Dag 23 - 7 mei 2013 - Tourin' door Toronto en Tourin' door Ontario

Op hetzelfde tijdstip als gisteren zit ik - met m'n beentjes languit - weer klaar om een blog te tikken. We hebben behoorlijk wat uurtjes gespendeerd in het verkeer vandaag. Eerst in de Hop on-Hop off bus die ons door Toronto reed, daarna in de auto op weg naar Huntsville.

We stonden na een prima nacht in het hotel om 8:00 uur startklaar. Gedoucht, ingepakt en wel. We namen nog even de strategie door voor vandaag en gingen op weg naar de receptie om uit te checken en de auto voor te laten rijden om onze koffers erin te stoppen. Zo gezegd, zo gedaan. 

We liepen in stralend mooi weer naar Mc Donalds op Yonge St. voor ontbijt. We konden daar een scone en yoghurt eten en daar hadden we allemaal wel zin in. We zagen dat er een 20 min. seating limit gold, maar wij interpreteerden dat als 20 minuten per persoon. Dus we namen het ervan en dronken er een lekkere kop koffie bij. 

Rond 9:30 waren we bij Dundas Square. Daar zit het informatiehokje van de bustour en daar moesten wij onze Groupon laten valideren. De jongeman, keek nogal verveeld uit (wat zal hij een vervelende dag hebben gehad, het was immers nog vroeg). Hij probeerde contact te krijgen met het hoofdkwartier, maar dat duurde een eeuwigheid. Ik vertelde hem dat we niet voor niets zo vroeg waren en we zagen al mensen boven in de bus plaatsnemen. Het leek hem niet te deren. We hebben daar zeker 20 minuten gestaan en hij had nog niet eens contact gehad. Ik zei nog eens dat we wel graag fatsoenlijke plaatsen wilde. Oh, maar ik kon het ook door de tourguide laten valideren. *zucht*. 

Wij naar te tourguide en we mochten meteen bovenin plaatsnemen en zij zou ons bonnetje wel brengen. Er waren nog net 6 plaatsjes over!

Dundas Square

De tour was heel interessant, er werd veel verteld hoewel het niet altijd verstaanbaar was door het geluidsysteem en het omgevingsgeluid. Van de highlights zelf zie je niet veel, omdat ze er niet heel dichtbij stoppen. Zo heb ik geen fatsoenlijke foto kunnen nemen van Casa Loma. Maar dat geeft niet. Het was heerlijk weer en we hebben ons niet verveeld gedurende de twee uur durende tour! Hieronder wat foto's met zo hier en daar uitleg waar nodig.

Het penthouse in dit complex kost $28,6 miljoen en is gekocht door de uitvinder van Angry Birds

Royal Ontario Museum

Rechtenfaculteit van de University of Toronto. Ik had de mogelijkheid om hier een half jaar te gaan studeren, maar onze liefde was nog pril en ik was bang dat het niet goed zou komen....dus heb afgeslagen. Tsja, jong en verliefd laten we maar zeggen.Toch leuk om het even te zien!

Pauze!

CN Tower

Financial district

Streetlife

Na de tour hebben we geluncht in de Urban Eatery, waar we gisteren ook al hebben gegeten. We hebben nog even een rondje door de maal gemaakt, ik heb nog even naar veel te dure tassen gekeken (Coach, Michael Kors en ook een hele mooie bij Roots) en had toch een beetje spijt dat ik niet gegaan ben voor een bepaalde tas in Orlando. Maar ik ben zeker ook heel blij met m'n horloge. Maar en/en was ook leuk geweest ;-)  grapje hoor!

Toen was het tijd om terug te gaan richting hotel. We halen in College Park (waar de 17 km lange ondergrondse mall uitkomt) nog even wat water en wat lekkers voor onderweg morgen. Maar dan moeten we toch echt afzwaaien naar Huntsville. 

Toronto heeft ons weer overtuigd. Het is een leuke stad om een paar dagen door te brengen. Het is een shop-walhalla (niet onbelangrijk) en er is ook veel cultuur. Het Royal Ontario Museum, CN Tower en ook het theater zijn de moeite van het bezoeken waard. Dat hebben we deze keer niet gedaan, maar een volgende keer zal dat zeker op het programma staan!

De rit Toronto uit was redelijk te doen, hoewel we er toch een half uur over hebben gedaan om de stad uit te komen. We hebben toch 3 uur rijden voor de boeg. Hoe verder we naar het noorden rijden, hoe heuvelachtiger het wordt. Na 1,5 uur rijden was de drukte van de stad in geen velden of wegen te bekennen. We rijden een gebiedje in waar de tijd echt 40 jaar heeft stil gestaan. Huizen aan de rand van de snelweg die ook gewoon direct ontsloten worden op de snelweg. Vervallen huisjes, ouderwetse tankstationnetjes, veel zand op de toegangswegen, ouderwetse uithangborden en…om 17:00 's avonds rijdt er geen kip op de weg. Op een enkele pick-up uit de jaren ' 80 na. Een beetje surrealistisch ook.

Wanneer we Muskoka (dat is het gebied ten zuid-westen van Algonquin Park) verandert het landschap van een glooiend heuvellandschap in een landschap met rotsen, hogere heuvels en veel pijnbomen. Als je ' Canada'  zegt, heb je doorgaans dit beeld voor ogen. We zetten de sattelietradio op Prime Country nog een tandje harder en tuffen over een verlaten snelweg door naar Huntsville. We stoppen een uurtje voor Huntsville nog even voor een makkelijke maaltijd.

We komen om 19:00 uur aan bij het hotel. Het interieur past wel bij het landschap: mooi beige is niet lelijk. Maar ok, het is 2,5 *. We kunnen hier prima twee nachten verblijven. Het is pal aan de snelweg, maar daar rijdt toch geen kip ;-)  We hebben een Walmart tegenover, een Dairy Queen naast ons (al goedgekeurd) en ook een Dollar Tree. What else does a girl need?  

De avond valt als we inkopen gaan doen....

Zo kan het ook: je behoorlijke camper die je bus trekt, die je aanhanger trekt, die je kano draagt. 

Voor ons de Twaalf-Dollar-Vijfendertig-Tree

Truste!

Morgen gaan we een prachtige rit maken door het park. Zinin!