Dag 17 - 1 mei 2013 - Druiligheid en druilerigheid

Onze laatste dag in de Sunshine State was overgoten met....water. Water, water, water. Het weer heeft vast onze stemming overgenomen, want we willen hier eigenlijk geen van allen weg. Hoewel we ook een leuke tijd in Canada tegemoet gaan, hebben we het hier wel heel erg naar onze zin.

Het was in ieder geval perfect weer om in te pakken, maar we dachten ook aan de vele Nederlandse luitjes die in hun zuurverdiende vakantie graag de parken in willen gaan. Want daarvoor is het natuurlijk geen leuk weer.

Het was nog wel een uitdaging om alles in de koffers te krijgen (en dan te bedenken dat we nog bijna twee weken vakantie hebben). Maar we hoeven ons geen zorgen te maken. We hebben een nieuwe rugzak moeten kopen, want we waren de onze vergeten in te pakken. En aangezien we maar 1 kleine trolley op de heenweg hadden, kunnen we de rugzak gebruiken als handbagage. Opgelost!

We hebben het rustig aan gedaan, zodat ik de koffers iets anders kon indelen, wat een enorme (georganiseerde) chaos op onze slaapkamer veroorzaakte. En bij de ouders was het niet minder.  We hoeven de resterende dagen maar 1 koffer open te maken en de andere kan dicht blijven.

Toen we allemaal onze spullen ingepakt hadden, ging het gesprek over waar we de maaltijd zouden gebruiken.Het werd toch weer de Outback. De steak van Ryan was nu iets te rauw. Maar desondanks hebben we heerlijk gegeten! We hadden een Sidney Sinful Sunday of Cheesecake toe en ook dat was een fijne afsluiter.

Er moest nog brood worden gekocht en daarvoor reden we even naar de SuperTarget. Om het af te leren. Hier werden nog even de laatste impulsaankopen gedaan (als we nog meer tijd in de zon hadden gehad hadden ik me hier wel raad geweten met al die leuke shirtjes en jurkjes!) en maakten we meteen gebruik van Starbucks. Vanaf morgen storten we ons in de koffiewereld van Tim Horton's! Ook heel fijn :-)

Het geheim van Starbucks is niet te doorgronden.

Daarna restte nog 1 doel: een brievenbus om kaarten te posten. We hebben de afgelopen dagen stad en land afgezocht, nergens lukt het om spontaan een brievenbus te vinden. En op mijn post zat een Amerikaanse zegel, dus ik wilde het niet meer meenemen naar Canada. Dan thuis maar even een adres zoeken. Toen we terugreden richting Sandy Ridge, zagen we bij Intercession City eindelijk een bordje Post Office. Snel stuur omgegooid en ja hoor, daar zat een postkantoor. Laatste missie geslaagd!

Net onder het maximale gewicht!

Morgen vliegen we om 12:05 met DL252 naar Detroit (DTW) en vieren we dat we 5 jaar getrouwd zijn (en 11 jaar samen). Het is morgen dus vroeg dag, want we moeten de koffers-in-de-auto-puzzel nog doen. Zal mij benieuwen! Ik weet niet of we de eerste dagen in Canada WIFI hebben. Tussen 6 en 9 mei zijn we op pad naar de Niagara Falls, Toronto en Algonquin Park. In die hotels hebben we als het goed is wel Wifi. Of er morgen een blog verschijnt is voor jullie dus een verrassing en voor ons ook!

We verheugen ons er wel op om de familie te zien en in Canada op stap te gaan. We zijn wel in voor nieuwe avonturen!

Tot in Canada!