Dag 10 - 25 april 2013 - It shall me a sausage be!

Dank voor de vele reacties. Via de site, de mail, de whats'app, leuk en motiverend!

Vandaag was Epcot dag. We hadden nog niets van World Showcase gezien, dus dat stond vandaag op de planning. In Epcot zijn veel verschillende landen vertegenwoordigd, uit de meeste werelddelen. Je kunt genieten van kenmerkende architectuur (op schaal!), gastronomie en natuurlijk de nodige koopwaar. Een enkel land biedt een attractie van het niveau Drievliet of Hellendoorn, maar toch een leuke bijkomstigheid.

Maar voordat we de auto op Amazing 35 parkeerden moesten we er eerst nog komen. Om 9:50 zaten we in de auto richting Epcot en 10 minuutjes later reden we onder de poort door. We dachten even dat het weer zo druk als vorige week zou worden, maar later op de dag bleek dat reuze mee te vallen.

We liepen eerst naar TestTrack. Volgens de DisneyWorld App stond er op dit uur al 45 minuten. Dat zou dus een fastpass worden. De heren gingen even een kaartje trekken, terwijl de dames even op een bankje gaan zitten wachten. Al snel staat Ryan al voor mijn neus met de mededeling dat er helemaal geen 45 minuten staat, maar 15. We besluiten geen pass te trekken maar aan te sluiten. Die 15 minuten kloppen ook niet, maar ik denk dat we 20-25 minuten later plaats mochten nemen in onze testauto. De moeders hadden hier niet veel zin in, dus we waren met z'n vieren. De vaders vonden het helemaal geweldig! Die kwamen er - net als wij elke keer - met een dikke adrenaline rush uit.

Ondertussen is World Showcase al open en beginnen we met onze reis rond de wereld. We lopen door Mexico en maken een boottochtje. We lopen door Noorwegen, bekijken vikingen en trollen (sommigen maken deel uit van het standaard meubilair van Noorwegen, sommigen waren toevallige passanten). Ook hier pakken we de boot en ontdekken we de Spirit of Norway. We bekijken alles goed. Als we in Duitsland zijn aangeland en we de stal ruiken, krijgen we ineens visioenen van Currywurst en Frankfurters. Dat moest hem gaan worden voor de lunch. En dat we thuis met enige regelmaat de mogelijkheid hebben om Frankfurters te eten en Currywursten te halen, zou ons een worst zijn. Of in correct Engels: that shall us a sausage be (credits voor Make that the cat wise).

Als de worsten binnen zijn en de pretparkvoeten rust hebben gekregen vervolgen we onze reis. We zien Tombwarriors in China, we vangen een glimp op van Japan en Italië en in The American Adventure nemen we plaats in de grote hal waar de Voices of Liberty over 15 minuten zouden optreden. Maar eerst de drumband. De dames nemen alvast plaats op een bankje in de hal, zodat we lekker kunnen zitten als het optreden begint. Als het koor binnenkomt blijkt de formatie flink uitgedund! Slechts 4 dames en 4 heren. En daar bleef het bij. Ondanks dat je het qua volume en robuustheid wel kunt merken dat ze met minder mensen staan te zingen is het zoals altijd weer prachtig! Deze keer een heleboel traditionals die we min-of-meer kunnen meezingen. Ze sluiten hun concert af met het volkslied. We krijgen allemaal kippenvel van deze geweldige uitvoering, zo vreselijk mooi. Je zou bijna je hand ervoor op je hart leggen. En die sopraan raakt die hoogste altijd spot-on. Echt knap!

We kunnen dan doorlopen naar de voorstelling over het ontstaan van Amerika. Het is een dikke 20 minuten enorme Amerikaanse zelfverheerlijking, maar ook zachte stoelen en koele airco. En dat kunnen we gebruiken, want het is een flink warme dag! We konden dus mooi even bijkomen en hadden genoeg energie over om langs Marokko en Frankrijk te gaan. Heel mooi gemaakt allemaal. Als we Frankrijk gehad hebben, zijn we zo dicht bij de zij-ingang van Epcot dat we het park tijdelijk verlaten om de voeten te laten rusten in de Beach Club. We bestellen een ijsje bij de pick-up balie van Beaches and Cream en eten hem op in de schaduw bij het zwembad aldaar. We zitten er zeker een uur te genieten, te relaxen en mensen te kijken. We zaten recht tegenover de dame die de handdoeken en polsbandjes uitdeelde voor het zwembad. Dus we hebben veeeeeeel verschillende exemplaren in badpak langs zien komen.

We vullen onze mokken nog even en lopen vervolgens terug naar Epcot voor de laatste twee landen: Engeland en Canada. In Engeland hadden ze rooibos thee waar we al de hele week in de supermarkt naar zoeken. Beetje jammer dat een klein doosje $5,- kost. Dat doen we dus maar niet!

In Canada laten we de film links liggen, 'moosen' we nog door het winkeltje en houden het dan voor gezien. Het was mooi geweest. We besluiten nog wel een keer Spaceship Earth te doen, daar staat geen rij. En we hebben eigenlijk nauwelijks hoeven wachten ergens. Het is toch aanzienlijk minder druk dan vorige week. Dus na een reis om de wereld maken we ook een reis door de tijd. En daarna was het tijd voor een reis naar huis.

Maarja, thuis zitten met een lege maag is niet de bedoeling. Dus in de auto besluiten we dat het Outback gaat worden. We rijden naar de vestiging aan de 192, redelijk in de buurt van ons huis. Als we uitstappen horen we een enorme klap, niet te missen. Een aanrijding tussen tw ee hele mooie wagens. We kijken nog even naar de reactie van een van de bestuurders (aiaiai) en lopen dan naar binnen. We hebben meteen een plaats en bestellen allemaal het diner voor twee voor $25,- per stel. Niet veel later verschijnen er drie blooming onions, salades, 4 Outback Specials, een Kip op de Barbie en tenderloin op tafel. Het was heerlijk (hoewel de steak van Ryan en mij ietsiepietsie te gaar was). We gingen verzadigd en tevreden naar huis. We dachten Nederlandse stemmen gehoord te hebben toen we daar zaten, dus als er bloglezers of forummers zaten ben ik benieuwd wie dat waren!

Voor morgen staat er nog niets op de planning!