Dag 19 - Happy Earth Day in Animal Kingdom

-->

Happy Earth Day! Het was blijkbaar de Dag van de Aarde hier in de VS. Een perfecte dag om naar Animal Kingdom te gaan. En laat dat nu ook in de planning staan! We hadden fastpassen geboekt voor 11:15, dus we hoefden ons niet te haasten.

En wat een mensen stonden hier alweer te wachten om 10:45. En terwijl we in de rij stonden voor de tassencontrole, aanschouwden we de eerste show van de dag. Een moeder en een oma en 2 kleine kinderen. De jongste van de 2 schreeuwde al, nog voordat hij het park in was. We denken dat hij ongeveer 3 was. Hij wilde blijkbaar niet in de buggy. Het aantal decibellen dat er uit het schriele lijfje kwam, was onwaarschijnlijk. En terwijl hij zo aan het schreeuwen was (echt om niks) kriebelde oma hem zachtjes op zijn bolletje. En elke keer als oma even stopte, begon hij nog harder te schreeuwen. Op een gegeven moment haalde mama hem maar uit de buggy en tilde hem op haar heup. Het mocht niet baten. Mama’s “sssssh” “ sssssssssh” werd beantwoord met een “ whèèèèèèèèh” Waaaaaaaaaaaaaoeaaaaaa!!” van zoonlief. En toen zette mama hem op de grond en nam hij de benen. Langs de security, richting de toegangspalen. Mama erachteraan. Hup, weer op de heup. En de sirene ging weer aan. Gelukkig was het tijd om onze tassen te laten zien. Zo hadden we de eerste aapjes al gezien, nog voordat we het park binnen waren! Leuk joh, Disney met kleine kinderen!

 

 

 

We begonnen weer met de Safari. En deze keer mochten we langs de lange rij heen lopen. Ha! 

 

 

 

Rafiki laat zich van zijn beste kant zien.

En deze heeft een binnenpretje

 

Het was al behoorlijk warm. Dus daarna waren we wel toe aan een verfrissende koude koffie van….waar de ouders om een stoomcursus selfies maken verzochten.

 

 

En vervolgens liepen we richting Kali River Rapids, de band waar je niet alleen nat in wordt. Je wordt doorweekt als je op de verkeerde plek zit. En Ryan en ik hebben ervaring. Hier in Florida hebben we meestal geluk, maar in Californië (daar heet het anders) was het net alsof we met kleren en al onder de douche hadden gestaan. We hadden dus poncho’s meegenomen. Door ons ook wel voorbehoedsmiddelen genoemd.  Natuurlijk hadden we die ook aan de ouders cadeau gedaan. Daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen :-) Na het poedelavontuur in Splash Mountain eerder deze week hielden de moeders het voor gezien. Maar de vaders gingen natuurlijk mee. En eerlijk gezegd had ik ook weinig zin in een nat pak, na Splash Mountain en de beker frisdrank achter en over mijn shirt gisteren. Voor de duidelijkheid: ik ben de gnoom in het roze voorbehoedsmiddel. Dan snap je ook waarom we dat zo noemen.

Volgens mij had een déjà vu van de glijbaan in Typhoon Lagoon. Zelfs de kleine kinderen zitten er relaxed bij.

Hierna was het tijd voor een snack die de ouders ook nog niet eerder hadden gehad: de pretzel. En wel een Mickey Pretzel. Je bent in Disney of niet! Het was een uitdaging om een zitplekje te bemachtigen, maar met wat geschuif met lege stoelen hadden we een lekker relaxed plekje om wat te lunchen.

Volgende doel: Flights of Wonder. Vorige week nog dicht voor onderhoud, vandaag was hij weer open! Dit is een show met bijzondere vogels. Die konden we met een echte vogelaar in ons midden niet overslaan! Pa genoot met volle teugen en wij niet minder. Sommige vogels zijn echt enorm. Ze suizen vlak boven je hoofd over, fantastisch!

 

 

Wie zou wie uitgekozen hebben?

Next stop: het treintje naar Rafiki’s Planet Watch. Daar trokken we snel de conclusie dat het lang en warm genoeg geweest was. We namen de trein terug naar Harambe (het Afrika gedeelte in Animal Kingdom) en liepen naar de uitgang. 

 

 

Thuis hebben we lekker wat gerommeld en uitgerust. We incasseerden de eerste echte regen van de vakantie en aten heerlijk bij Olive Garden, waar een deel van de maaltijd in boxen meegenomen werd naar huis. Die salade en bread sticks zijn daar zo lekker, dat je er bijna genoeg aan hebt.

  

We zochten vroeg ons bed op. We beginnen zo langzamerhand aan inpakken te denken en lijstjes af te strepen. Zal het passen? Wat moet er nog gebeuren, wat willen we nog doen? En dat lezen jullie ongetwijfeld snel!