Dag 3 - 17 april 2013 - Meer magie in EPCOT en Hollywood Studio's

Ten eerste: al die reacties via de verschillende media én de vele vele pagevieuws worden erg gewaardeerd! Dank daarvoor, dat is een enorme stimulans om met luciferstokjes tussen mijn oogleden het blog te tikken. Maar nu gaan we snel naar vandaag.

Wat een dag! Vandaag gingen we van de ene highlight naar de andere highlight.
Waar moet ik beginnen???

Het begin dan maar?

Ok, daar gaan we.
De nacht was een stuk beter dan gisteren, dus we werden - wel vroeg - maar toch uitgerust wakker. Zoals gisteren, gaan we ook vandaag eerst even koffie halen in de refillable mugs.

De planning was om vanmorgen vroeg maar Epcot te gaan (zodat we de populaire attracties zonder krankzinnige wachttijden kunnen doen), daarna terug naar het appartement te gaan om uit te rusten en vervolgens naar Hollywood Studio's voor het eten en Fantasmic.  Maar omdat het gisteren natuurlijk een heftige dag was, was het niet makkelijk om vroeg fris en fruitig paraat te zijn. Uiteindelijk liepen we rond 11:00 uur EPCOT in. Dat was trouwens mede te wijten aan de bus die er echt heel erg lang over doet om überhaupt Old Key West af te komen (wij zijn de eerste halte van een stuk of vijf).

Als de dames wachten terwijl de heren door de tassencontrole gaan, vraag ik wat hun eerst indruk is. De reactie: "Leuk, maar na één keer heb ik het denk ik wel gezien". "HmmmHmmmmm" dacht ik. Dat gaan we nog wel zien.  
'Wacht maar', dacht ik.

We lopen als eerste even langs Guest Services voor een stel buttons. We vieren allemaal onze trouwdag en pa is natuurlijk jarig. Daar komt bij dat het voor 4 van ons de eerste keer is. Dus we waren behangen met buttons, wie weet help het!

Daarna door naar The Land Pavillion. We trekken eerst een fastpass voor Soarin', hoewel de return time is pas 15:15 is. Maar 55 minuten wachten vinden we ook geen optie. Daarna gaan we in Living with the land. Een educatief boottochtje over hoe we om moeten gaan met moeder aarde en die door de kassen van Disney World voert. Disney verbouwt veel van de groente en vis die ze gebruiken in de restaurants zelf. De ouders waren er lyrisch over. Wij vinden het ook leuk, maar het is niet iets waar we heel erg warm voor lopen. Het is overigens ook Flower and Garden festival, daardoor is het park extra mooi aangeplant en staan er overal disneyfiguren van levend groen.

We hadden honger gekregen van al die sla en groente, dus we togen richting Sunshine Seasons Grill.  En toen, toen gebeurde het. Eigenlijk is het met senioren net als met kinderen. Als je er éven geen acht op slaat....Het ging als volgt.

Seasons is een snelservice restaurant met vier verschillende soorten balies, voor vier verschillende soorten gerechten: soups/sandwiches, salades/wraps, grill en bakery. Voordat je het restaurant ingaat kun je aan de hand van foto's van de gerechten een keuze maken. Heel handig. Met het dining plan mogen we een hoofdgerecht en een dessert kiezen, met een beker drinken. De moeders gingen voor een salade, Ryan, Tjabel en ik voor de gegrilde zalm en pa voor een sandwich.

De moeders gingen in de rij voor de salade, Ryan, Tjabel en ik voor de rest en mijn vader ging op zoek naar de sandwichbalie. Alles ok, zou je denken. Totdat ik éven aan een castmember wilde vragen wat er gekozen kan worden als dessert. Het duurde al met al - naar schatting - een kleine 15 seconden. Toen ik me omdraaide was er complete chaos. De moeders stonden met hun salade bij Tjabel. Mijn moeder komt op mij af: "je moet even je vader helpen, want hij kan de balie voor de sandwiches niet vinden". Mijn vader was van ellende maar in de rij gaan staan voor de salade, die zich naast de balie van de sandwiches bevond. Dus toen hij in de goede rij stond, liep ik terug naar de moeders. Die stonden ineens bij een castmember. En ze hadden plotseling allemaal hun dienbladen vol met zakjes wortels, zakjes druiven en appelmoes en Ryan was in geen velden of wegen te bekennen. Ik: "maar dat zit er vast niet bij, als je dat wilt moet de dat wel betalen." "Maar Tjabel heeft het ook!". Ik kijk naar Tjabel en ook hij had wortels, druiven en appelmoes op zijn dienblad. Ik kijk hem aan en hij kijkt verbaasd terug en zegt. "Ja, ik dacht, het ligt ervoor". "ja", zegt mijn moeder "ik vroeg het even nog even na, maar zij begint ineens over de bakery". Ze mogen een zakje, maar dan moet er een keuze worden gemaakt voor 1 en geen drie. Het was dát, of iets uit de bakery. De drie kijken enigszins beteuterd. Daarop loopt de castmember naar de koeling en haalt er een forse bak druiven uit. Die mochten ze ook hebben.
"Oh nee, ik wil echt wel iets van de bakery....". Ok. Goed. Prima. Zakjes terug.

