Dag 22 - 6 mei 2013 - Hongkong! Of was het toch Niagara Falls en Downtown Toronto by night?

Het het 22:35 (ofwel 10.35 pm) en ik zit achter het commandocentrum dat we hebben ingericht op het bureau in het Courtyard by Marriott, Downtown Toronto. Ik ben toch wel redelijk gesloopt van deze dag waarin we weer veel hebben gedaan en gezien. Maar was was het weer leuk en mooi! Ik zal bij het begin beginnen.

We hadden afgesproken dat we rond 06:30 bij de ouders zouden zijn om naar Niagara Falls te vertrekken. Mijn neef die jaren bij de douane op de brug heeft gewerkt kan smakelijke verhalen vertellen over alle niet-Engels sprekende Chinezen die de grens met Canada passeren om naar The Falls te gaan.

Officer: "What are your plans in Canada?"
"Nigara Faaaaah"
Officer: "You gonna teek los of piektah?"
"....."
"Nikon"

"Jaaah, piektaaah!"

Je kunt dus wel raden wat vandaag het toverwoord werd: "Teek piektaaah!!"

We kwamen uiteindelijk - via ome Tim - rond 10:30 uur aan bij de Falls. Jeetje wat is het hier veranderd sinds wij er de laatste keer waren! Veel meer hotels en nog meer commercie. Maar ook wel weer gezellig. We parkeren de bus en lopen richting de Horseshoe Falls, de 'Canadese' Falls in de vorm van een hoefijzer. Hoe vaak je hier ook komt, de kracht waarmee al dat water naar beneden dendert blijft verbazingwekkend. We worden allemaal nat van de mist die van het vallende water af komt. En dat is niet erg, want het is lekker weer en goed van temperatuur. De zon staat hoog aan de hemel en brand op de kalende bolletjes van alle drie de heren. Het is net Florida: pet vereist!

En inderdaad, er waren heel heel heel heel heel veel Aziaten. Heel veel. En allemaal namen ze piektaaah! Sommigen hadden drie verschillende camera's om hun nek hangen.

We wandelen richting de Amerikaanse Falls en fotograferen er op los. De Maid of the Mist slaan we deze keer over. Het is een hobbelige vaart, weten we uit ervaring, en je wordt ook nog eens behoorlijk nat. We lopen de hele promenade af tot aan het Sheraton hotel. Daar kijken we in het souvenirwinkeltje en laten we ons afzetten bij Starbucks, alwaar je CAD $4,25, ex tax moeten aftikken voor een kop koffie. De koffie laten dus staan. Maar we hebben honger en we hebben vakantie, dus we gaan voor een broodje en een flesje jus d'orange. De pitstop was lastig te vinden. Het wordt namelijk eerst in het Chinees aangegeven en dan pas in het Engels. En dat is geen grapje!

We lopen via het Niagara Park terug naar de auto en stappen in voor de volgende etappe: de rit naar Toronto. We werden door de familie van alle kanten gewaarschuwd voor het vreselijke verkeer rond Toronto. Er zouden alleen maar gekken op de weg rijden en we zouden geheid vast komen te staan. Wij dachten: we hebben Los Angeles overleefd, Toronto maakt ons de p** niet lauw. Overigens hebben we 5,5 jaar geleden midden in de spits van Toronto naar Sarnia gereden en dat ging ook prima. We maakten ons dus niet echt zorgen, maar hielden wel rekening met het ergste.

We zijn in 1,5 uur naar Toronto getuft op een 2x4 snelweg waarop het weliswaar druk was, maar die gevuld was met enkel hoffelijke medeweggebruikers (vergeleken met NL) en van een echte file was geen sprake. Toen we de stad binnenreden hadden we een prachtig uitzicht op de skyline en de CN Tower. Zonder enig probleem reden we door Downtown Toronto naar ons hotel. We stopten voor de hoofdingang, laadden onze tassen en trolley's uit, de auto werd door valet veilig achter slot en grendel gezet en 20 minuten later stonden we in onze kamers.

De ouders zitten een verdieping lager dan wij. Het hotel zit helemaal vol en het was niet mogelijk om 3 kamers bij elkaar te krijgen. De reservering voor mijn ouders was niet helemaal goed doorgekomen, maar uiteindelijk is dat opgelost. Het was heel druk in de lobby, dus het is echt volle bak hier!

