Dag 9 - Op en neer

-->

Vandaag een dag met een lach en een traan. Via de app en mail hebben we veel contact met familie, vrienden en ‘going concern’ op andere vlakken. En overal zijn er dingen aan de hand. We hebben het naar ons zin, maar onze gedachten zijn eigenlijk ook steeds bij thuis. En dat is heel goed. We hebben het heel fijn samen. Social media zijn een vloek en een zegen tegelijk soms. Ze verbinden je met thuis, brengen belangrijk nieuws dichtbij en ze kunnen je ook een klap in je gezicht geven. Alles was vandaag aan de orde.

We zijn inmiddels wel aangekomen op een paradijselijk stukje aarde. We hadden een voorspoedige rit naar Marathon over de SR 27, dwars door Florida. We stopten halverwege bij het enige tankstation dat we in 2 uur vanaf Davenport tegenkwamen. We snakten naar koffie, maar een Starbucks was nergens te vinden. We namen koffie bij ‘Bobby’s Food Mart’ (althans, dat meende ik op te maken uit het vage schilderwerk op het gebouw). Een Subway annex volgepropte tankstationboutique. Sandwiches naast motorolie en het rook er naar een combinatie van die twee. Koffie bij een ouderwets koffiezetapparaat voor nog geen $ per kop. Het echte Amerika.

 

De omgeving was met name ‘farm country’. Weinig te zien, weinig verkeer. Veel oude en slecht huisjes/stacaravans. Immer gerade aus. Rijstplantages, suikerbieten, sinaasappelbomen en mais. Boeren die stukken land afbranden. 

 

Bijzondere verkeerskundige ingrepen: directe ontsluitingen op de snelweg, honderdduzend ongelijkvloerse kruisingen (met name landbouwverkeer) en een fietspad van ongeveer 60 cm direct aan de snelweg. Een fietspad in plaats van een vluchtstrook. Moet kunnen toch? Hier doet de RWS'er in mij zich even voelen :)

 Toen we dichter bij de Everglades kwamen doemden er alligators en schildpadden op in de sloten naast de weg. Eenmaal bij Homestead in de buurt zagen we veel kwekerijen: palmen, orchideeën, citrusbomen.

 

In Homestead zagen we ook de eerste Starbucks van de trip. Daar haalden we koffie en maakten we verbinding met de WiFi. En toen kregen we via de mail/app heel erg verdrietig nieuws van het thuisfront. En dan kan de omgeving prachtig zijn, maar is huis ook heel ver weg. We hielden hier even pas op de plaats voordat we naar de eerste ‘Key’ zouden rijden.

Wat is de zee prachtig, de lucht blauw en de verschillende Key’s gezellig! Het lijkt allemaal een beetje Hippie Heaven; gekleurde gebouwen tegen een strakblauwe lucht en mangroves langs de waterkant. Het is allemaal een beetje uitgewoond, maar dat hoort er bij en dat maakt het allemaal heel charmant. 

 

Als we 8 uur na vertrek aankomen bij ons resort, zien we direct dat het helemaal goed is. Heel mooi opgezet, aangelegd, onderhouden. Wat een prachtig huisje hebben we, direct aan zee en zeeën van ruimte. We lopen een rondje over het resort, voelen het hete zand onder onze voeten. Kleine hagedisjes schieten voor je voeten weg. Een tiki bar met tropische muziek, een heerlijk zwembad. Daar vermaken we ons wel! Een aanrader: Tranquility Bay op Marathon. 

En hier zijn we gekomen naar aanleiding van een Youtube filmpje van een Amerikaans vlog-stel die hier waren. Prachtig vonden we het. Ik herkende die huisjes ergens van (met name de gekruiste peddels aan de muur buiten). En bedacht me ineens...Christa en Harm! Check!

 

 

We eten een snelle hap en kijken in een nabijgelegen winkel naar goedkope flodderjurkjes voor het strand. Want die hebben we niet meegenomen en die zijn wel een echte must, vonden we. Geslaagd voor weinâg! En wat een lol hebben we thuis gehad om die jurkjes! We hebben de aanstichters beloofd geen foto op het blog te plaatsen.

We constateren dat we op een stukje paradijs op aarde zijn beland: kokosnoten in de bomen, zonsondergang vanaf de patio. We hebben vandaag bijna alles wat je in een mensenleven kunt meemaken, meegemaakt. En het maakt deze trip ook heel erg bijzonder: samen leuke en minder leuke dingen delen. En daar hebben we ook op getoast vanavond: op het feit dat we dit samen mogen en kunnen doen.

Morgen pakken we de draad dus met een positief gemoed weer op!

Zie je die twee lichtjes helemaal links na het laatste huisje (ons huisje) op de foto? Dat zijn de moeders met hun iPads....