Toen volgde de keuze: wát van de bakery? Die keuze was relatief snel gemaakt, restte nog het afrekenen. Ik stond bij de kassa en liet mijn schaapjes één voor één passeren met hun dienbladen. De kassier vond het wel grappig en moest wel lachten toen hij de gerechten allemaal intypte.  Ik zorgde ervoor dat ik nog wat sausjes meenam, ik draai me om....weg zijn ze. Nergens te bekennen. Ze waren maar vast zonder mij doorgelopen om te gaan zitten. Gelukkig vond moeder gans haar kroost snel.

Toen alle bordjes leeg waren en alle snoeten gepoetst, liepen we naar de dichtstbijzijnde attractie. Toevallig Nemo. Dat blijft toch altijd leuk. Vooral de viewing in de aquaria. Door naar Spaceship earth. Daar stond maar 5 minuten en we konden zo doorlopen. Deze reis door de tijd en de ontwikkeling van communicatietechnieken maakte indruk. Ik hoorde zelfs: "Dit zou weleens het hoogtepunt kunnen zijn".  
'Wacht maar', dacht ik.

We lopen via Club Cool naar de vlindertuin. Hier schieten we wat plaatjes en vervolgen onze weg richting World Showcase Lagoon.

 Hier wordt er een 'pineapple dole whip' genuttigd en ik neem een ander ijsje (vanwege chronische ananas-aversie). Als alles erin zit lopen we langzaam terug naar Soarin'. Men is wat onzeker of het allemaal wel leuk is, maar dit is dan  wel weer een attractie wij lyrisch over zijn. Door de mooie buttons mogen we op de eerste rij. En het was weer een geweldige ervaring! Na de vlucht hoorde ik twee verschillende geluiden in onze groep: "fantastisch"(vaders) en "nooit weer" (moeders)! Een hoogtepunt voor de één, bleek een dieptepunt voor de ander. Uiteindelijk hebben de moeders hun mening wel bijgesteld. Ze willen toch wel weer, want nu weten ze wat er komt. Aan het einde van de dag hoorde ik ze zelf zeggen dat ze het heeeeeel erg mooi vonden.
'Zie je wel!', dacht ik.

Na Soarin' moesten we richting de uitgang, aan de kant van de International Gateway. Daar pakten we de boot richting de Hollywood Studio's. We hadden een reservering voor 17:00 uur bij Hollywood and Vine, een buffetrestaurant. We hadden het Fantasmic! Dinner Package besteld, zodat we ook gereserveerde plaatsen hadden voor de eerste show van vanavond.

Het eten was van prima kwaliteit, niet fantastisch, maar we hebben er ook niets op aan te merken. En pa kreeg nog een prachtig versierde cupcake van het huis als verrassing voor zijn verjaardag! Heel erg attent. We kwamen tot de cunclusie dat we - naast een tip - ook nog een service toeslag moeten betalen omdat we met z'n zessen zijn. Die bedraagt 18% en komt automatisch op de rekening. Daar komt nog eens een tip bij (15%-20%). En zo ben je toch nog $80 lichter. Als er mensen zijn die dit lezen en weten wat de reden is dat ze - naast de tip -  je toeslag in rekening brengen als je met zes man bent, houd ik me aanbevolen!

 

In de tussentijd hadden wij nog even een magisch moment bij de Great Movie Ride. We kwamen de wachtrij binnen en de castmember zag onze buttons. Ze vroeg naar wat we precies aan het vieren waren en legden uit hoeveel jaar we allemaal bij elkaar waren. Dat was voor haar aanleiding om ééééven een touwtje los te maken en ons de lange wachtrij te laten overslaan, we mochten zo vooraan plaatsnemen! Hoe leuk! Ook deze rit viel erg in de smaak.  En toen moesten we toch nog opschieten, we moesten door naar Sunset Blvd.

Het was tijd voor Fantasmic! Het was ook echt weer fantastisch. Iedereen vond het geweldig en het was ook geweldig weer! Het stadion zat afgeladen vol: 9000 man. Een superafsluiting van een hele geslaagde dag. De dag was zelfs zo geslaagd dat er meningen werden herzien: "Ik kan me voorstellen dat jullie je hier thuisvoelen"! 
Zie je wel!

PS: Op verzoek het foute armbandje!