De kamers zijn prima. De ouders hebben verreweg de mooiste kamers met uitzicht op Yonge Street, Tjabel en Alyde hebben echt een hele grote kamer. Mijn ouders een iets kleinere kamer, maar nog wel een mooi uitzicht. Wij hebben een kleine kamer met uitzicht op een dak en de afvoer van het aircosysteem. En de airco rammelt als een gek. Maar ok, we zijn hier maar een nacht. En we hebben hier ook niet veel voor hoeven te betalen, dus we klagen niet!

Ons uitzicht

Nadat we ons een beetje geïnstalleerd hebben en het commandocentrum hebben ingericht, bekijken we de eerste foto's van Benine en Martijn. We weten dat jullie meelezen. Vanuit hier en namens ons allen: VAN HARTE! Wat zagen jullie er prachtig uit, geweldig! En zo te zien hebben we een heel gezellig feest gemist ;-) We kijken uit naar de andere foto's! Veel plezier op vakantie.

We lopen daarna via Yonge naar het Eaton Centre om te kijken of we wat te eten kunnen krijgen in de foodcourt. Het is een klein stukje lopen. Een aantal jaar geleden zaten Ryan en ik in een hotel hier twee straten vandaan. Dus we wisten nog dat het te lopen is. Toronto is echt een metropool, veel verschillende nationaliteiten, arm en rijk, veel zakelijk, veel toeristen, maar boven alles: in al zijn grootsheid is het toch knus. Dundas Square is een gezellig plein, een soort mini Times Square (voor de NYC-liefhebbers onder ons; sorry). We lopen bij Sears het Eaton in en gaan direct door naar de Foodcourt. En zo! Wat is dat veranderd! Dit is geen gangbare foodcourt met de reguliere eettenten, maar het is hee erg geuniformeerd. Het ziet er mooi uit. Er zijn nog steeds reguliere balies aanwezig (McD, A&W, KFC, Sbarro) maar je ziet hier heel veel....Aziatisch. Dat vroeg natuurijk om Piektaaaaah! Overal dezelfde uithangborden, je krijgt je eten op een mooi en stevig dienblad mee en je eten wordt bij elk restaurant op hetzelfde bord geserveerd. Het ziet er echt heel modern en gelikt uit.

In het kader van Piektaaah nemen we allemaal Aziatisch en gaan allemaal voor een variant op de Bourbon Chicken (met witte lijst, gele lijst, of noedels) en als we het allemaal oppeuzelen wanen we ons in hartje Hongkong. Zowel qua eten, als restaurants en mensen die hier zitten te eten en rondlopen.
We kunnen niet herinneren dat we zoveel Aziatische mensen hebben gezien hier. Ryan is bang dat hij op z'n shirt most en doet uit voorzorg maar een 'slabbetje'  om...

We lopen na de Bourbon Chicken nog even de mall door en slagen bij Old Navy en Bath and Bodyworks (what else, ik heb echt voor een jaar genoeg handsanitizers). We lopen rond sluitingstijd Dundas Square weer op, prachtig met al die verlichting en schermen. Op dat moment staat een jongeman op het punt een show met vuur te beginnen. We blijven een tijdje staan kijken, maar het duurt wat lang voordat hij echt op gang komt. Dus na een paar trucjes taaien we af richting hotel. We voelen ons hier helemaal weer thuis hier, fijn!

Op onze terugweg zien we dat zwervend Toronto zich installeert op het plekje waar ze die nacht gaan slapen. We zien in veel portieken zwervers liggen en soms zitten ze gewoon op een hoekje van een druk kruispunt. Dat maakt ons toch wel wat bedrukt, vreselijk om te zien terwijl zo uitbundig vakantie vieren.

Voordat we bij het hotel aankomen nemen we een kop koffie bij The Second Cup en spoeden ons dan heel snel huiswaarts. We zijn best moe!

Het was een heerlijke dag. Morgen maken we een tour langs alle hoogtepunten van deze bruisende stad en rijden we in de middag naar Huntsville, richting natuur. Wat zal het contrast groot zijn!