Dag 14 en 15: op en neer (2)

-->

Weer een dubbele dosis, hoewel deze dosis iets meer beeld dan tekst zal zijn.

Gisteren hadden we een perfecte dag in Epcot, waar we de hele dag samen hebben doorgebracht. Vandaag hadden we een ingetogen en best verdrietige dag, die we mooi en goed samen hebben afgesloten.

Dag 14: Ook Alyde kon het zien

Zaterdagavond viel de keuze op Epcot. Snel nog een paar fastpassen geregeld zodat we nog wat dingen konden doen. We zaten dus – met Happy Seniors – op tijd in de auto. Ook vandaag was er weer een hardloopevenement in en rond Epcot, dus we waren voorbereid op mensenmassa’s. En ja, het was druk, maar we konden ons prima door het park bewegen.

 

We hadden nog wat tijd voor onze toegang tot de eerste attractie in zou gaan. Om de tijd te doden brachten we maar een bezoek aan het zintuigenlaboratiorium van Figment. Een echte kleuterattractie, waar we dan wel weer heel vrolijk van werden. 

 

We liepen door naar The Land, waar we een lekkere kop koffie dronken. Nee, niet bij Starbucks! Daar stond een veel te lange rij en daar is nauwelijks zitplaats. We hadden in The Land uitzicht op de rij voor onze eerste attractie. De wachtrij die we mogen overslaan: Living with the land. Een vaartocht door de kassen van Epcot, waar ze ons laten zien hoe zij het beste maken van de aarde, hoe ze groenten en fruit verbouwen. En ook hoe ze vis kweken. Een prachtige combinatie van viskwekerij en groentekwekerij er bovenop. De vissen zorgen voor verzadigd en bemest water voor de planten en de planten zorgen voor helder zwemwater. Een leuk, educatief tochtje waar je even helemaal tot rust komt. En natuurlijk weer prachtig gemaakt, ook de scenes voordat je de kas in gaat!

Zo is het maar net! Be the change you want to see in the world!

Daarna konden we zo doorlopen naar het theater waar eerder Captain EO draaide (een 3D film met Michael Jackson).  Nu draaien ze in 3D een aantal Disney/Pixar short films. Erg leuk, en zelfs ontroerend. Kijk maar eens naar 'For the birds'.

We liepen door de vlindertuin, bekeken alle vlinders en liepen rustig naar de achteruitgang van Epcot: The International Gateway. Natuurlijk langs alle mooie bloemen en planten. 

 

 

 

 

 

 

Missie van de wandeling: Disney’s Beach Club Resort, wat voor ons toch echt als ons thuisresort voelt. We werden weer fantastisch geholpen in de Marketplace, waar we voor onze Happy Seniors twee kalkoensandwiches bestelden om te delen. We vertelden namelijk dat we dachten dat die hele sandwiches wat te groot waren voor de eetlust van onze club. Ze bood zelf aan de sandwiches te halveren, de porties te delen en de scherpe saus eraf te laten. Dit is gewoon counterservice, maar ze maakten er voor ieder van hen een prachtig opgemaakt bord van, met huisgemaakte chips en al. Met complementen van de cast. Dit is het Disneyverschil! Wij aten ons tradionele bekertje yoghurt met granola en fruit! De smaak van goede herinneringen!

 

 

 

We pakten de boot, maakten een tocht langs Hollywood Studio’s en weer naar Epcot. Daar gingen we voor de laatste attractie van vandaag: Spaceship Earth, de favoriet van de Happy Seniors! 

Gevolgd door een wandeling langs alle landenpaviljoenen. 

 

We pauzeerden in Amerika en Ryan haalde een primeur voor de ouders: funnelcake! En wat smaakte hen dat goed!! Na die tijd hebben we nog even staan kijken hoe die cakes het vet in gingen. Maar och, Alyde zag niets! Ze was net te klein om over de rand heen te kijken, omdat achter het raam nog een hele grote doos stond die haar het uitzicht blokkeerde. Verlekkerd deed ze pogingen het beslag het vet in te zien gaan, maar het mocht niet baten. Maar gelukkig waren wij daar om haar toch van het uitzicht te laten meegenieten. Tot grote hilariteit van de mensen die in de rij stonden voor een funnelcake. En onszelf eigenlijk ook. Ze vonden het zo mooi dat ze aanboden een foto te maken. Ach, dan doen we het toch gewoon over!?!

 

We maakten de ronde af, stopten in Marokko en Canada.

We gaan nog even bij Nemo kijken en zien echte manatee-liefde! 

 

We zochten de auto op en om in de internationale sfeer te blijven aten we steaks en ribs bij de Outback (voor de kenners: op Vineland). Dit was weer een prima ervaring, in tegenstelling tot de afgelopen keren dat we er waren. 

We zochten op tijd ons bed op, want we hadden de wekker midden in de nacht gezet.

Dag 15: gepaste rust
Want vandaag zou toch best een beladen, emotionele dag worden. Vanmorgen werd in Nederland tante Roely begraven. De zus van Tjabel en de schoonzus van Alyde. Zij overleed toen wij op weg waren naar de Keys. Vanmorgen/vannacht volgden we via internet haar uitvaart. Het is vreemd en lastig om zo ver weg te zijn. Niet bij de rest van de familie. En aan de andere kant was het heel mooi om het op deze manier toch te kunnen meemaken. Goed om zo samen te kunnen zijn. We kennen de kerk goed, dus we konden een goed beeld vormen van wat er allemaal gebeurde. We konden helemaal meeleven en meevoelen, tot in elke vezel. Maar het is natuurlijk een hele verdrietige situatie en heel ver weg. We zijn in gedachten natuurlijk de hele dag bij de familie in Nederland.

De rest van de dag hebben we heel rustig aan gedaan. We hebben na de dienst wel even ons bed opgezocht. Ik was er rond 8:30 weer uit en heb wat werk gedaan. Toen rond 10en iedereen er wel uit was hebben we samen koffie gedronken, veel gepraat over van alles en nog wat, herinneringen opgehaald en rust gezocht.

Rond 14:00 uur zijn we naar Blue Spring State Park gereden, een uurtje rijden. Een prachtig park en een oase van rust. We spraken een tijdje met een Brits koppel. En we zagen een prachtige Blue Heron (Amerikaanse Blauwe reiger) en een reiger waarvan we niet zeker weten of het een blue heron was of een zilverrijger. Ryan maakte prachtige foto’s. 

  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelden de hele boardwalk af en aten een ijsje. 

 

 

 

 

 

 

 

Tegen 18:00 reden we weer terug richting Kissimmee en sloten af bij Cracker Barrel, een tent met een echte Amerikaanse ‘homestyle’ keuken voor weinâg. En in een heerlijke authentiek Amerikaanse sfeer. We shopten natuurlijk nog wat in het bijbehorende winkeltje. 

 

 

Knappe Cowboywijsheid!

Onbeschrijflijk schattig!!

En toen ging in Kissimmee het licht wel uit. De Happy Seniors zijn inmiddels liedjes uit hun kindertijd aan het zingen, dus wij gaan slapen!