Dag 3 - Scheiding van tafel en verblijf

-->

Na die lange reis en een volle eerste dag, heeft het de ouders behaagd een lekkere ontspannen ochtend in te lassen. En groot gelijk hadden ze! Het was heerlijk weer om achter het huis aan (of in) het zwembad te zitten: zonnetje, briesje, niet te warm.

En dat betekent ook: fantastisch parkweer! Ryan en ik zaten dus rond 8:50 uur in de auto naar EPCOT! Epcot is geweldig. Helemaal in april. Dan is het Flower and Garden Festival en is het park aangekleed met de prachtigste bloemen, kruiden en Disneykarakters van groen. 

 

Voordat we binnen waren moesten we eerst door de tassencontrole. Die controle is heel erg uitgebreid en grondiger dan ik me kan herinneren. Ik besloot ondertussen de app te checken en dacht dat de app een beetje van de leg was. Hij gaf 105 minuten wachttijd voor TestTrack aan. Het was 9:30, dus dat kan niet. Or so we thought! Want de wachttijd was wel degelijk 105 minuten! En dat komt natuurlijk omdat Soarin’  dicht is. Eerder gingen de hordes bij opening altijd 2 kanten op: Soarin’ en TestTrack. Maar nu Saorin’ dicht is gaat die andere helft ook richting TrestTrack. 

 

Nou mensen, dat gaan we dus niet doen. Spaceship Earth is ook leuk, dus die pakten we eerst maar eens mee. En natuurlijk de vlindertuin! Zo mooi ook weer. En het weer was ook zo mooi. Fantastisch, wat een geluk. Prima temperatuur, zo’n 25 graden in de ochtend, briesje. Geen hordes mensen.

 

 

 

  

 

Vervolgens hebben we een rondje World Showcase gemaakt. Dat is een verzameling landenpaviljoenen om een groot meer, waarin culturele en architectonische highlights op schaal zijn nagebouwd. Bij Amerika aangekomen vielen we met onze neus in de boter, want de Voices of Liberty hadden nét hun entree gemaakt. Het was niet druk en we hadden een prachtige plek om te filmen. 

 

 

 

 

 

In Mexico hebben we ten volle kunnen ‘genieten’  van het bootje langs de Three Caballero’s. Want tijdens één van de laatste scenes ging de attractie uit . Gewoon hartstikke uit. Finito. Klaar. We zagen Donald nog wel bewegen, maar hoorden niks meer. Er werd omgeroepen dan we de manos en brassos vooral inside the boat moesten houden en dat ze de boel weer zouden aanzwengelen. In gedachten zag ik een castmember een deur opentrekken en roepen: “Hé José, doe er es ff wat jalapeños in vriend. Fietsen!” En ja hoor, daar kwam de stroom terug. Maar blijkbaar was het een baby jalapeños, want het was van extreem korte duur.

En toen kwam er iets terug. Spaanse les, creatief met kurk.
“Dit is José. Wat heb je in je mandje, José?”
Een appel, een peer, een pak wcpapier.” “ Unas apapas, unas peperas e unas pakketas poepoeres papieras”. 

 

Na drie keer aanzwengelen mochten we eindelijk uitstappen.

Toen waren we wel toe aan een kop koffie. Ik heb al eens eerder geschreven, maar het is wel altijd even een momentje. Als twee guilty pleasures samenkomen. Het ultieme. Starbucks en Disney. Dus daar wil ik wel even bij stil staan. De hemel breekt open. Het Gloria van Händel klinkt in Dolby Surround. Starbucks. In Epcot. In een Disneybeker. Van Starbucks. Zucht. We zagen en proefden dat het goed was. Zeer goed. Dus we konden naar huis. 

Thuis zaten de ouders nog lekker aan het zwembad. Ryan en ik gaven de voetjes even rust, maar we waren verrassend fris. Ondanks dat we veel gelopen hebben. Dat komt denk ik door het goede weer, rustig aan doen en op tijd stoppen. We maakten dus plannen om in de middag naar de Premium Outlets te gaan. De mannen wilden graag een hamburger, de dames wilden de aanbiedingen checken en Tiago wilde graag een pet kopen voor zijn bos krullen. 

Zo gezegd, zo gedaan. Iedereen geslaagd! Tegen een uur of half zeven was het tijd voor de eerste échte hamburger van de vakantie. Onze 3 kerels hadden al reikhalzend uitgekeken naar 5 kerels. En zo zaten we 5 minuten later ieder achter onze eigen samengestelde schijf van vijf! 

 

En zo’n dag kan alleen maar knallend worden afgesloten. En nu hadden we toch zomaar (nouja, niet helemaal zomaar) goede plekken gereserveerd voor Illuminations, het vuurwerk in Epcot. We kwamen om 20:15 Epcot binnen, stapten nog snel met z’n zessen in Spaceship Earth en stoomden direct door naar de Fastpass ingang voor het vuurwerk. We hebben er nog nooit zo dicht op gestaan, we blijven onder de indruk van Illunations.

 

 

 

En terwijl de happy seniors hier de hoogte van hun doses maagzuurremmers bespreken, breien we er een end an. See ya reel soon!