Dag 14 - 28 april 2013 - Groot alarm!

We begonnen vroeg vandaag, want we hadden gisteravond besloten om naar het Magic Kingdom te gaan. Volgens de crowd calendar was het een goede dag om te gaan. Wij verbaasden ons daarover. Het is immers weekend. Maar trouwe volgers als wij zijn, pakten wij onze rugzakken en toegangspassen om (waarschijnlijk) voor de laatste keer naar Disney te gaan met z'n allen. Het beloofde ook een mooie dag te worden. Maar voordat we gaan check ik nog even de reacties op het blog. Dat is altijd een leuke manier om de dag te beginnen en wordt erg gewaardeerd!

'Onze'  straat

mr. Disney is er helemaal klaar voor!

familie Steen in de auto

Fam. Klok snoert zich ook in...

Daar zijn we weer!

Als we de parkeerplaats op rijden, constateren we dat ons vermoeden juist was. Wat een drukte al! Poeh! We worden zoals altijd vakkundig en gestructureerd naar de Heroes Lot gedirigeerd en het duurt niet lang voordat we in de tram naar de ingang van het Transport and Ticket Center kunnen stappen. Aldaar aangekomen besluiten we voor de verandering eens de ferry te nemen. En de zon brandt al behoorlijk, dus we halen ondertussen maar even de zonnebrand tevoorschijn!

Ja, het is inderdaad vreselijk druk. Maar ons doel is om de attracties te doen waar we eerder niet aan toe kwamen: Splash Mountain, Big Thunder Mountain, Jungle Cruise, Under the sea en Buzz. Eenmaal binnen posten we eerst wat kaarten op Main Street en besluiten met de Disneyworld Railroad een rondje te maken. We kunnen daan bij Frontierland uitstappen en fastpassen voor Splash halen. Zo gezegd zo gedaan.

We konden terugkomen tussen 12:25 en 13:25. We lopen naar Pirates, binnen 5 minuten stappen we de boot in en daarna gaan we een hotdog bij Casey eten. Toen het tijd was voor Splash! De verwachtigen in ons gezelschap waren na onze verhalen hoog gespannen. Helaas. Kaput. Even wachten. Toen naar Thunder Mountain. Kaput. Gaat lekker! Onder het genotvan een iced mocha checken we de wachttijden van de andere attracties met de app (handig, WFi in de parken). Jungle Cruise: 55 min. Under the Sea: 50 min. Buzz: 45 min. Geen opties. We gaan naar de Liberty Belle en hopen dat als we weer van boord zijn Splash weer werkt. Nope. Nog steeds kaput. Het was druk, benauwd, heel druk en heel benauwd en wat we wilden doen was kapot. Dat maakte dit even niet The Happiest Place on Earth. We besluiten het park te verlaten nu we nog een beetje een humeur hebben. We laten ons weer met de monorail en de tram naar de auto brengen.

Hoewel we hier nog maar een paar dagen zullen zijn is de voorraad wel op. Dus op naar Wal*Mart. We slaan in en rijden door naar het hoogtepunt van de vakantie voor enkelen in ons gezelschap (zelfs boven Outback) Five Guys. We rijden naar de vestiging op Osceola, doppen wat gratis (gezouten) pinda's en genieten van heerlijke hamburgers.

Omdat de avond nog relatief jong is besluiten we de ouders af te zetten en zelf naar de outlets te rijden. Ik wil graag nog even kijken bij wat kledingwinkels en ook bij de bekende tassenwinkels, omdat ik blijf twijfelen. Wanneer we uit Michael Kors komen en bij Coach naar binnen willen hoor ik mijn mobiel. Dat was Tjabel.

Ik neem op en hoor een enorm lawaai op de achtergrond. "Er is iets fout gegaan". Och jee, wat nu???
Bleek het alarm in de villa af te gaan, maar wat er nu precies aan de hand is begrijpen we niet goed want de lijn is enorm slecht. We begrepen dat ze het alarm er niet af kregen, want ze hadden de code niet. Ryan geeft de code door en het lijkt te lukken. We hangen op en even later belt hij weer dat hij er inderdaad af is en dat we vooral niet thuis hoeven te komen.

Ondertussen was het al 21:00 uur en gingen de winkels dicht. Een hele zielige oogst. Maar iets is beter dan niets! We besluiten via Dunkin Donuts naar huis te rijden, om het alarm verhaal te horen. Bleek dat de ouders het een beetje koud hadden en ze de climat control warmer wilden zetten. Mijn vader zou dat wel even fixen. Maar in plaats van dat hij de thermostaat bediende, drukte hij de knoppen op het beveiligssysteem in. Toen sloeg het natuurlijk aan.

Daarop belde security en ze begrepen daar natuurlijk niet alles van. Je moet dan een wachtwoord geven en die hadden ze ook niet. Dus een beetje stress. Maar het is allemaal goed gekomen :-) Als wij toch ook niet op ze letten hè......