschillende missies met elkaar verbindt. De route verbindt verschillende religieuze plekken (missies), aangelegd door Spaanse missionarissen rond 1700-1800 na Christus. De weg ligt er dus nog steeds en is natuurlijk aangepast aan het gebruik nu. Hoewel, volgens mij is er in al die jaren weinig aan de verharding gedaan, want de weg ligt er niet echt florissant bij. Maar de uitzichten zij wederom prachtig. Ik heb een poging gedaan om wat te filmen op de heen- en terugweg, maar ook de film doet de werkelijkheid onrecht aan. Deze weg heeft de Amerikaan Alfred Reed geïnspireerd tot het schrijven van een stuk voor symfonisch blaasorkest, dat hij heel verrassend: "El Camino Real" geeft genoemd.
In Santa Barbara aangekomen hebben we de auto geparkeerd aan State Street en zijn toen naar Passeo Nuevo gelopen, een winkelgebied. We hebben de verschillende favorieten aangedaan en Ryan is meteen geslaagd voor een T-shirt bij Abercrombie&Fitch en een jeans bij American Eagle, zijn all-time-favorite als het gaat om jeans. Echt goede kwaliteit. Ryan verslijt veel sprijkerbroeken, maar hij loopt nu nog in een broek uit 2007 (ik heb hem ondertussen wel een paar keer gewassen hoor).
Voor lunch zijn we beland in California's Pizza Kitchen, waar we een pizza hebben verdeeld en echt overheerlijke lemonade hebben gehad. Zeer geslaagde plek wat ons betreft!
Na het winkelavontuur begon het strandavontuur. Dacht je dat we het strand konden vinden??? Niet dus! Bleek dat we 180 graden de verkeerde kant op reden. Het duurde zeker 7 km voordat we daarachter kwamen ("ik dacht het zo dicht bij de winkels was?"). Maar gelukkig kwam dat goed en konden we omdraaien en toen écht richting het strand. We hebben het strand ten oosten van de haven opgezocht. Dat was een goede keus, want het was echt rustig! Het was prachtig weer, het waaide alleen aardig. Maar we hebben toch de spullen uit de auto gehaald en ons geïnstalleerd op het zand. Het windje maakte het juist aangenaam. Om onze Hollandse bleke armen en benen niet teveel op de proef te stellen, zijn we na 1,5 uur naar de schaduw verhuisd en hebben we - voornamelijk joggende - mensen gekeken. We hebben gekeken of Cruz en Eden nog in de buurt waren, maar helaas.
We vonden het mooi geweest. We hadden geen zin in een stadswandeling of iets dergelijks, dus zetten we koers naar Camarillo. Een hele vreemde weg ernaar toe. Je rijdt van de snelweg in een soort niemandsland. Wanneer je denkt "Dit klopt niet" zie je iets in de verte dat lijkt op een outlet. De outlet zelf is in 3 'courts' verdeeld en zijn om hele grote parkeerplaatsen heen gebouwd. Dat maak het geheel heel onoverzichtelijk en ongezellig vind ik. Ook mist een fatsoenlijke foodcourt met voldoende keuze. Maar ok, we're on a mission. Ik wilde naar Gap (waar ik uitermate goed kon slagen, wederom), maar het hoofddoel waren laarzen. Ik wilde hier graag naar Uggs kijken. Ik had mijn zinnen gezet op de Ultimate Tall, in het chocoladebruin of een andere donkere kleur. Handig voor de winterdag en vooral als ik weer eens gestrand ben op station Zutphen bij - 15 gr. ;-) Eigenlijk had ik geen hoge verwachtingen, de kans dat ze hebben wat je wilt - in de juiste maat - is niet erg groot.
Maar wat schetste mijn verbazing: ze stonden er! In het bruin en zwart . Ze hadden de zwarten in mijn maat en de bruinen in een maat groter. Met dikke sokken moet dat ook wel lekker zitten (mijn moeder zal deze karaktertrek direct herkennen, zit er al sinds jongs af aan in: maakt niet uit of schoenen passen, het gaat erom dat ze mooi zijn....). Maar gelukkig vind ik ze echt spuuglelijk aan mijn voeten, yuk! De laars was echt te groot, hobbelde erg en de bruine kleur versterkte dat effect. Ik visualiseerde me mezelf met een dikke winterjas en leek wel een Eskimo die de weg behoorlijk kwijt was. Dus toen toch maar de zwarte aangepast in mijn maat. En die waren perfect! Stonden 100 keer beter. Inpakken die hap. Ik (ok, Ryan) moest $160,- afrekenen. Omgerekend is dat 122 euro op dit moment. Bij van Assem in NL staan ze nu voor 279,- euro. Tel uit onze winst! Helemaal blij en gelukkig dus!
(Trouwens, Leonie, jouw wens hadden ze niet. Heb ze hier al wel in een mall gezien. Als je wilt dat ik ze meeneem, wil je me dan even mailen, incl de juiste maat en hoogte? Tnnx! Succes morgen!)
Daarna hadden wij beiden de knollen op (evenals het budget) en besloten via een lichte maaltijd bij Panera Bread naar het hotel teug te rijden. Het was inmiddels donker geworden, wat weer een hele nieuwe kijk op de weg gaf, al die lichtjes in de valleien en toestromende auto's vanaf de bergen. Mooi! het is hier al vroeg donker, om 19:30 schemert het behoorlijk en om 20:00 uur is het donker.
Morgen pakken we de boel weer in en vertrekken we naar Anaheim!
Geniet ondertussen van de dag in beeld en geluid, klik op het filmpje hieronder!



Ooooh ik herken dat blije gevoel als je iets leuks,moois en voor zo n leuke prijs het gescoord....
BeantwoordenVerwijderen